‫زیرنویس اختصاصی از تماشاخونه
‫این روز خیلی خاصی برای منه
‫یه سال پیش بود که من و "پاول"،کارگردانمون
‫اومدیم به "یونیورسال"
‫تا یه چیزی به نام عملیات زنگ مدرسه رو ببینیم
‫هیچ ایده‌ای از چیزی که قرار بود ببینیم نداشتم
‫و از چیزهایی که دیدیم شگفت‌زده شدم
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم
‫فهمیدم این عملیات قضیه‌ش چیه
‫حدود 200 تا بچه یا حتی بیشتر رو دیدم که برای
‫گرفتن کفش صف کشیده بودن
‫و لبخندای روی لباشون رو دیدم
‫و بعدش رفتن سوار اتوبوس مدرسه شدن
‫و با شلوارهای جدید اومدن بیرون
‫با دامن و لباس‌ها و کوله‌های جدیدشون
‫برای من دیدنش خیلی قشنگ بود
‫و واکنشم این بود که ‫گریه کردم
‫انقدر خوشحال بودم که اشک شوق ریختم
‫و با خودم گفتم: ‫منم باید یه بخشی از این باشم
‫و "پاول" گفت: ‫باید از این فیلم بگیرم
‫ولی این یه چیز خیلی خاص داشت
‫و اون چیز خاص بچه‌ها بودن
‫قطعا اونا به افرادی بیشتر از بچه‌ها هم کمک میکنن
‫چون عملیات زنگ مدرسه فقط
‫یکی از چندین برنامه‌هاشونه‌
‫و حالا یک سال گذشته و ما اینجاییم ‫و چقدر سال هیجان‌انگیزی بود
‫از همون روز اول که هیچی راجع‌به عملیات زنگ مدرسه
‫نمیدونستیم
‫برای شرح یه داستان خیلی قشنگ
‫باید برگردیم به اولش
‫به پایه‌هاش ‫تا کاملا بفهمیمش
‫هر شخصیت عالی‌ کتابی یا هر قهرمانی ‫توی فیلم‌ها
‫یا توی کتاب‌های کمیک
‫یه داستان خیلی پویا پشتشه
‫و گروه دستیاری هم جز همین دسته‌هاست
‫"سوزان گلسل پاتون" ،یه بیوه با 4 تا فرزند"
‫سال 1866 از "ویرجینیا
‫اومد به لس‌آنجلس
‫همسرش "جورج اس پاتون"
‫توی جنگ داخلی فوت شده بود
‫توی سومین نبرد "وینچستر"
‫سوزان از ویرجینیا رفت تا بیاد با برادرش
‫"اندرو گلاسل" که یه وکیل برجسته توی لس‌آنجلس بود زندگی کنه
‫سال 1870 سوزان با کلنل "جورج اچ اسمیت" ازدواج کرد
‫که یکی از وکلای همکار برادرش بود
‫و برای شرکتی به نام "گلاسل، چمپمن و اسمیت" کار میکرد
‫سوزان و جورج دو تا بچه داشتن
‫"ان اوفلیا اسمیت" که متولد 25 فوریه سال 1871
‫توی لس‌آنجلس کالیفرنیا بود
‫و اون یکی بچه‌شون هم یه پسر بود به نام "الدریج هاف"
‫که توی جوونیش فوت شد
‫"ان" تا 13 سالگی توی خونه درس میخوند
‫تا این که با فوت شدن سوزان، مرگ دوباره دامن این ‫خانواده رو گرفت
‫کمی بعد از مرگ مادرش
‫ان به ویرجینیا فرستاده شد
‫تا با مادربزرگ و پدربزرگش زندگی کنه
دیگه تا وقتی 18 سالش شد
‫به لس‌آنجلس برنگشت
‫سال 1890 که میشه یک سال بعد از برگشتنش ‫ان با "هنوک بنینگ" ازدواج کرد
‫پسر یکی از پیشگامان لس‌آنجلس، ‫"فینیاس بنینگ"
‫"ان اوفلیا اسمیت" که حالا خانم "هنوک بنینگ" ‫خونده میشد
‫یه زن خیلی خاص با یه دیدگاه متفاوت بود
‫قطعا از همسن و سال‌های خودش متفاوت بود
‫شاید این مسئله به‌خاطر بچگی ان بود
‫برادرها و خواهرهای ناتنی
‫و مادری که یه زندگی قبلی و همسری داشت
‫که آدم زیاد خوبی نبود
‫در حالی که ان توی لس‌آنجلس به دور از جنگ‌های داخلی
‫به دنیا اومد ‫و بزرگ شد
‫با خونواده‌ش که جنوبی بودن
‫و بسیاری از کسایی که برای ارتش "کنفدراسیون" جنگیدن
‫اختلاف نسلی کمی داشت
‫ترس و وحشت جنگ،خاطرات از دست دادن خونواده‌ش رو
‫براش تکرار کرد
‫برای یه خانواده‌ی جنوبی که حتی توی لس‌آنجلس هم بزرگ شدن
‫این جنایات عادی بود
‫و یه موضوع عادی توی خونه‌ی ان بود
‫درسته که بچگی ان از خیلی‌ها بهتر بوده
‫ولی باز هم نمیتونیم بگیم که بچگی عادی‌ای داشته
‫قطعا شاهد مرگ برادر و مادرش بودن
‫اونم قبل از 13 سالگیش
‫و بعدش هم جدا شدنش از کشور و همه چیزش
‫و تمام کسایی که میشناخته
‫تاثیر خیلی بدی روش گذاشته
‫چیزی که ان که حالا تازه ازدواج کرده نمیدونست این بود که
‫این اتفاقات چقدر میتونن روش تاثیر گذاشته باشن
‫روی زندگی کاریش
‫و کلی چیزهای دیگه
‫خیریه‌های زیادی اون بیرون وجود داره
‫چرا این یکی رو انتخاب کردید؟
‫به‌نظرم وقتی که به این خیریه پیوستم
‫یه بچه مهدکودکی داشتم
‫و یه دونه هم پیش دبستانی‌ای
‫و به‌نظرم خیلی مهم بود که بچه‌هام
‫لباس‌های خوبی برای مدرسه رفتن داشته باشن
‫یا اصلا به اندازه کافی لباس و کفش و... داشته باشن
‫و متوجه شدم که
‫این خیریه همچین چیزهایی رو برای
‫خیلی از بچه‌هایی که مثل بچه‌های من نیستن ‫و این چیزها رو ندارن
‫تهیه میکنه
‫و اون زمان یه چیز خیلی شخصی بود
‫که به بچه‌های مدرسه‌ای فکر میکردم
‫چون خودم بچه مدرسه‌ای داشتم
‫و بچه‌ی من کفش و یونیفرم داشت
‫من از 1995 عضو اینجا هستم ‫که میشه 23 سال
‫و درباره‌ی عملیات زنگ مدرسه شنیدم
‫از طریق مدرسه خودم شنیدم
‫زمانی که بچه‌های من مدرسه‌ای بودن
‫زنگ مدرسه داشت لباس‌های دست دوم رو ‫پخش میکرد
‫اسم من "جوان مک دونالد" هستش و من
‫نماینده‌ی گروه دستیاری لانگ بیچ هستم
‫پشت سر من یه سری عکس‌های
‫قاب گرفته شده رو میبینید
‫و هر عکسی شامل یکی از نمایندگانه
‫باید 77 تا باشن
‫و ما الان توی سال 78ام هستیم
‫شما همچنین متوجه خواهید شد که عکس من
‫هنوز نرفته اون بالا ‫چون که من
‫باید یک سال تمام خودم رو ثابت کنم
‫تا عکسم بره کنار این عکس‌ها
‫این بخش به خصوص حدود 42 ساله‌ست
‫سال 1976 شروع شد
‫و یه جلسه‌ی سازمانی برگزار شد
‫و سال اول یه مقدار وقت برد تا..
‫همه چیز مرتب بشه
‫ولی فروشگاه لباس‌های مستعمل ما
‫شروعش یه سال دیگه بود
‫اسم فروشگاهتون رو گذاشتید...
‫به‌نظرم این که الان اسمش هست ‫گروه دستیاری خیلی مناسبه
‫یا همچین چیزهایی
‫ولی اون‌موقع اسمش بود
‫بوتیک "فقط یه لحظه"
‫پس وقتی که تلفن رو جواب میدادن
‫میگفتن: یه لحظه
‫بعد اونی که پشت خط بود میگفت: اوه...
‫و صبر میکرد
‫و این خیلی باحال و نازه
‫خیلی‌ها به‌خاطر نحوه‌ای که ما به بچه‌ها کمک میکنیم ‫میان اینجا
‫و قطعا این چیزیه که باعث میشه اینجا باشن
‫ولی بعدش اینجا دوست هم پیدا میکنن ‫پس دیگه یه‌کم بیشتر میمونن
‫و هر سال هستن
‫پس شما یه خانواده‌اید
‫-بله ‫-یه جورایی. یه خانواده‌ی بزرگ
‫اوه قطعا
‫اسم من "لیسا ویرویل" هستش و من ‫نماینده‌ی فعلی هیئت رئیسه‌ی
‫گروه دستیاری لس‌آنجلس هستم
‫توی شیش سالی که من درگیر این گروه بودم
‫واقعا توی قلبم جا گرفته
‫سال‌ها پیش با دخترم توجه‌مون به این ‫گروه جلب شد
‫پس ما از طریق برنامه‌ی دستیاری وارد شدیم
‫ من همچنین عضو نیروهای کمکی "ان بنینگتون" هم بودم
‫که همون نهادیه که عملیات زنگ مدرسه رو برگزار میکنه
‫اسم من "وندی سیلور" هستش
‫و من هشت ساله که با
‫گروه دستیاری همکاری میکنم
‫من و رئیس مشترک "لیندا"
‫رفتیم به اولین جلسه
‫و اونا به یه نفر نیاز داشتن تا ‫لباس‌های سایز بزرگتری بخره
‫و ما هم گفتیم: بسپاریدش به ما
‫و یه منبع خیلی خوب پیدا کردیم ‫و سال بعدش
‫پروژه رو کلا دادن دست ما
‫و من هم دستی توی لباس گرفتن برای بچه‌ها ‫داشتم
‫که یکی از کارهای همیشگی گروه دستیاریه
‫خود عملیات زنگ مدرسه حدودا 50 ساله‌ست
‫حقیقتش داره میرسه به سال پنجاه و دومش
‫و خب میدونید
‫اولش یه برنامه‌ی کوچیک بود تا باهاش
‫به بچه‌های مدرسه‌ای محلی کمک بشه ‫برن مدرسه
‫و بهشون لباس و وسایل مدرسه داده بشه
‫و بعد از اون دیگه به‌خاطر تلاش‌ها و سخت‌کوشی‌های
‫اعضای گروه دستیاری
‫فعالیتش رو ادامه داد
‫فکر کنم اولین باری که اینجا توی لس‌آنجلس ‫عملیات زنگ مدرسه
‫رو برگزار کردیم
‫به حدود 350 تا کودک
‫358 یا همین حدود بچه ‫کمک کرد
‫و توی سال گذشته هم به بیش از 6200 کودک
‫خدمت‌رسانی کردیم
‫پس ما روز به روز بیشتر رشد میکنیم ‫به‌عنوان سازمانی که
‫پول بیشتری جمع میکنه تا لباس و تجهیزات بیشتری
‫فراهم کنه
‫و در رابطه با مدرسه
‫عملیات زنگ مدرسه رو اجرا کنه
‫پس این خیلی عالیه
‫کسایی از شما که تغییرات اخیر این قرن ‫از سال 1990 تا اوایل 2000
‫رو تجربه کردید ‫میتونید متوجه بشید
‫که برای افرادی که سال 1890 توی لس‌آنجلس ‫زندگی میکردن
‫اینا فقط سال‌های آخر قرن نبودن
‫اونا شاهد دیدن پیشرفت‌ها و آینده‌ی شهر
‫و تغییرات اجتماعی و تکنولوژی و مدرناسیون بودن
‫که عجایب جدیدی رو وارد زندگیشون کرده بودن
‫متاسفانه اینا تنها چیزهایی نبودن که ‫در حال رشد بودن
‫جنگ و فقر هم در حال رشد بود
‫ پیشرفت توی قرن بعدی هم وجود داشت
‫ان همیشه یه پیوندی با کسایی که
‫کمتر خوش‌شانس بودن داشت
‫چه دوستش بودن و چه افرادی کاملا غریبه بودن
‫ان باور داشت باید کمکشون کنه
‫بیست سالگی انی که تازه ازدواج کرده قراره که زمانی باشه
‫تا بتونه خودش رو با زندگی مادرانه و همسر بودنش ‫وفق بده
‫ولی همونطور که قبلا هم گفته شد ‫ان با همه فرق داشت
‫1890 برای ان شروع حقیقی جامه عمل پوشیدن
‫به باورهاش بود
‫ان عضوی از یه گروه کوچیک از جامعه‌ی زنان لس‌آنجلس بود
‫که اسم خودشون رو گروه دستیاری گذاشته بودن
‫و به صورت غیررسمی کارهای خیرخواهانه ‫محلی میکردن
‫این گروه دقیقا همین گروهی که امروزه هست نبود
‫ ولی همون تلاش و تمرکزی رو که ان از همون ابتدا
‫ روش میذاشت
‫نشون میده
‫مقاله‌های زیادی توی روزنامه‌های سال 1894
‫نوشته شده که در رابطه با گروه دستیاری
‫و خانم "هنوک بنینگ" هستن
‫ولی اسمی از ان برده نشده
‫ولی بعدا اسم برده میشه
‫سلام "ابی" تو چند سالته؟
‫من 12 سالمه
‫12! اوه خدای من ‫نظرت در این باره چیه؟
‫به‌نظرم این عالیه
‫صبح‌ها از خواب پامیشم و خیلی خوشحالم
‫که یه سقف بالای سرم و غذا دارم
‫و وقتی شادی رو توی چهره‌ی بچه‌ها میبینم
‫و بعد از این که یه کوله گیرشون میاد
‫و لباس و غذا دارن ‫و بعد میتونن برن توی پارک و اینجور جا‌ها
‫خب این خیلی فوق‌العاده‌ست
‫این تجربه‌ایه که دیگه تا عمر دارن
‫توی ذهنشون میمونه
‫و به‌نظر من این خیلی الهام‌بخشه و من ‫خیلی دوستش دارم
‫عملیات زنگ مدرسه برنامه‌ی کلیدی‌ایه
‫که در تمام طول آمریکا اجرا میشه
‫و توی تمام بخش‌های گروه دستیاری هم هست
‫این که چیکار میکنن و چطور
‫به اعضای محلیشون بستگی داره
‫همچنین به نیازهای جامعه
‫پس ممکنه هر جایی متفاوت باشه
‫به باور من ما تنها کسایی هستیم که ‫عملیات زنگ مدرسه رو
‫به صورت گسترده اجرا میکنن
‫با وجود یدک‌کش هامون
‫این یه هنره
‫که بتونیم توی مدرسه‌ها خدمت‌رسانی کنیم
‫ولی توی هر شرایطی با هر چی دارن ‫سعی میکنن که واقعا
‫مطمئن بشن که بچه‌هایی که لباس و لوازم بهداشتی
‫و تجهیزات مدرسه‌ای نیاز دارن
‫بهشون دسترسی داشته باشن
‫و میتونن این چیزها رو براشون فراهم کنن
‫من از 2014 با گروه دستیاری همکاری میکنم ‫پس یعنی حدود 5 سال
‫سالانه چند تا بچه رو میبینی؟
‫معمولا به حدود 8000 تاشون کمک میکنیم
‫میدونم میدونم
‫ولی خب لزوما همه‌شون نمیان اینجا
‫چون توی مهدکودکن
‫نمیتونن سوار اتوبوس شن در نتیجه ما پکیج هم داریم
‫-بله بله ‫-پس مدرسه کاغذبازیاش رو انجام میده و...
‫-یه کوله... ‫-یه کوله براشون پر میکنه
‫عملیات زنگ مدرسه یه برنامه‌ی گسترده‌ی ملیه
‫و ما برای بچه‌ها لباس تهیه میکنیم
‫یه سریاشون با تریلی میبرنشون مدرسه
‫چون یونیفرم دارن
‫و سال‌ها پیش با پول خودمون انجامش دادیم
‫ولی دیگه نتونستیم این‌کار رو بکنیم
‫و حالا با "تارگت" همکاری میکنیم
‫و میتونیم انجامش بدم
‫فکر کنم "لارا" گفت میخواد امسال به 3600 تا بچه ‫رسیدگی کنه
‫-این عالیه! ‫-عالیه نه؟
‫این سازمان واقعا داره به بچه‌ها کمک میکنه
‫و چطور این‌کار رو میکنن؟
‫با نشون دادن این که یکی بهشون اهمیت میده
‫چطوری؟ چه خبر؟
‫سلام چطوری؟
‫-خوبم ‫-خوبی
‫اون میخواد چند تا کفش بیاره
‫آره من دو ساله این‌کاره‌ام
‫قبل از این که پلیس بشم
‫کفش فروش بودم
‫-جدی؟ ‫-توی فروشگاه "ویلت" کار میکردم
‫-وسط شهر ‫-پس کارت رو خوب بلدی
‫آره پس این یه جورایی مثل این که ‫برگشتم به اون دوران
‫پس ازش لذت میبرم ‫و دیدن چهره‌های بچه‌ها
‫وقتی کفش‌های جدید پاشون میکنن
‫-قلب آدم رو گرم میکنه ‫-آره واقعا
‫خیلی وقتا توی کارهای اجتماعی پایان قشنگی ‫نمیبینیم
‫ولی اینجا ‫همیشه پایان خوشیه
‫-قطعا ‫-چون میبینی که میان داخل
‫و هیجان دارن
‫و حالا که میبینیش ‫وقتی میرن... خیلی عالیه
‫به‌نظرت میدونن که تو یه پلیسی؟
‫ما لباس‌های خودمون رو داریم و من ‫کلاه خودم رو پوشیدم
‫ولی میدونی من میخوام بهشون یه روی دیگه‌ای ‫از مجری‌های قانون رو نشون بدم
‫به‌نظرم خیلی مهمه که بدونن که تو هستی
‫آره چون که ما... میدونی...
‫-که شما از آدم خوبایین ‫-به خودمون میگیم پلیس
‫ولی در واقع خدمت‌رسان مردمیم
‫میدونید، به امنیتشون کمک میکنیم ‫و برای همین هم اینجاییم
‫میدونی وقتی اون کفس‌ها رو پاشون میکنن ‫پایین رو نگاه میکنن
‫شاید توی کلاس بیشتر گوش بدن
‫شاید الان دیگه مشقاشون رو بنویسن
‫چون ما نمیدونیم چجوری روشون ‫تاثیر میذاره
‫وقتی کفش جدید میخری
‫و با خوشحالی میای مدرسه
‫و دیگه نگران خجالت کشیدن نیستی
‫این بچه‌ها آینده هستن
‫یه روز بزرگ میشن
‫و امیدواریم یه روز برگردن و توی این ‫برنامه شرکت کنن
‫البته
‫پس میخوایم که برگردن و به یاد بیارن که:
‫هی یه روز یکی به من کفش داد
‫و حالا میخوام منم این‌کار رو برای یکی دیگه ‫انجام بدم
‫بچه که بودم ما فقیر نبودیم میدونی...
‫همونطوری که گفتم مادر پدر من معلم بودن
‫ولی وقتایی که یه جفت کفش نو گیرت میاد
‫فقط یک بار در سال بود
‫و اصلا همین که بتونیم اینجا باشیم
‫و ببینیم که این بچه‌ها یه جفت کقش گیرشون میاد
‫عالیه
‫بذار یه لحظه کوله ‌پشتیت رو ببینم
‫چه حسی داری؟
‫پاشو ببین چطوره
‫خوبه. پاشو ببین خوبه یا نه
‫-اوکیه؟ ‫-بله
‫البته که هست ‫اوه ‏چقدر ‏قشنگه
‫من توی فقر بزرگ شدم مثل خیلی از بچه‌ها
‫خب یه چیز دیگه که داشتم راجع‌بهش فکر میکردم
‫کاش وقتی بچه بودم منم یه همچین برنامه‌ای بود
‫که میتونست بهم کفش و لباس و این چیزها بده
‫خیلی خب پاشو ببینیم چطوره
‫-اوه آره خیلی جا داره ‫-چطوره؟ ‏خوبه؟
‫خیلی خب میخوای اینا رو بپوشی یا قدیمیاتو؟
‫اگه اشکالی نداره اینا
‫میخوای پات باشن؟
‫خیلی خب پس یه کیف میدم بهت که کفش‌های قدیمیت رو بذاری توش
‫وقتی میبینی این بچه‌ها با اتوبوس میان
‫و خیلی‌هاشون از خونه‌های داغونی میان
‫و یتیم هستن
‫حالا دیگه نمیدونم توی ماشین زندگی میکنن یا نه
‫و وقتی برای گرفتن کفش نو ذوق دارن...
‫میبینی؟ گریه میکنم. اونا خیلی خوشحالن
‫انگار میخواستم برم خونه و بچه‌های خودم رو بزنم
‫نه! شوخی میکنم!
‫ولی...
‫میدونم ولی من این رو میفهمم
‫باید تا جایی که میتونم انجامش بدم
‫-بله ‫-تا ‏جایی ‏که ‏میتونم
‫قلبت رو گرم میکنه
‫و من عملیات زنگ مدرسه رو دیدم
‫و لباس‌های جدید رو دیدم و اینجوری بودم که: وای!
‫مثل فروشگاه تارگته! عالیه!
‫خب یه پسر کوچیک بود که امروز اومد اینجا
‫و توی کوله‌هامون یه دیکشنری بود
‫و یه جعبه که شامل شامپو و شونه و مسواکه
‫و همچنین خمیردندون و اون بهم گفت: ‫خب ‏اینا ‏چیه؟
‫و من بهش گفتم چی هستن و اونم گفت: ‫ ‏وای ‏مسواک‌دار ‏شدم!
‫چون نمیتونم صبح‌ها مسواک بزنم
‫مسواک ندارم ولی الان دیگه میتونم ‫ ‏وای ‏مسواک‌دار ‏شدم!
‫این‌ها داستانایی هستن که به قلب آ‌دم چنگ میزنن
‫و ما توی تریلی بودیم
‫و یه دختره بود که...
‫یکی از بچه‌ترها بود
‫و نابینا بود
‫پس با مراقبش میومد و آم...
‫ما هم بهش یه مقدار لباس راحتی دادیم
‫و گرفتشون و بردشون کنار قلبش
‫و گفت: تا حالا خودم لباس نداشتم
‫و این واقعا قلبم رو شکست
‫ولی شگفت‌انگیز بود
‫یه دختر کوچولو هم بود که حدود ۱۲ سالش بود با دمپایی اومد
‫و میدونی... داشتیم لباس و کفش میدادیم بهش
‫و بعد گفت... میدونید...
‫“کفشام رو گم کردم”
‫زمانی که توی ماشین زندگی میکردیم یکی دزدیدشون
‫این... خب یه میلیون داستان وجود داره
‫اونا برادرن
‫هر روز کلی تا مدرسه راه میرن
‫ولی فقط دو تا لباس داشتن
‫اون روز خیلی چیزها گیرشون اومد
‫یه پسر کوچیک‌تر توی عملیات زنگ مدرسه بود که ‫روی ‏ویلچر ‏بود
‫چند هفته... نه راستی ‫چند ‏ماه ‏پیش ‏بود
‫و با یه نفر تنها آوردنش
‫و میتونستم حس کنم که این پسر
‫خیلی اضطراب داشت و اطراف رو نگاه میکرد و خیلی ترسیده بود
‫و اونم بهش گفت: چیزی نیست ‫همینجا ‏وایسا
‫میخوام ثبت نامت کنم ‫و ‏من ‏رفتم ‏پیشش
‫و سعی کردم باهاش حرف بزنم ‫و ‏تقریبا ‏کار ‏غیرممکنی ‏بود
‫نمیتونست باهام حرف بزنه ‫خیلی ‏زیاد ‏اضطراب ‏داشت
‫و اون... ‫یه ‏سویشرت ‏پوشیده ‏بود
‫که به معنای واقعی کلمه ‫تیکه‌پاره ‏بود
‫یعنی واقعا داغون بود
‫و کثیف و پاره بود
‫و من از یکی از خانم‌های داوطلب خواستم
‫که حواسش به اون پسر بچه باشه و بهم خبر بده حالش چطوره
‫چون خودم اون روز
‫نمیتونستم بمونم
‫و این همونیه که نمیخواست کفش‌هاش رو در بیاره
‫چون نمیخواست کسی پاهاش رو ببینه
‫چطور بود؟
‫عالی!
‫خوشحال بود؟
‫آره
‫حتما بوده
‫آره
‫خب میدونید روی این چیزها نمیشه قیمت گذاشت درسته؟
‫اوه دارم احساساتی میشم
‫ولی خب میدونید این خیلی قشنگه
‫که به یه بچه کمک کنی حس خوبی نسبت به خودش پیدا کنه
‫و امید داشته باشه که میتونه مثل بقیه باشه
‫اونا هم آینده دارن ‫میتونن ‏با ‏بچه‌های ‏دیگه ‏جور ‏بشن ‏میدونید
‫این واقعا با ارزشه ‫واقعا ‏هست
‫من زنایی رو ملاقات کردم ‫که ‏خیلی ‏شبیه ‏خودمن
‫و میخوان برای بچه‌ها ‫یه ‏کاری ‏انجام ‏بدن
‫زنایی که به آینده‌ی این بچه‌ها ‫اهمیت ‏میدن
‫و کسایی که سال‌هاست ‫دارن ‏این‌کار ‏رو ‏انجام ‏میدن
‫من تازه کارم
‫تازه این گروه رو پیدا کردم ‫تا ‏به ‏حال ‏راجع‌به ‏گروه ‏دستیاری
‫چیزی نشنیده بودم
‫نمیدونستم عملیات زنگ مدرسه چیه
‫و میتونم با اطمینان بگم که خیلی‌ها نمیدونن
‫-سلام! ‫-سلام
‫خیلی خوشحالم که میتونم رو در رو ‫توی ‏اسکایپ
‫امروز صبح ‫حرف ‏بزنم
‫حالت چطوره؟
‫عالی. تو چطوری؟
‫خوبم “ملانی”
‫یه مقاله راجع‌بهت خوندم که خیلی تاثیربرانگیز بود
‫من خصوصا به این مسئله علاقه‌مند بودم که
‫امکانش هست که با تمام وجودت کار کنی ولی بازم نتونی ‫از ‏پس ‏هزینه‌ها ‏بربیای
‫ولی میدونی وقتی دیگه مجبور باشی ‫کار ‏کنی
‫هرچیزی رو برای بچه‌هات ‫فراهم ‏میکنی
‫جوری که موفق بشی
‫بله دقیقا
‫و خوشحالم که گروه دستیاری و عملیات زنگ مدرسه
‫ میتونن یه کمکی کنن
‫اونا عالی بودن
‫تا حالا ازشون استفاده کردی؟
‫آره. حقیقتش مجبور شدم برای هر سه تا از بچه‌هام
‫در طول سال استفاده کنم
‫یه سال‌هایی هم بود که مجبور نبودم ازشون استفاده کنم
‫ولی بیشتر توی سال‌هایی که از لحاظ مالی مشکل داشتم
‫اون‌موقع بود که مجبور بودیم یه مقدار بیشتر استفاده کنیم
‫و من دارم تا جایی که میتونم کار میکنم
‫چند ساعت کار میکنی؟
‫بیشتر از چهل ساعت
‫چجور کمکی نیاز داری و داری دریافت میکنی؟
‫در ‏حال ‏حاضر ‏بیمه‌ی ‏بهداشت ‏مستمندان ‏داریم
‫و کوپن مواد غذایی هم داریم
‫و از گروه دستیاری “بویس” هم کمک دریافت میکنیم
‫اول هر سال برای هر چیزی که نیاز داشته باشیم ‫کمکمون ‏میکنن
‫خیلی مهمه وقتی نتونی اول سال برای لباس‌های مدرسه
‫یه خرید بزرگ بکنی
‫بچه‌های سوار اتوبوس میشن
‫میان گروه دستیاری بویس اینجا
‫و میذارن بچه‌ها بازی کنن و این چیزها
‫و دفعه پیش یه دانشمند اونجا بود
‫که داشت کلی آزمایش انجام میداد
‫در حالی که بقیه بچه‌ها داشتن وسایلشون رو جمع میکردن
‫و خیلی خوش گذشت بهشون
‫احتمالا خیلی دوستش داشتن. روز خاصی بود نه؟
‫واقعا داشتن
‫ساعت ۵:۱۲ صبح
‫چهارشنبه هجدهم آوریل ۱۹۰۶
‫زندگی ساکنین کالیفرنیا تا ابد عوض خواهد شد
‫و برای ان هم دقیقا توی همون لحظه
‫زندگیش تا ابد عوض خواهد شد
‫سال ۱۹۰۶ زلزله‌ی سن فرانسیسکو
‫توی قسمت شمالی کالیفرنیا اتفاق افتاد
‫با بزرگی بین ۷.۷ تا ۷.۹ ریشتر
‫این زلزله اول صبح رخ داد
‫و بیش از هشتاد درصد شهر رو نابود کرد
‫هم به‌خاطر زلزله و هم به‌خاطر آتیش‌سوزی‌هایی که به دنبالش رخ دادن
‫این زلزله توی اورگان جنوبی هم حس شده بود
‫تا جنوب لس‌آنجلس
‫و تا نوادای مرکزی
‫این یعنی حدود دویست هزار کیلومتر مربع
‫این زمین لرزه حدود ۲۳۵ میلیون دلار خسارت وارد کرد
‫و این میزان سال ۱۹۰۶ ‫معادل ‏۴.۹ ‏میلیارد ‏دلار ‏امروزیه
‫آمارهای حال حاضر میزان مرگ و میر رو چیزی حدود
‫سه هزار نفر تخمین میزنن
‫بزرگی این مرگ و میرها
‫توی سن فرانسیسکو بیشتر بود
‫تا این اتفاق، زندگی ان
‫خیلی شلوغ بود. از اونجایی که یه همسر
‫مادر و یه حامی اجتماعی بود
‫برای همسر موفقش و کسب و کار موفقش
‫با خوندن راجع‌به اثرات فجیح زلزله
‫و آتیش‌سوزی
‫یه چیزی تا ابد ان رو عوض کرد
‫مثل یه ققنوس که از خاکسترها برمیخیزه
‫ان هم عوض میشه
‫وارد فعالیت‌های خودش کرد
‫که سریعا زندگی خیلی‌ها رو عوض کرد
‫اونم برای چندین نسل از جمله نسل امروزی
‫تا به کسایی که خیریه کمکی نکرده کمک کنن
‫عصر به خیر
‫گروه دستیاری ان
‫به فاجعه‌ی سن فرانسیسکو
‫با جمع‌آوری پول و لباس‌های دست دوم
‫برای بازمانده‌ها، پاسخ داد
‫در حالی که قطعا سال ۱۹۰۶ به آدم‌های بالغ کمک شد
‫خیلی از تمرکز این گروه
‫و تمرکز ان روی کمک به بچه‌ها بود
‫این مسئله برای کل زندگی ان صدق میکنه
‫کی میدونه وقتی بزرگ شدن میخوان چیکاره بشن؟ ‫تو ‏چیکاره ‏میخوای ‏بشی؟
‫پلیس
‫یه پلیس مثل این آدم‌های خوب اینجا
‫تو چی؟ ‫بازیکن ‏فوتبال
‫چی؟ ‫بازیکن ‏فوتبال؟
‫فکر میکنم خوب میتونی ‫گل ‏بزنی
‫الان هم بازی میکنی؟
‫آره بازی خیلی خوبیه
‫همتون توی یه... تو کلاس چندمی؟
‫دوم
‫-چندم؟ ‫-سه
‫-سوم؟ ‫-نه ‏سوم ‏نیست
‫نه! داره اذیتم میکنه! ‫گفت ‏کلاس ‏سومه
‫به بقیه‌ی مردم کمک کنن
‫اینجوری رشد کنن
‫تو وقتی بزرگ شی چیکاره میشی؟
‫چی دوست داری؟ ‫توی ‏مدرسه ‏درس ‏موردعلاقه‌ات ‏چیه؟
‫چی رو بیشتر دوست داری؟
‫-ریاضی ‫-ریاضی؟
‫خوش به حالت
‫-میخوای چیکاره بشی؟ ‫-دوست ‏دارم ‏که...
‫یه انیماتور بشم
‫انیماتور! ‫فکر میکنم ‏نقاشیت ‏خوبه
‫-به الکس سلام کن ‫-سلام ‏الکس
‫اون کارتات کجان؟ ‫نگرفتیشون؟
‫-نه ‫-نه؟
‫اوه مرد ‫باید ‏بهت ‏یه ‏دونه ‏بدم
‫شماها امروز خونواده‌ی منید
‫میخوای کارت بگیری؟
‫قراره با جرم و جنایت مبارزه کنی
‫وای!
‫وای
‫ممنونم
‫خیلی خب بچه‌ها میخوایم امروز کفش جدید بهتون بدیم خب؟
‫یه مقدار هم جوراب جدید و چیزهای دیگه
‫پس یه لطفی کنید کفشاتون رو در بیارید
‫و جوراباتون رو هم دربیارید بذارید اینجا خب؟
‫من کوله‌هاتون رو نگه میدارم
‫شماها توی کوله‌هاتون غذا ندارید واسه من؟ گرسنمه
‫ندارین؟ ‫خوراکی ‏توی ‏جیبتون ‏هم ‏ندارین؟
‫-هیچی از اینا هم ندارین؟ ‫-نه ‏یادم ‏رفت ‏اونا ‏رو ‏بگیرم
‫اوه مرد
‫میخوای بزرگ شدی چیکاره بشی؟
‫معلم
‫چون معلم موردعلاقه‌ام الهام‌بخشمه
‫جدی؟ چیکار کرد مگه؟
‫خب اون... مثلا اگه کمک نیاز داشتیم میگفت: تسلیم نشو!
‫تو میتونی!
‫و این الهام‌بخش من بود
‫به‌نظرم بهترین چیزی که میتونی یاد بگیری
‫اینه که تسلیم نشی
‫-آره ‫-و ‏ما ‏یه ‏وقتایی ‏موفق ‏میشیم
‫و بعضی وقتا هم ‫شکست ‏میخوریم
‫ولی اگه شکست بخوریم چیکار میکنیم؟ ‫خودمون ‏رو ‏جمع ‏میکنیم
‫و از اشتباهاتمون درس میگیریم
‫کسایی که از اشتباه کردن میترسن
‫هیچوقت چیزی یاد نمیگیرن
‫اوه!
‫ببین من نزدیک بود اونایی که پوشیدی رو له کنم
‫-نزدیک بود نه؟ ‫-آره
خوشگله
‫جاناتان تو میخوای بزرگ شدی چیکاره بشی؟
‫میخوام برم توی ارتش
‫-جدی؟ ‫-بله
‫چرا میخوای ‫این‌کار ‏رو ‏کنی؟
‫تا زندگی مردم رو نجات بدم
‫این عالیه
‫“وات برنچ” رو میشناسی جاناتان؟
‫نه هنوز
‫من دو تا دختر دارم که
‫توی نیروی دریایی کار میکنن
‫جدی؟
‫-هردوتاشون ‫-تو ‏که ‏اونقدرا ‏پیر ‏نیستی!
‫من پیرم
‫بچه‌هات توی نیرو دریایی‌ان؟
‫یه ۲۰ و یه ۱۹ ساله دارم که الان توی نیروی دریایی‌ان
‫این عالیه
‫تو میخوای بزرگ شدی چیکاره بشی؟
‫پلیس
‫پلیس! بیا این دوستتم مثل خودته
‫تو میخوای پلیس بشی؟ اوه مرد
‫آره ببینش!
‫پلیس لس‌آنجلس
‫ما میخوایم شماها بیاید با ما کار کنید
‫میخوای چیکاره شی؟
‫-پلیس ‫-چی؟
‫-پلیس ‫-اینم ‏میخواد ‏پلیس ‏شه
‫-اوه! ‫-پلیس‌های ‏آینده
‫-پلیس‌های آینده رو اینجا داریم ‫-بله ‏بله
‫خیلی حس امنیت دارم
‫اون چیه؟
‫کارته
‫چرا پوشیدیش؟
‫چون میخوام وقتی بزرگ شدم پلیس بشم
‫خیلی خوبه
‫چرا میخوای پلیس شی؟
که بتونم به آدم‌های دیگه کمک کنم
‫-صحیح مثل... ‫-مثل ‏من!
‫اینجوری خانم خوشگله؟ ‫بله؟
‫میتونم باهاش هم گروه بشم
‫-میتونی... ‫-هم ‏تیمی
‫هم گروهی ‫ ‏پس ‏میتونه ‏هم ‏گروهی ‏باشه
‫اوه این... ‫عالیه
‫کلی چیزها گرفتی ‫خیلی ‏باحاله ‏نه؟
‫آره
‫میدونی بزرگ شدی چیکاره میخوای بشی؟
‫دکتر
‫اوه امیدوارم بشی. ما دکترهای بیشتری نیاز داریم
‫میخوای از بچه‌ها مراقبت کنی یا بزرگترا؟
‫هر دو
‫رؤیاهای بزرگ داره. عاشقشم
‫مهم‌ترین چیز اینه که کار کنی و نمره‌های خوب بگیری
‫اینجوری عالی میشه
‫چطور ممکنه نخوای بیینی که این بچه‌ها زندگی میکنن
‫جای این که فقط زنده بمونن
‫این‌ها معلمای فردان
‫آتش‌نشان‌ها و پلیس‌های فردا
‫شهردارها و فرماندارها و شاید یکیشون هم رئیس‌جمهور بشه
‫اینا بچه‌هایی‌ان که به کمک ما نیاز دارن
‫و امیدواریم با دریافت کمک
‫حس کنن که یکی بهشون اهمیت میده
‫عملیات زنگ مدرسه بیشتر از فقط لباسه
‫به بچه‌ها کتاب هم میدن
‫و چی مهم‌تر از این که شروع کارشون رو
‫براشون رقم بزنی
‫کتابی که میبرتشون یه جای جدید تا با آدم‌های جدید آشنا بشن
‫و تشویقشون میکنه کتابای بیشتر و بیشتری بخونن
‫این خیلی مهمه که ما زنجیره‌ی فقر رو بشکنیم
‫و راهش هم از طریق تحصیلاته
‫و عملیات زنگ مدرسه به‌نظر میرسه که این رو متوجه شده باشه
‫این یه پرنده‌ست
‫ببین همه دارن میخورن
‫و همه دارن میوه‌های خوشمزه میخورن
‫بذار ببینم
‫و موز و بلوبری
‫و گیلاس و... توت فرنگی
‫اوه چقدر... مرد این چند صفحه‌ست؟
‫چقدر صفحه‌هاش زیاده
‫فکر میکنم تمامش رو میخونی
حرکت ارواح
‫کدوم کتاب رو گرفتی؟
‫اوه مرد من بودم بیدار میموندم این رو بخونم
‫-منم! ‫-حتی ‏تلوزیون ‏هم ‏نمیدیدم
‫چی داری؟
‫اوه!
‫معمای راه ‫اوه ‏فکر میکنم ‏این ‏از ‏اون ‏خوباشه
‫این پسران هاردیه
‫من تمام کتاب‌ها رو تا فکر کنم ۵۶ خوندم
‫ولی این آخریشه
‫پس آره کتابای عالی‌ای هستن
‫این الهام‌بخش منه
‫تا پلیس بشم. چون اینا کارآگاهن
‫تا حالا این کتاب‌ها رو خوندی؟
‫تا حالا اون رو خوندی؟
‫پسران هاردی... بچه‌ها حتما اینا رو ببینید
‫اون رو هم ببینید
‫و میره... کلا بالا
‫سلام جیمز!
‫معماهای پسران هاردی
‫اوه اینجوریاست؟
‫آره من همه‌شون رو خوندم
‫دیگه نمیدونم بعد از ۵۶ ادامه دارن یا نه ‫من ‏که ‏همه‌اش ‏رو ‏خوندم
‫خب موفق باشید بچه‌ها
‫برای من هیچی مهم‌تر از کتاب خوندن برای بچه‌ها نیست
‫خوندن
‫و یاد گرفتن خوندن. چون اگه نتونن بخونن
‫-نه درسته ‫-اگه ‏یکی ‏از ‏هر ‏چهار ‏بچه ‏تو ‏این ‏کشور
‫بی‌سواد باشه و نتونه بخونه ‫اون ‏بچه ‏گم ‏شده‌ست ‏مگه ‏نه؟
‫و خیلی از مادر پدرهاشون هم ‫سواد ‏کمی ‏دارن
‫-بله ‫- ‏یه ‏داستان ‏شخصی ‏بهت ‏میگم
‫پدر من فقط تا کلاس دوم تحصیلات داشت
‫و همیشه برام سؤال بود که آیا پدرم میتونه بخونه یا نه
‫و تا وقتی بزرگ نشدم
‫جرئت نمیکردم ازش بپرسم: بابا سواد داری؟
‫-و داشت؟ ‫-میتونست ‏بخونه
‫ولی میدونی خیلی کم
‫ولی اونقدری بود که کارش پیش بره
‫-و آیا... ‫-و ‏اونقدری ‏که ‏یه ‏شهروند ‏آمریکایی ‏محسوب ‏بشه ‏هم ‏داشت
‫اوه این قشنگه ‫آسون ‏نبود
‫نه ‫نبود
‫نه ولی.. ‫خوندن ‏باید ‏براش ‏خیلی ‏اهمیت ‏میداشت
‫چون خودت رو ببین ‫مدیر ‏یه ‏مدرسه‌ای!
‫آره ‫هستم
‫میتونم... ‫این ‏بچه‌ها ‏رو ‏راهنمایی ‏کنم
‫چه شغل عالی‌ای مگه نه؟
‫قطعا
‫ما اینجا بچه‌ها رو به خوندن تشویق میکنیم
‫همیشه بهشون میگیم: بخون بخون
‫بعضیاشون توی خونه به کتاب دسترسی ندارن
‫پس واسه این که خودشون کتاب داشته باشن
‫هیجان دارن
‫این که حق انتخاب داشته باشن
‫و بگن: من این کتاب رو انتخاب میکنم
‫میدونید ما همیشه کتاب‌خونی برگزار میکنیم
‫ولی این یه چیز متفاوته
‫میتونن یه کتاب که میتونن داشته باشنش انتخاب کنن
‫و خب رایگانه و میتونن ببرنش خونه
‫خیلی‌هاشون سریع میخوننش
‫یه سریاشون میشینن روی نیمکت و شروع میکنن به خوندن
‫چون خیلی هیجانش رو دارن
‫آوریل سال ۱۹۱۷
‫یازده سال بعد از زمین لرزه‌ی سن فرانسیسکو
‫آمریکا وارد جنگ اروپا شد
‫یعنی جنگ جهانی اول
‫این جنگ از تابستون ۱۹۱۴ شروع شده بود
‫هرچند ورود آمریکا به جنگ
‫آغاز فعالیت ان نبود
‫فعالیت‌های ان از خیلی وقت پیش آغاز شده بود
‫ان میزبان خیریه‌ها و نشست‌های زیادی بود
‫قبل از این که آمریکا وارد جنگ بشه
‫این وقایع به “صلیب سرخ” با فراهم کردن تجهیزات برای
‫کشورهای اروپایی، سود میرسوند
‫اول به شکل دکتر و پرستار و حمایت‌های پزشکی
‫و بعدا با کمک های بیمارستانی و بانداژهای جراحی ادامه پیدا کرد
‫و لباس‌هایی به جوامع صلیب سرخ فرستاده شد
‫لباس‌هایی که توسط زنایی مثل ان تهیه شدن
‫اواخر جنگ، حدودا یک سوم آمریکایی‌ها
‫به صلیب سرخ کمک مالی کردن
‫یا به صورت داوطلبانه کمک میکردن
‫اما این‌کارها تمام کارهایی نبود که ان کرده بود
‫ان همچنین به شکل گرفتن
‫صلیب سرخ لس‌آنجلس توی فوریه‌ی ۱۹۱۷ کمک کرد
‫و این برای چند ماه قبل از این بود که آمریکا وارد جنگ بشه
‫ان هم مسئول این پروژه بود
‫در خیلی از مواقع ان به‌عنوان نماینده‌ی صلیب سرخ لس‌آنجلس
‫میرفت جاهای مختلف
‫و انرژیش
‫و ایده‌های خیریه‌ش رو به بقیه انتقال میداد
‫دوم اکتبر سال ۱۹۱۷ واحد خیریه
‫صلیب سرخ دیگه کولاک میکنه
‫و شروع به کاری کردن که توسط ان تهیه شده بود
‫با نوشته‌های دست نویسش که هنوز هم توسط صلیب سرخ
‫و سازمان‌های دیگه استفاده میشن
‫ایده‌ی ان این بود که یه فروشگاه خیریه
‫تأسیس کنه
‫مردم، زنان پولدار و دوستای ان
‫چیزهایی که بعدا توی فروشگاه فروخته میشد بهش اهدا میکردن
‫خیلی از چیزها با تخفیف خیلی زیادی فروخته میشن
‫که تضمین بشه سریع و راحت فروخته میشن
‫و بعد سود تمام این خرید و فروش‌ها
‫مستقیما میره به حساب صلیب سرخ
‫ایده‌ی هوشمندانه‌ی ان با اولین
‫فروشگاه صلیب سرخ توی لس‌آنجلس اجرا شد
‫توی “کنفیلد هوس” که توی خیابون “آلواردو”ی جنوبی ۳۰۸ واقع شده
‫فروشگاهی که ان صداش میکرد “خرید با روحیه”
‫به راحتی بیش از ۱۳۲ هزار دلار جمع کرد
‫اونم قبل از این که حتی یک سال از باز بودنش گذشته باشه
‫این مبلغ معادل حدود سه میلیون دلار امروزیه
‫فروشگاه‌های خیریه یه چیز رایجن
‫و توی کل دنیا وجود دارن
‫و خدمات‌رسانی میکنن
‫اما سال ۱۹۱۷ فقط یه فروشگاه توی خیابون آلواردو بود
‫فکرش رو بکنید اون زمان چه ایده‌ی خاصی
‫محسوب میشده
‫خود ‏این ‏موضوع ‏به ‏تنهایی یه امتیاز محسوب میشد
‫هر کسی از پیشرفت‌ها راضی بود
‫و این جز افتخاراتشون به شمار میرفت
‫اما ان مثل بقیه نبود و کم پیش میومد کار مبتکرانه کنه
‫بهم بگو چند وقته با گروه دستیاری هستی؟
‫-ده سال ‫-واقعا؟
‫-بله ‫-و ‏همیشه ‏توی ‏همچین ‏جاهایی ‏کار ‏میکردی؟
‫-همیشه ‫-واقعا؟
‫معلومه. عاشقشم ‫در ‏واقع ‏ما
‫-حدود ده هزار دلار در هفته کار میکنیم ‫-ببخشید؟
‫حدودا هفته‌ای ده هزار دلار ‫توی ‏فروشگاه
‫آره همه چیز هم اهدا شده‌ست
‫این عالیه! ‫و ‏این ‏اموال ‏مال ‏گروه ‏دستیاری ‏هستن
‫بله درسته
‫تمام پول خرج برنامه‌های بشردوستانه میشه
‫تا برای بچه‌های مدرسه لباس تهیه بشه
‫-بله ‫-بله ‏عملیات ‏او ‏اس ‏بی
‫که بهش میگیم عملیات زنگ مدرسه
‫عملیات زنگ مدرسه. بله واقعا خدا به ما لطف داشته
‫هدایای زیادی داریم
‫توی انبار کلی چیزهای اهدایی داریم
‫و اگه مناسب فروشگاهمون نباشه
‫نمیندازیمش دور
‫کاری که میکنیم اینه که یه سری از این چیزها میرن مرکز شهر
‫و به دست بی‌خانمان‌ها میرسن
‫ملافه‌ها و پتوهای کثیف هم فرستاده میشن به ‏SPCA ‎برای ‏حیوانات
‫پس میدونید نمیخوایم چیزی رو بریزید دور
‫عاشق این اخلاقتم
‫عاشق اینم که میخوای سه بار در هفته بیای اینجا
‫درسته
‫اگه میتونستم پنج بار میومدم ولی خب شوهر دارم
‫-پس میدونید... ‫-و ‏خیلی ‏کار ‏میبره
‫خیلی باحاله
‫-تو باحالی ‫-همین ‏مهمه. ‏من ‏ازش ‏لذت ‏میبرم
‫-آره ممنون ‫-و ‏این ‏رو ‏نشون ‏میدی
‫و هر کی باهاش حرف میزنم ‫همین ‏رو ‏بهم ‏میگه
‫نمیخوام مثل “پولینا” به‌نظر برسم ولی گروه خیلی خوبیه
‫-واقعا هست ‫-سازمان ‏خیلی ‏خوبیه
‫خیلی خوشحالم میکنه ‫‏
‫-مگه نه؟ ‫-بله
‫دقیقا. باید برگردی و خرید کنی
‫تا وقتی یه نگاه نندازم نمیرم
‫-خوبه دوستش داریم ‫-بهت ‏که ‏میگم
‫این من سی سال پیشه
‫-جدی؟ ‫-آره
‫-این منم ‫-در ‏رابطه ‏با ‏خود ‏سی ‏سال ‏پیشت ‏بهم ‏بگو
‫همون داستانه
‫یه خونواده ‫که ‏پدر ‏از ‏خونه ‏بیرونه
‫شیش تا بچه دارن ‫و ‏مادر ‏هم ‏سه ‏تا ‏کار ‏داره
‫اوه خدای من
‫و... منم همین بودم. منم میرفتم مدرسه
‫و کفشام هم سوراخ بود
‫و خیلی خجالت میکشیدم ‫کفش ‏جدید ‏هم ‏نداشتم
‫راجع‌به این برنامه ‫چیزی ‏نمیدونستم
‫و خب... ‫این ‏خیلی ‏فوق‌العاده‌ست
‫دیدن این‌ها خیلی فوق‌العاده‌ست
‫و خیلی خوبه که یه بخشی از این باشی
‫میدونی یادمه که میرفتم مدرسه
‫و خجالت میکشیدم که بچه‌ها مسخره‌ام میکردن
‫-مسخره میکردن؟ ‫-آره ‏و ‏خیلی ‏دردناک ‏بود ‏
‫ولی خب دیگه آدم سعی میکنه ‫توجهی ‏نکنه ‏و ‏رد ‏بشه
‫و بهترین چیزها رو ‫از ‏داشته‌هاش ‏دربیاره
‫و خواهر برادرات؟
‫آره خب من چهار تا خواهر داشتم و یه برادر ‫همه ‏هم ‏مهاجرن
‫من در واقع اولینشون بودم که توی این کشور ‫به ‏دنیا ‏اومدم
‫-از بین کل خونواده‌م ‫-خونوادت ‏اهل ‏کجان؟
‫خب خونواده‌ی من ‫اهل ‏مکزیک ‏هستن
‫-منم مال نسل اولم ‫-بفرما
‫من این رو میفهمم
‫پس عاشق اینجور وقایع هستم
‫خیلی خوشحالم که تونستم بیام
‫و امروز اینجا شرکت کنم
‫تو براشون الگوی عالی‌ای هستی
‫ممنونم لطف داری
‫و من میتونم بفهمم چطوری چیدن یه جفت کفش
‫برای این بچه‌ها، میبرتت به حال و هوای خونه
‫اوه آره
‫من اهل سالوادور از آمریکای مرکزی هستم
‫تو... تو رو هم وقتی بچه بودی آوردن؟
‫-نوجوون بودم ‫-نوجوون؟
‫وقتی اومدی اینجا انگلیسیت چطور بود؟
‫میدونستم چطور سلام کنم
‫و یه سیستم حمایتی خوب داشتم چون که...
‫خواهرام همینجا بودن و انگلیسی حرف میزدن
‫بهم یاد دادن چطور بگم: من انگلیسی بلد نیستم
‫و یاد گرفتم چطور بگمش
‫خلاصه ملت بهم نگاه میکردن
‫میگفتن: منظورت چیه که انگلیسی بلد نیستی؟ ‫الان ‏که ‏انگلیسی ‏حرف ‏زدی!
‫ما اینجا الگوهای زیادی داریم
‫پلیس‌ها خیلی عالی‌ان ‫برای ‏ما ‏شرکای ‏خیلی ‏خوبی ‏هستن
‫-ا‌ونا عاشق کارشونن ‫-آره ‏واقعا ‏میشه ‏گفت
‫-آره ‫-اونا ‏با ‏همه‌ی ‏بچه‌ها ‏حرف ‏میزنن
‫و یه سری فعل و انفعالات خیلی خوب هست ‫عالیه
‫خب به این خاطره که... میدونن نتیجه‌اش چی میشه
‫-بله میدونن ‫-میدونن ‏که...
‫-میتونن توی هر چهره‌ی خندون ببیننش ‫-درسته
‫که دارن یه کار خیلی ‫مثبت ‏انجام ‏میدن
‫-و هیچکسی هم آسیب نمیبینه ‫-آره ‏درسته
‫بگذریم... حتی نمیتونم راجع‌بهش حرف بزنم
‫گریه‌م ‏میگیره. ببخشید
‫-نه میفهمم ‫-ولی ‏ما ‏عاشق ‏کارمونیم
‫میدونید... خیلی خوبه که بچه‌ها بتونن حس کنن ‫که ‏میتونن ‏همرنگ ‏بقیه ‏باشن.
‫باعث میشه حس خوبی داشته باشن
‫خوشحالن که میان مدرسه
‫و امیدواریم که فعالیتشون رو بیشتر کنه
‫-البته ‫-که ‏این ‏مسئولیت ‏ماست ‏میدونید
‫-که باعث موفقیتشون بشیم ‫-قطعا ‏
‫اکتبر سال ۱۹۱۸ ان تصمیم گرفت ‫که ‏از ‏تمام ‏سمت‌هاش ‏توی ‏صلیب ‏سرخ
‫و فروشگاه صلیب سرخ ‫استعفا ‏بده
‫ان توی دیدارهای سالانه ‫یه ‏بار ‏میگه ‏که:
‫من اطمینان دارم ‫که ‏کارهای ‏خیرخواهانه
‫به خوبی پیش میرن ‫و ‏رشد ‏میکنن
‫از اونجایی که خیلی از افراد توانا ‫توی ‏هر ‏بخشی
‫راهنماشون ‏هستن
‫روزنامه‌های اون زمان نوشتن که دلیل استعفاش
‫این بوده که یه تعطیلات خوب داشته باشه
‫ولی میشه گفت که ان دیگه کاراش رو انجام داده بود
‫و میخواست بره سراغ چیزهای دیگه
‫جنگ جهانی اول نوامبر سال ۱۹۱۸ تموم شد
‫پس اولویت‌ها کم کم تغییر کردن
‫استعفا برای بیشتر مردم بیانگر اینه که
‫کمتر کار کنن و مسئولیت‌های کمتری داشته باشن
‫اما برای ان دقیقا برعکسش صدق میکرد
‫ان شرکت کردن توی خیریه‌ها رو ادامه داد
‫می سال ۱۹۱۸ روزنامه‌ی لس‌آنجلس اعلام کرد که
‫“خانم‌های جامعه و افراد اهل سینما
‫“تجربه‌ای جدید”!
‫و این جمله ادامه داشت
‫“مکانی اختصاصی در دسترس”
‫“هزینه‌ها به حساب خیریه‌های مناسب واریز میشه”
‫یه انجمن از جوامع منتخب شکل گرفته
‫توی گروه دستیاری کالیفرنیای جنوبی
‫مشوق این مسئله
‫ جمع شدن پول بود
‫برای افراد مریض و ناتوان
‫خیریه‌ی جدیدی نیست ولی با یه برنامه‌ی جدیده
‫از ان توی مقاله اسم برده شده بود
‫“خانم هنوک بنینگ که برای یه سازمان صلیب سرخ کار میکرد
‫در طی جنگ توی کشور معروف شد
‫این خانم مؤسس و مسئول گروه دستیاریه
‫و همکارهای خانمی داره که تواناییشون رو
‫در انجام کارهای خیر به اثبات رسوندن
‫ایده‌ی خیریه ساده اما هوشمندانه بود
‫طوری که توی مقاله‌ای از سال ۱۹۲۰ توصیف شده...
‫از طریق شرکت
‫مکان‌هایی که تا به حال برای فیلم مسدود شدن رو امن میکنه
‫مالکینی که از استفاده از اموالشون سر باز میزنن
‫حالا میفهمن که میتونن باهاشون یه کار خیر بکنن
‫تا برای افراد دیگه استفاده بشن
‫و اونا رو به خیریه‌های معتبر بسپارن
‫و همچنین توی یکی از بزرگترین
‫شرکت‌های فیلم صنعت ما نقش داشته باشن
‫این ایده فقط برای کالیفرنیای جنوبی کار نکرد
‫اول می سال ۱۹۲۱ روزنامه‌ی “هرالد”نیویورک
‫یه مقاله راجع‌به یه روش جدید برای جمع کردن پول برای خیریه‌ها منتشر کرد
‫که این ایده توی نیویورک آغاز شده بود
‫خانم‌ها و آقایونی که جامعه رو
‫توی نیویورک تشکیل دادن
‫نه تنها خدمت‌رسانی میکنن بلکه خونه‌هاشون رو هم
‫تبدیل به استیج برای فیلم‌برداری میکنن
‫سازمان‌های “خدمات فیلم” با سود دو طرفه
‫به خانم “هنکوک بنینگ” از لس‌آنجلس اعتبار میدن
‫خانم بنینگ ماهی ده هزار دلار برای خیریه‌های کالیفرنیا پول جمع میکنه
‫با قانع کردن مالکین تا پروانه صادر کنن
‫تا از خونه‌هاشون برای فیلم استفاده کنن
‫در نهایت ایده‌ی ان در رابطه با درگیر کردن هالیوود
‫خیلی به دردبخور بود
‫از فعالیت به‌عنوان تهیه‌کننده گرفته تا
‫شرکت توی صحنه‌های فیلم و سهم داشتن توی گروهش
‫تا حتی ساخت منابع مفید
‫خصوصا برای مادرایی که بچه‌های کوچیک دارن
‫و بازدید کردن و پیشنهاد فیلم
‫یه جور شرکت تصاویر و پویانمایی آمریکایی
‫ان حتی قبل از وجود دوربین‌های وی اچ اس
‫و “سوپر۸” متوجه وجود این فیلم‌ها شد
‫روزنامه‌ی لس‌آنجلس ژوئن ۱۹۲۲ گزارش کرد که
‫هدف اصلی شرکت “فیلم بنفیت”
‫اینه که فیلم‌های شخصی بسازه
‫نه به‌خاطر عموم مردم
‫بلکه به‌خاطر شادی نسل‌های آینده و خانواده‌هایی که
‫برای خیریه‌ها کار میکنن
‫ان پتانسیل و توانایی نامحدود رو دید
‫و همه‌اش از این‌ها استفاده کرد
‫وقتی من یه دختر کوچیک بودم، مادرم همیشه
‫داوطلب میشد که به همسایه‌ها کمک کنه
‫جوری زندگی میکردیم که در حیاط پشتیمون همیشه باز بود
‫و ملت از اونجا میومدن
‫کسایی که گرسنه بودن و پیشنهاد میکردن که کار کنن
‫و مادر من همیشه این آدم‌ها رو سیر میکرد
‫بهم نشون داد که کمک دادن به مردم
‫باعث میشه که حس بهتری داشته باشی
‫خونواده‌ی من مهاجر بودن
‫و من ا‌ولین نسلشون توی این کشورم
‫و میدونم
‫بزرگ شدن توی سرزمینی که آزاده به چه معنیه
‫اون یه زندگی قشنگ درست کرد و من فقط میخوام این رو منتقل کنم
‫من تو کالیفرنیای جنوبی بزرگ شدم
‫توی ساحل “هانتینگتون” بزرگ شدم
‫و به فرزندخوندگی گرفته شدم
‫و قرار بود با پدرم زندگی کنم اما با مامانم زندگی میکردم
‫که اونم کلی مشکلات روانی و مغزی داشت
‫و بعدش هم مواد وارد داستان شدن
‫که همه به‌خاطر مواد سرزنش میشن
‫ولی این یه چیز عادیه وقتی که
‫مشکلات روانی داشته باشی
‫و بعد نوزده نوامبر من رو دادن به پرورشگاه
‫و بیست و سوم نوامبر پدرم روزی که دادگاه داشتیم فوت شد
‫پس من موندم و یه والد
‫و سعی کردم با مادرم ارتباط برقرار کنم
‫ولی زیاد کنار نمیومدیم
‫پس منم برگشتم به پرورشگاه
‫و این هم درست نشد پس تصمیم گرفتم خودم تنها باشم
‫ولی این‌ رو همیشه میدونستم
‫از وقتی نه سالم بود باهاش آشنا بودم
‫اولین شغلم کار توی “کروز” بود
‫توی ساحل “هانتینگتون” باشگاه زنانه‌ست
‫ولی من خانمای مهربون زیادی رو توی “کروز” ملاقات کردم
‫و خیلی‌هاشون برای گروه دستیاری داوطلب شدن
‫و خیلی از این خانم‌ها پیشم بودن
‫وقتی که تنها شدم
‫ازم میپرسیدن: حالت چطوره؟
‫پروسه چطور پیش میره؟
‫هنوز جایی برای موندن پیدا نکردی؟
‫ماشین خریدی؟ مدرسه چطوره؟
‫خیلی بهم اهمیت میدادن
‫و این خیلی باارزشه میدونید؟
‫چون اینا کسایی هستن که حتی درست من رو نمیشناسن
‫میخوان بهم کمک کنن
‫خب بعد از این که مستقل شدم
‫یه خانمی بود به نام “آلما والدس”
‫که یکی از موردعلاقه‌هام بود
‫هنوزم دوستش دارم
‫و برای گروه دستیاری داوطلب شد
‫و من رو با عملیات زنگ مدرسه آشنا کرد
‫و بهم گفت که اونا یه چیزی دارن به نام شب “تارگت”
‫وقتی توی ۱۶ سالگی خودم حامی خودم هستم
‫سخته که تعیین کنی
‫“اوه برم جوراب بخرم؟”
‫“یا غذا بخرم؟”
‫پس منم رفتم به شب تارگت
‫و ماشین حساب تلفنیم رو آوردم بیرون
‫و هرچی که توی سبد خرید میذاشتم
‫توی ماشین حساب وارد کردم
‫و کل زمان رو اونجا موندم
‫و چیزمیزا رو جمع میزدم
‫از سبد خرید میاوردم بیرون و جمعشون میزدم
‫و آخرش در نهایت شد ۴۸ سنت
‫و خانم‌های اونجا اینجوری بودن که: وای
‫خیلی جالبه. کارت خوب بود
‫و من اینجوری بودم که: من به این نیاز دارم. این برام مهمه
‫پس دارم سعی میکنم هرچقدر میتونم جمع کنم
‫تبدیل به خونواده‌ت شده
‫اونا بهت اهمیت میدن
‫خانم‌های زیادی رو با همسرهاشون ملاقات کردم
‫یه بار برام جشن تولد گرفتن. یه بار هم جشن فارغ‌التحصیلی
‫خیلی بهم کمک کردن. بیشتر از هرکسی
‫-اونا خونواده‌ی من بودن ‫-آره ‏خونواده‌ان
‫باهاشون میرم ناهار بخورم
‫با تلفن باهاشون صحبت میکنم
‫فقط... نمیدونم بدون اینا چیکار میکردم
‫چون باعث میشه حس کنی به جایی تعلق داری
‫با وجود این که من بیست سالمه و خیلی از این خانم‌ها ‫بازنشست ‏شدن
‫خیلی از همنشینیشون لذت میبرم ‫چون ‏خیلی دوستشون ‏دارم
‫مهم نیست چه مشکلاتی ‫داشته ‏باشی
‫مهم نیست توی خونه‌ت ‫چه ‏اتفاقایی ‏میوفته
‫میشه به اونجا رسید ‫چون ‏من ‏خودم ‏نمونه‌شم
‫چون تمام آمار نشون میدن که ‫من ‏الان ‏باید ‏معتاد ‏باشم
‫بدون خونه ‫بدون ‏کار
‫از مدرسه هم اخراج شده باشم ‫ولی ‏اگه ‏اراده ‏کنی
‫و بخوای توی زندگیت ‫به ‏چیزهایی ‏که ‏میخوای ‏برسی
‫هیچی نمیتونه ‫جلوت ‏رو ‏بگیره
‫و فقط چون توی محیط بدی ‫بزرگ ‏شدی
‫دلیل نمیشه که نتونی ‫موفق ‏بشی
‫چون میخوام بدونن که کسایی هستن که ‫بهشون ‏اهمیت ‏میدن
‫-من ان هستم ‫-سلام ‏ان. ‏من ‏”کای ‏ترامیل” ‏هستم
‫بهم بگو ببینم ‫کارت ‏چیه
‫من رئیس اعضاو جامعه‌ی توسعه یافته هستم
‫ما یه سازمانیم صد ساله‌ایم
‫و میراث بلند بالایی داریم پس کارمون اینه که
‫مطمئن بشیم میراثمون با اعضای جدید هم ادامه پیدا میکنه
‫من یه عضو جدیدم
‫-شما جدیدی؟ ‫-آره
‫-جدی؟ ایول! ‫-بله
‫چه هیجان‌انگیز! ‫و ‏هیچ ‏کاری ‏هم ‏لازم ‏نیست ‏بکنم
‫ولی اون یکی کارم توی توسعه یافتگیه
‫خلاصه با گروه‌های شرکتی یا جوامعی که
‫میخوان عضوی از کمک‌ها باشن کار کردم
‫کار من اینه که ‫براشون ‏یه ‏مورد ‏مناسب ‏توی ‏سازمان ‏پیدا ‏کنم
‫که بیان و به ما ‫بپیوندن
‫یه مثال برام بزن
‫برای مثال یه گروه توی دانشگاه “کل” لس‌آنجلس
‫که مربوط به خیریه هست داریم
‫که میخوان خدمات‌رسانی کنن
‫و خب یه گروه عالی از خانم‌های جوونه
‫اونا هم کمک میکنن که کمک‌های مالی برای روز پرام
‫که ماه مارسه، جمع بشه
‫و روز پرام هم خدمت‌رسانی خواهند کرد
‫پس کمک میکنن به دخترامون لباس بدیم تا برن پرام
‫شما واقعا کار قشنگی میکنید
‫و به‌نظر من این براتون خیلی رضایت بخشه
‫تو یه شریک داری
‫بله “وندی سیلور” شریکمه
‫من خودمون رو “یین و یانگ” صدا میکنم
‫چون همیشه داریم همدیگه رو اذیت میکنیم
‫خیلی کارش با...
‫سازماندهی کردنمون خوبه
‫و من کسی هستم که میتونم هر چیزی رو بخوام
‫و ما میتونیم خیلی چیزها رو بخوایم
‫چه چیزهایی خواستید؟
‫یه داستان جالب. ما خونه‌ی “جک پنی” بودیم
‫و یکی بهمون به‌عنوان کمک مالی یه کارت هدیه داده بود
‫تا لباس و این چیزها بخریم
‫و من شنیدم که مدیر کل
‫اون روز قرار بود بیاد و سر بزنه
‫و من وسط بازدیدش گیرش آوردم
‫و گفتم: ببخشید!
‫و بهش گفتم چیکار کردیم
‫گفتم: برای دخترای بی‌خانمان واسه پرام لباس بگیریم
‫همینجوری گفتمش و قبل از این که بفهمم
‫نصف فروشگاه دورمون جمع شده بودن و کمک میدادن
‫و تخفیف میدادن یا کوپن و این چیزها میدادن
‫توی هر فروشگاهی
‫فقط اسمش رو میبرم و میگم: اینا برای...
‫دخترای بی‌خانمان برای پرامه
‫و اگه بدونید چی ازش در میاد شگفت‌زده میشید
‫و به باور من یکی از اعضامون “ماریون پلاتو” این رو آغاز کرد
‫یه ارتباطی با یه کفش فروش داشت
‫یه عضو داشتیم که لباس تولید میکرد
‫و فکر کنم از همونجا شروع شد
‫هشت سال پیش برای ۳۵ تا دختر لباس گرفتن
‫و حالا برای ۲۰۰ تاشون لباس داریم
‫دویست تا دختر... و ما میگیم لباس
‫اونا اون روز نمیرن پرام
‫این زودتر از پرامشونه
‫و ما هرچی که نیازه تا عالی به‌نظر برسن رو بهشون میدیم
‫ما خیاط‌هایی رو داریم که میتونن همون لحظه لباس رو درست کنن
‫و اینجوری دخترا با لباس‌های مناسب از اونجا میرن
‫برای بخش مرتب کردن مراسممون
‫و ‏فقط ‏برای ‏اینه ‏که آماده‌شون ‏کنن ‫در ‏حالی ‏که ‏این ‏دخترا ‏منتظرن ‏تا
‫از یه جایی که ما بهش میگیم بوتیک پرام ‫رد ‏بشن
‫و ما اهدایی‌های خیلی زیادی داریم ‫برای ‏تمام ‏رنگ‌های ‏پوستی
‫که این خیلی مهمه
‫ما کفش‌های دست دوم و نو دریافت میکنیم
‫و البته که کفش هم میخریم
‫ممنون به‌نظرم اینا عالی‌ان
‫قشنگن!
‫-کفش‌های قشنگی هستن بله ‫-سلیقه‌تون ‏خوبه ‏دخترا
‫من میخوام به یه سری از این لباس‌ها ‫یه ‏نگاهی ‏بندازم
‫بیا بالا نگهشون داریم
‫بیا ان این برای تو خوبه
‫عاشقشم
‫اوه خدای من
‫-اوه همه‌مون میتونیم یکی برداریم ‫-بله ‏بله ‏بله!
‫چقدر اینا قشنگه
‫-قشنگه نه؟ ‫-وای!
‫-بفرمایید ‫-این ‏چطور؟
‫و بفرمایید ‫اینم ‏از ‏این
‫برای پرام ‫آماده‌ایم
‫یه خانم با ما ‫تماس ‏گرفت
‫میخواست که یه پروژه‌ی پرام برای مدرسه‌ش برداره
‫و من تا حالا ندیده بودمش و یه مجموعه‌ی خیلی عالی داشت
‫به‌نظرم افرادی رو داشت که
‫توی صنعت مد بودن
‫و با یه ونی که توش حدود ده تا دختر بودن اومد
‫که توی جمع‌آوری اون مجموعه
‫دست داشتن
‫و تونستن ببینن اینجا چیکار میکنیم
‫چون که میدونید با وجود این که تمرکز اصلی ما روی پرامه
‫چیزی نیست که تمرکز اصلی گروه روش باشه
‫یه بار دیگه... این مراسم که سطحی نیست میدونی؟
‫راجع‌به لباس نیست
‫فقط راجع‌به این چیزها نیست
‫-درباره چیزهای خیلی مهم‌تریه ‫-درسته
‫به‌نظرم واقعا الگوی خوبیه براشون ‫که ‏بگن:
‫یادمه دبیرستانی بودم
‫و این آدم‌های خوب کمکم کردن
‫چطوری؟
‫خوب! تو چی؟
‫-بد نیستم ‫-خوبه
‫خوشحالم که فرصت صحبت کردن باهات ‫رو ‏دارم
‫ممنون که شرکت کردی ‫اسمت ‏رو ‏بهمون ‏بگو
‫خب اسن من “رایان برویالز” هستش
‫خب “رایان” از دیدنت خوشحالم ‫ازدواج ‏کردی؟
‫بله ‫متأهلم
‫الان شیش ساله ‫که ‏متأهلم
‫با یکی از دوستای دوران دبیرستانم ‫ازدواج ‏کردم
‫اوه ‫منم ‏همینطور
‫اینم از این ‫این ‏برای ‏من ‏امیدبخشه
‫ولی من مدت خیلی زیادیه ‫که ‏متأهلم
‫دیگه وارد اون نمیشیم ‫تو ‏چند ‏تا ‏بچه ‏داری؟
‫یه پسر کوچیک ‫که ‏سه ‏سال ‏و ‏نیم ‏داره
‫اسمش هم هست ‫“سباستین”
‫آیا تو به گروه دستیاری ‫نیاز ‏داشتی
‫وقتی که بچه بودی؟
‫آره قطعا
‫میدونی خونواده‌ی من زیاد پولدار نبودن
‫خب دیگه وقتی چهار تا بچه داشته باشی کار آسونی نیست
‫من مطمئنم که اون‌موقع کمترین درآمد رو داشتن
‫و ما مدرسه‌ای بودیم
‫و این براشون ساده نبود
‫پس ما قطعا کمک نیاز داشتیم
‫به برنامه‌های تابستونی نیاز داشتیم
‫به هر کمکی نیاز داشتیم
‫خونواده‌ی من به اندازه کافی فروتن بودن
‫که این چیزها رو بپذیرن و خب ما همه‌مون بالغ بودیم
‫و داشتیم سعی میکردیم با همون چیزهایی که داریم زندگی کنیم
‫دو بار در سال مدیر یا منشی مدرسمون
‫یه تعدادی از بچه‌ها رو انتخاب میکرد
‫و میگفت: هی وقتشه بریم سازمان زنگ مدرسه
‫و من همیشه مشتاقش بودم
‫خواهر برادرامم همینطور
‫میدونستیم قراره لباس زمستونی گیرمون بیاد
‫و یه سری کتاب
‫و تجهیزات مدرسه و کفش‌های جدید
‫ اون زمان... زیاد فکر نمیکردم
‫که کمکی به خانواده‌ام بکنه
‫فکر کردم اینجوریه که فقط یه ذره برای خودم خرید میکنم
‫ولی خب وقتی بزرگ‌تر شدم
‫فهمیدم که
‫این جامعه برای کمک به خانواده‌ها توی زمان نیازشون خیلی مفیده
‫من با فوتبال و ورزش بزرگ شدم
‫یه بورسیه برای دانشگاه اوکلاهما گرفتم
‫برای فوتبال ‫و ‏چهار ‏سال ‏اونجا ‏بازی ‏کردم
‫بعدش “شیرهای دیترویت” بهم درخواست دادن
‫و ‏چهار ‏سال هم ‏اونجا ‏بازی ‏کردم
‫بعدش بازنشست شدم
‫و اینا برای کاری که الان میکنم آماده‌م کردن
‫توی املاکی
‫اوه!
‫این تأثیرگذاره
‫میدونید ما... فکر کنم ورزشکارها
‫و بازیکنای فوتبال بهمون میگن احمقیم
‫و من این رو قبول ندارم
‫-چون... ‫-آره
‫میدونم چه حس بدیه که اینطوری بهت بگن احمق ‫و ‏من ‏احمق ‏نیستم
‫تعداد زیادی از افراد باهوش توی اون رختکن‌ها وجود دارن
‫و من حس میکنم یکی از همونام
‫هر روز سعی میکنم بیشتر یاد بگیرم
‫قطعا ‏NFL ‎برای ‏من ‏و خانواده‌ام ‏یه ‏نعمت ‏بود
‫و خیلی از ارتباطات اونجا داشتم
‫حقیقتش ما یه مؤسسه رو تأسیس کردیم که دیگه فعالیت نمیکنه
‫سال ۲۰۱۲ وقتی که من توی ‏NFL ‎بودم
‫و فرصت داشتم که...
‫به عملیات زنگ مدرسه محلیمون اهدا کنم
‫من و خانواده‌ام همیشه به بقیه کمک میکنیم
‫حالا ممکنه از طریق خیریه نباشه
‫و به صورت مستقل باشه
‫فقط همونجوری که بهمون کمک شده به بقیه کمک میکنیم ‫من ‏یه ‏داستان ‏شنیدم
‫راجع‌به یه بچه‌ی دبیرستانی
‫که الان احتمالا کلاس یازدهمه
‫من حدود ده سال پیش رفتم با مدرسه‌ش حرف زدم
‫اون‌ زمان راهنمایی بود و یکی از دوستای خوبم
‫معلمش بود ‫و ‏یهویی ‏گفت:
‫هی رایان برویالز ‫الهام ‌بخش ‏من ‏بود
‫اومد باهامون حرف بزنه و منم میخوام یه روز ‫مثل ‏اون ‏باشم
‫این بهم یادآوری میکنه که ‫باید ‏ادامه ‏بدم
‫و این‌کارا رو انجام بدم ‫و ‏میخوام ‏به ‏بچه‌هایی ‏که ‏میتونن
‫یه روز به کسی که من امروزه هستم تبدیل بشن ‫کمک ‏کنم
‫در نتیجه ‫عملیات ‏زنگ ‏مدرسه
‫قطعا یه بخش بزرگی ‫از ‏زندگی ‏من ‏بود
‫اجراهای بازی‌ها ‫و ‏نمایش‌ها
‫دفترخانه‌های فیلم‌های انیمیشنی
‫جشن‌های هزینه‌دار و مراسم‌های شام‌ و چایی‌خوری
‫مسابقات و جشن‌های باغی
‫حتی مسابقات رابین هود
‫توسط “داگلاس فربنکس” برگزار شد که اون زمان
‫در حال فیلم‌برداری رابین هود به‌خاطر خیریه بود
‫روزنامه‌های اون روز همه‌اش و همه‌اش
‫این کلمات رو مینوشتن:
‫“به‌خاطر خیریه
‫و برنامه‌ای که توسط خانم بنینگ تهیه شده”
‫این ایده‌ی کاملا جدید و خاص ان بود
‫برای دریافت هزینه در قبال شرکت توی خیریه
‫که خیلی موفقیت‌آمیز بود
‫و در نهایت یه الگو برای سایر خیریه‌های دیگه شد
‫گروه دستیاری یه نیاز جدید توی هالیوود دید
‫و ازش استفاده کرد
‫این شیرخوارگاه رشد میکنه
‫ولی همیشه تمرکزش روی داشتن یه فضای امن و آموزشی
‫برای بچه‌هاست
‫می سال ۱۹۲۶ گروه دستیاری
‫میزان زیادی کلی برنامه
‫و خیریه تشکیل داده بود
‫یه مقاله توی روزنامه‌ی لس‌آنجلس، کارشون رو اینطور توصیف کرد:
‫در کنار شیرخوارگاه
‫این گروه یه فروشگاه خیریه
‫و یه سازمان خدمات اجتماعی
‫یه سازمان فیلم و چند تا سازمان دیگه رو هم مدیریت میکنه
‫که یه برنامه‌ی خیلی خوب از کارهای خیر تشکیل داده
‫سال ۱۹۳۲ روزنامه‌ی لس‌آنجلس گزارش کرد که
‫خانم هنکوک بنینگ داره یه سازمان شکل میده که
‫بیش از دویست هزار دلار در سال گردش پول داره
‫این یعنی پنج میلیون
‫از دلار امروزی
‫حتی بانوی اول “النور روزولت” هم متوجه این‌کار شد
‫می سال ۱۹۴۱ خود “النور روزولت”
‫یه مقاله نوشت با عنوان:
‫“روز من”
‫و جزئیاتی راجع‌به رفتنش به لس‌آنجلس رو شرح داد
‫“بعد از اونجا ما گروه دستیاری رو ملاقات کردیم
‫یه سازمان خیلی عالی
‫که توسط تعداد زیادی از زنان لس‌آنجلسی مدیریت میشه”
‫“من متوجه شدم که خانم بنینگ
‫فعال‌ترین و بااراده‌ترین نیروشونه”
‫می ۱۹۳۶ ان و گروه دستیاری
‫اولین قدم رو برای وسعت دادن تلاش‌هاشون
‫در سطح ملی برداشتن
‫و اولین امتیازنامه رو برای گروه گرفتن
‫روزنامه‌ی لس‌آنجلس نوشت:
‫دیروز اولین قدم برداشته شد
‫توسط گروه دستیاری لس‌آنجلس
‫خانم بنینگ یه پروانه گرفت
‫برای یه سازمان کارآموزی توی “سن پدرو”
‫انجمن رفاه جونیور سن پدرو اولین بخش همکار
‫این گروه از خانم‌ها شد
‫فقط توی ده سال
‫شعبه‌‌‌هایی توی "اورنج کانتی"
‫"گلندل" و لانگ بیچ
‫"پاسادنا"،دره‌ی "پومونا" و "سانتا مونیکا"
‫علاوه بر سن پدرو
‫و شعبه اصلی توی هالیوود Source text ‫افتتاح شد
‫و امروزه به 120 تا رسیدن
‫وقتی که جوون بودم
‫دندون‌هام کج و کوله بودن و لبخند نمیزدم
‫و اگه میزدم هم دهنم رو میپوشوندم
‫یادمه یه بار توی یه کمپ تابستونی بودم
‫و میدونید که توی کمپ
‫عکس میذارن
‫و همه پاپ کورن داشتن
‫و فعالیتای که کرده بودیم رو تماشا میکردن
‫منم خیلی دوست داشتم اونجا میبودم
‫تا مردم بتونن ببینن که به من هم خوش ‫گذشت
‫ولی تنها عکسی که از من داشتن از این زاویه بود
‫و من داشتم میخندیدم
‫ولی دندونام افتاده بود توی عکس
‫و همه داشتن میخندیدن
‫و هیچکس فکر نمیکرد چیز مهمی باشه
‫چون همه من رو میشناختن
‫و میدونستن دندونام چه شکلیه
‫ولی برای من خیلی خجالت‌آور بود
‫معمولا توی 12 سالگی تمام دندونام
‫باید درمیومدن ‫و دندونای شیریم خیلی کج بودن
‫یکیشون این طرف بود یکیشون اون طرف
‫و دندون جلوییم شدیدا پوسیده بود
‫پس هر 6 ماه یه بار میرفتم پیش دندونپزشک
‫و میگفتم: میشه ارتودنسی کنم؟
‫چون اون زمان داشتن
‫روی چیز دیگه‌ای تمرکز میکردن
‫و اگه دندونات خیلی وضعشون خراب باشه
‫اونا هم میپوشوننش
‫ولی اون زمان دندونای من متوسط بودن
‫و امتیاز کافی برای ارتودنسی کردن نداشتم
‫وقتی حدودا 16 ساله بودم دندونپزشک گفت: ‫میدونی چیه؟
‫امتیاز به اندازه کافی نداری و واقعا در طول سال‌‌ها ‫هم عوض میشه
‫بذار به یه ارتودنتیست معرفیت کنم
‫که ممکنه بتونه کمکت کنه
‫همه‌ش همین رو گفت
‫و ما شماره‌ی دکتر "نلسون گاتوف" توی لانگ بیچ ‫رو گرفتیم
‫که با گروه دستیاری کار میکرد
‫و وقتی برای معاینه رفتم اونجا
‫اون تصمیم گرفت بهم کمک کنه
‫من توی گروه دستیاری هستم
‫با "زلدا رایس" صحبت میکنم
‫این یه برنامه‌ی 50 ساله‌ست
‫ما به این صورت شروع کردیم که اول با یه سری
‫ارتودنتیست‌های محلی ارتباط برقرار کردیم
‫و یه سری مریض براشون فرستادیم و هزینه رو ‫تقبل کردیم
‫و در نهایت خودمون مرکز خودمون رو زدیم
‫وقتی من توی تمرینات شخصی بودم
‫میدونید متاسفانه
‫این جزئی از سیستم سلامته
‫همه‌چی بسته به سود کردنه
‫بله
‫و خصوصا در زمینه‌ی ارتودنسی
‫توی کالیفرنیای جنوبی
‫خیلی ساختگیه
‫همه چی به اعداد و پول بستگی داره
‫و اغلب توجه خیلی کمی به نیازهای بیمار میشه
‫و چیزی که در رابطه با کار کردن توی اینجا خیلی خوبه اینه که
‫من میتونم 100 درصد توجهم رو روی مریض بذارم
‫شماره دو هم اینه که بچه‌هایی که اینجا درمانشون میکنیم‌
‫کسایی هستن که اگه درمانشون نکنیم
‫هیچکس نمیکنه
‫ما اونقدری سابقه داریم که
‫حالا دیگه بچه‌هایی رو درمان میکنیم که بچه داشتن
‫نمیدونم کسی تا حالا به این فکر کرده یا نه
‫تقریبا 50 سال بعد ما کلینیک خودمون رو داشتیم
‫چون من هر روز اینجا بودم
‫سال سومم بود که ارتودنسیم تموم شد
‫و اون‌موقع دانشجوی پزشکی بودم
‫چه کارهایی باید بکنم
‫دیگه نمیخواستم پزشک باشم
‫پزشکی خیلی عالی میشد اما
‫هیچ اشتیاقی پشتش نبود
‫پس رفتم سراغ ارتودنسی
‫هر بار که ارتودنسی‌ای تموم میشه
‫میبینم که چقدر خوشحالن
‫درست وقتی که از مدرسه‌ی ارتودنسی فارغ‌التحصیل شدم
‫همون موقع میخواستم به دکتر "گاتوف" بگم
‫پس باهاش تماس گرفتم...
‫همون دکتری که دندونات رو درست کرد
‫همه چیز رو اون شروع کرد
‫و اگه اون نبود نمیدونم الان چیکاره بودم
‫خیلی خوشحال شد که باهاش تماس گرفتم
‫پس همدیگه رو دیدیم ‫و ناهار خوردیم
‫و رفتیم به گروه دستیاری
‫توی مکان جدیدشون
‫و اونم بهم همه جا رو نشون داد
‫بهم کلینیک ارتودنسی جدید رو نشون داد
‫و برای من یه لحظه‌ی خیلی شیرین و جادویی بود
‫چون توی زندگی من تفاوت زیادی ایجاد کرد
‫و میدونم که من براش فقط یه مریض بودم
‫و احتمالا به هزاران نفر مثل من کمک کرده بود
‫ولی برای من قهرمانمه
‫تونست بهم کمک کنه
‫و یه جورایی باعث شد که من
‫در نهایت برم دنبال ارتودنسی
‫و حالا تو... خودت بچه داری
‫و دندوناشون رو درست میکنی و قهرمانشونی
‫آره من مریضای زیادی دارم اینجا
‫و عاشق ارتباط ‫گرفتن باهاشونم
‫و کمکشون کنم میدونی...
‫چون یادمه که برای من کمک‌کننده بود
‫و بچه‌هایی که امتیاز کافی ندارن
‫سعی میکنم براشون هزینه رو کمتر کنم
‫بعضی وقتا زمان درمانشون رو بیشتر میکنم
‫با اینکه میتونه تا 18 ماه باشه ‫من تا 30 ماه میبرمش
‫که تا جای ممکن بتونه براشون ‫جوابگو باشه
‫و به اونا هم میگم که مثل اونا بودم
‫"خانواده‌ام نتونستن از پس هزینه‌هاش بربیان ‫بذار ببینم چیکار میتونم بکنم"
‫گروه دستیاری و دکتر "گاتوف"
‫همگی کمک کردن
‫من همیشه به این فکر میکنم
‫اسم کامل من "ملیسا مری کالور" هستش
‫و بهم میگن میسی
‫و توی چه شهری هستی؟
‫لاس وگاس ایالت نوادا
‫پس گروه دستیاری بهت کمک کرده
‫-بله ‫-تو با ان ارتباط داشتی
‫دیدم که شماها دارید یه مستند درست میکنید
‫برای عملیات زنگ مدرسه
‫و من و پسرم هم توی این عملیات بودیم
‫چه زمانی؟
‫اکتبر
‫و پسرتون به لباس نیاز داشت؟
‫بله اون زمان واقعا داشت
‫ما بی‌خانمان بودیم ‫هنوزم هستیم
‫ولی الان یه سقف بالای سرمون داریم
‫و یه سری دوست‌ها داریم
‫اون‌موقع خیلی کمکمون کرد
‫چون بار سنگینی رو از روی دوشم برداشت
‫پسرتون چند سالشه؟
‫یازده سالشه
‫-صحیح ‫-بله
‫و میتونید بهم بگید چی شد
‫که باعث شد بی‌خانمان بشید؟
‫من و همسرم از هم جدا شدیم
‫و مادرم چهار سال قبل از اون ‫به‌خاطر سرطان جونش رو از دست داد
‫من کارم رو از دست دادم
‫و این اتفاقا که افتاد ‫حس کردم گم شدم...
‫هیچکس رو توی وگاس نداشتم
‫و پنج سال پیش برادر دوقلوم رو از دست دادم
‫و همه‌ی اینا باعث شد
‫تصمیمات نادرستی توی زندگیم بگیرم
‫و برم سراغ مواد
‫و میخواستم خودکشی کنم
‫ولی بعدش به بچه‌هام فکر کردم...
‫گفتم ارزشش رو نداره ‫زندگی همینجوریش هم خیلی کوتاهه
‫باید خودت رو جمع کنی
‫و همین کار رو کردم
‫اینا همون دلایلی هستن که به‌خاطرشون ‫معتاد به مواد شدی؟
‫بیشتر برادرم بود
‫و خب... الان گریه‌ام میگیره ببخشید
‫ضربه‌ی آخر وقتی بود که
‫اصلا فکرش رو هم نمیکردم برادرم زودتر من رو ترک کنه
‫میدونی منم برادرم رو از دست دادم ‫و هیچوقت نتونستم فراموشش کنم
‫ما دوقلو بودیم
‫آره
‫-نه ولی برادر تو با تو دوقلو بود ‫-خیلی بد بود
‫بله
‫اینجوری انگار یه بخش از خودت رو از دست میدی
‫بله درسته
‫-متاسفم ‫-خیلی ممنونم
‫و حالا چیزی برات عوض شده؟
‫کاملا
‫دوباره برگشتم به خدا
‫و میدونم که این چیزی نبود که مادر و برادرم میخواستن
‫-پس... ‫-نه نبود
‫همچنین چیزی نبود که بچه‌هات بخوان
‫بله درسته
‫و به‌نظرم این که پسرم کنارم بود
‫زمانی که توی "شید تری" بودیم
‫و توی پناهگاه‌های مختلفی توی وگاس بودیم و پسرم پیشم بود
‫و این باعث شد واقعا خودم رو جمع کنم
‫-جدی؟ ‫-بله
‫به‌نظرم این که در طی این پروسه ‫کنارم موند
‫یه جورایی یه تجربه‌ی آموزنده بود ولی همچنین
‫نمیخواستم اون قسمت از زندگیم رو هم ببینه
‫ولی خب دیگه شد
‫و من فکر میکنم الان ما خیلی فروتن‌تر هستیم
‫و سعی میکنیم برگردیم به زندگی
‫وقتی از خدا میخوای همه‌ی دردات رو ازت بگیره
‫طولی نمیکشه
‫ولی وقتی خودت رو پای خودت وایمیستی
‫خیلی پاداش بیشتری داره
‫حالا که همه‌ی اینا رو پشت سر گذاشتی
‫-بله ‫-و خیلی چیزها هم منتظرتن
‫خدا رو شکر که الان ترک کردم
‫خیلی بهت افتخار میکنم ‫چند وقته که توی ترکی؟
‫یک سال و هشت ماه
‫-تبریک میگم ‫-ممنونم
‫انتخابای بدی که کردم
‫و چاله‌هایی که خودم برای خودم کندم
‫خودم ازشون اومدم بیرون
‫و همه چیز رو متوقف کردم
‫و فهمیدم زندگی ارزشش بیشتر از ایناست
‫میدونید؟
‫الان دیگه خیلی پیشرفت کردم
‫و قراره خیلی هم بیشتر طول بکشه
‫ولی به اونجا میرسم
‫واکنش پسرت به دریافت این لباسا
‫برای مدرسه‌ش چی بود؟
‫اوه خدایا ‫عاشقشون شد
‫اعتماد به نفسش خیلی رفت بالا
‫حالا که میدونست یه جفت کفش جدید داره
‫و عاشق کفشه ‫و اینجوری بود که: ایول مامان!
‫و توی جورابای خودش یه مقدار سوراخ بود
‫و توی لباس‌های دیگه‌ش هم همینطور
‫پس خیلی خوشحال شد
‫چون میدونید باعث میشه حس بهتری داشته باشی
‫وقتایی که چیزهای جدید داری
‫عاشقشم! ‫دقیقا همچین حسی داشتم
‫بله
‫من میخوام اینجا داوطلب بشم
‫این عالیه
‫باید به بقیه کمک کنم میدونید؟
‫باید این یه چرخه باشه
‫ما کسایی رو داریم که وقتی بچه بودن بهشون کمک شده
‫-و اونا الان دارن به بقیه کم میکنن ‫-درسته
‫الان که بزرگ شدن
‫آره و به‌نظرم همه باید همین کار رو بکنن
‫انگار توسط کسایی که کمک نیاز دارن ‫بهت کمک شده
‫و به‌نظرم باید این رو بهشون برگردوند
‫تعریفت از موفقیت چیه؟
‫من نیاز به یه بشقاب پر از غذا ندارم
‫فقط نصفش رو نیاز دارم
‫همین ‫میدونی؟
‫نمیخوام میلیونر باشم ‫فقط میخوام به مقدار کافی داشته باشم. همین
‫و میخوام بچه‌هام هم همین شکلی باشن
‫میخوام به مردم کمک کنن
‫خب تو قطعا الگوی خوبی براشون هستی
‫ممنونم خانم ان خیلی ممنونم ازتون
‫"جاناتان" مشتاق دیدارت بودم
‫خیلی وقته
‫از همون وقتی که پاول پیدات کرد ‫همه چیز رو درباره‌ی خودت بهم بگو
‫خب وقتی من بچه بودم ما به لاس وگاس مهاجرت کردیم
‫و چند سالیه با مامانم اینجاییم
‫مادرم از کار اخراج شد در نتیجه ‫مجبور شدیم بریم به پناهگاه بی‌خانمان‌ها
‫توی "شید تری"
‫و وقتی که اونجا بودم
‫مشاورم همه‌اش حواسش بهم بود
‫میپرسید چطورم و چطور پیش میره؟
‫چون اونجا یه مقدار فضا مضطرب‌کننده‌ست
‫و بهم گفت یه برنامه به نام عملیات زنگ مدرسه
‫وجود داره و میتونن من رو ببرن به یه جایی
‫و بهم لباس و کفش‌های نو بدن
‫مادرم روحیه گرفت ‫نمیدونم این منطقیه یا نه
‫معلومه که هست
‫چی شد که خواستی توی این عملیات شرکت کنی؟
‫قطعا از طریق استارباکس بود
‫با بچه‌ها خیلی کار کردم میدونید؟
‫ولی نه توی این عملیات
‫و یه مدیر فروشگاه دیگه بود
‫که داشت مراسمای زنگ مدرسه رو اجرا میکرد
‫و منم رفتم به یکیشون
‫و هی بیشتر و بیشتر رفتم
‫و من از همون موقع حدودا یک سال بود که داوطلب بودم
‫و یه روز بالاخره گفتم:
‫رفتم توی عملیات و اونا اینجوری بودن که: ‫چی؟
‫انگار... همه اینجوری بودن که:
‫بچه که بودی میومدی اینجا؟
‫و منم میگفتم آره
‫و برای همین دوست دارم برگردم
‫و همون طور که به من کمک کردن ‫بهشون کمک کنم
‫اولین بچه‌ای که تونستم کمکش کنم اسمش "تایلر" بود
‫احتمالا قدش انقدر بود
‫ولی خب میشد فهمید که
‫اولین بارش بود
‫که میتونست خودش لباساش رو انتخاب کنه
‫و رفتیم توی اتاق پروها
‫و داشت لباس‌های جدید رو امتحان میکرد ‫و کاملا واضح بود که
‫شلوار باباش رو پوشیده بود
‫و انقدر کوچیک بود که
‫میشد سه بار بپیچیش دورش
‫ولی از اونجایی که میتونست خودش
‫انتخاب کنه
‫همه‌اش میگفت: این مال منه؟
‫فقط خودم؟
‫و یادمه اون روز که از سر کار رفتم
‫احساس میکردم همه‌اش برای همین چیزهاست
‫که بتونی برای یه بچه تفاوتی ایجاد کنی
‫یکی که از من بی‌بضاعت‌تره
‫خب من جان هستم
‫خوشبختم جان
‫سلام اسمت چیه؟
‫-"متیو" ‫-"متیو"
‫"ویلیام" و "اوکو"
‫عالیه عالیه
‫من بچه که بودم میومدم اینجا
‫و الان برگشتم تا داوطلب بشم
‫و حداقل یه بار در ماه میام اینجا
‫تا جایی که بتونم کمک کنم
‫چون خیلی دوست دارم اینجا باشم
‫به‌نظرم این خیلی عالیه
‫امیدوارم وقتی بزرگ شدی
‫تو هم برگردی و کمک کنی
‫-این خیلی خوبه گرم نگهت میداره ‫-عالیه
‫آره
‫این خیلی جالبه
‫این مادرم "سندی"ئه
‫-سلام "سندی"! ‫-سلام
‫خیلی خوبه که اینجایی
‫امروز اولین روزت بود...
‫توی عملیات زنگ مدرسه
‫و چطور بود؟
‫عالی بود عالی
‫تو خیلی عالی بودی! ‫انگار سال‌هاست این‌کاره بودی
‫کاملا به اینجا میخوری
‫میدونستم براش چقدر معنی داره
‫پس با خودم گفتم لابد برای اون بچه‌ها هم همینطوره
‫واقعا عالی بودی
‫چه حسی داشتی؟
‫خیلی عالی! ‫و میدونی چیه؟
‫خصوصا... کی بود؟ "متیو"؟
‫-"متیو" ‫-وای!
‫دیدی چقدر عوض شده؟
‫چون اون اوایل خیلی خجالتی بود
‫آخراش دیگه...
‫دستم رو گرفت
‫اوه اون رو ندیدم
‫خیلی هیجان‌زده بودم!
‫اوه ندیدمش
‫اصلا کاملا یه آدم دیگه شده بود
‫واقعا یه آدم دیگه بود
‫این که اینجا با هم باشیم ‫ احساسات زیادی رو برانگیخته میکنه
‫بیشتر از چیزی که...
‫فکرش رو میکردم
‫این که به چیزی که توی روزهای تاریکت بهت امید داده
‫کمک کنی
‫و برای کس دیگه‌ای هم این‌کار رو انجام بدی میدونید؟
‫یه بچه دیگه ممکنه امشب بره خونه
‫و چیزی که برای من آورد رو ‫ببره برای مادرش
‫و اون..."متیو" تو رو یادش میمونه
‫میدونید... اونا یادشون میمونه
‫میدونم که میرن
‫ولی توی ذهنشون میمونی
‫قراره بازم بیای اینجا؟
‫قطعا قطعا ‫برام خیلی امیدبخش بود
‫-جدی؟ ‫-میدونید؟
‫بله
‫خب برنامه‌ی بعدی‌ای که میخوام نشونتون بدم ‫"بچه‌های خونه" هستش
‫باشه
‫خدای من!
‫اوه اینا عالین!
‫خب این برنامه‌مونه
‫و این در واقع یه برنامه در سطح کشوره
‫و توی واشنگتون شروع شده
‫توسط یه معلم سال‌ها پیش شروع شد
‫که یه عروسک و یه فیلم‌نامه درست کرد
‫چون که اونا بچه‌های دارای معلولیت رو
‫توی مدرسه در جریان قرار میدادن
‫و این اولین عروسکیه که ساخته شد
‫این "مارک رایلی"ئه که فلج مغزی داره
‫و وقتی این برنامه رو درست کرد
‫"مارک" خیلی صدا کرد
‫و اون هم تبدیلش کرد به یه کسب و کار
‫عروسکایی که اینجا میبینید همه‌شون به یه ‫داستان تعلق دارن
‫و ما داستانای متفاوتی داریم ‫که دو تا از محبوبترین‌هامون
‫راجع‌به قلدری کردن ‫و خشونت هستن
‫خب این "والری"ئه
‫سلام "والری"
‫و میتونید ببینید که پاهاش سیم داره
‫-اوه خدایا ‫-ولی میتونید دستاتون رو بذارید اینجا
‫این...
‫-و بعد... ‫-آها فهمیدم
‫میشه به این برنامه پیوست
‫-و تبدیل به یکی از عروسک‌ها شد ‫-سلام
‫سلام والری ‫چطوری؟
‫خوبم
‫و این عالیه چون که بچه‌ها
‫واقعا با عروسکا حرف میزنن
‫میخوام باهات حرف بزنم
‫سلام "مری" از آشناییت خوشبختم
‫میدونم که میتونی سرت رو ‫بالا بگیری
‫خیلی خوشحالم
‫خوبه که یکی از خودم بزرگتر رو میبینم
‫این برنامه چند وقته ادامه داره؟
‫33 سال
‫-خدای من ‫-بله
‫33 سال
‫این عالیه
‫واقعا فوق‌العاده‌ست
‫هزاران بچه هستن که میتونن برنامه رو ببینن
‫-واقعا؟ ‫-بله
‫چه خوب
‫حتما عاشقشن
‫-خیلی... ‫-حس میکنم از عروسک‌ها خوششون میاد
‫عالیه
‫"تیفانی" میخوام ازت تشکر کنم که باهامون صحبت کردی
‫و داستانت رو بهمون گفتی
‫کار راحتی نیست
‫میخوای بگی چه اتفاقی برات افتاد؟
‫خب من توی آتلانتا زندگی میکردم
‫و یکی از همکارانم بهم حمله کرد
‫و رفتم به "کاب کانتی"
‫که بیمارستان مرکزی بود
‫و یه آزمایش دادم
این مسئله‌ای نیست که مردم
‫دوست داشته باشن راجع‌بهش صحبت کنن
‫و مگر این که تجربه‌ش کرده باشی ‫یه دنیای دیگه‌ست
‫اونا ازت نمونه میگیرن
‫از هر جایی که بخوان نمونه میگیرن
‫احتمالا حدود 6 و نیم ساعت وقت گرفت
‫خیلی اذیت داشت
‫و بعدش لباسام رو به‌عنوان مدرک گرفتن
‫و من یه جورایی وحشت کردم چون فقط لباس بیمارستان تنم بود
‫و جورابای خودم
‫چون جورابام رو عوض کرده بودم
‫وقتی که بهم حمله شد
‫اونا همه چیز رو به‌عنوان مدرک میگیرن
‫پس کل لباسام رو گرفتن
‫و گذاشتنشون توی یه جعبه
‫و از اتاق بردنشون
‫و یه خانم خیلی مهربون از مرکز اومد
‫که داوطلب بود و ما با هم آواز خوندیم
‫"این نور کوچک من"
‫که کمک‌کننده بود
‫و بعد لباسام رو بردن و همونطور که گفتم ‫من ترسیدم
‫و بعدش اون خانمه گفت: وایسا ‫نگران این نباش
‫برات یه چیزی میارم
‫و با یه کوله از گروه دستیاری آتلانتا برگشت
‫پس هر چی که نیاز داشتی اونجا بود؟
‫این تقریبا شبیه همونه
‫که از گروه دستیاری گرفتم
‫و این جعبه‌ی کمک به قربانی‌های حمله بود
.‫اینم یه چیزه..
‫و پایینش
‫اونا دو تا جعبه دارن ‫یه ‏جعبه ‏زمستونی
‫و یه دونه هم ‫تابستونی
‫این جعبه‌ی زمستونیه ‫خب ‏من ‏ماه ‏مارچ ‏این ‏اتفاق ‏برام ‏افتاد
‫پس هنوزم زمستون ‫حساب ‏میشد
‫آم خب بیرون هنوز سرد بود ‫و ‏جوراب ‏داشتم
‫اینا هم دستمال کاغذی و خمیردندون و مسواک
‫تا بتونی که...
‫بعد از آزمایش حموم کنی
‫اون‌موقع بود که من رفتم دوش گرفتم
‫الان توی میشیگان زندگی میکنی
‫بگو ببینم چطور یادت بود که
‫از طرف گروه دستیاری بود؟
‫بعد از اون اتفاق... من باز برگشتم به میشیگان
‫و سه سال بعدش خودم یه کار راه انداختم
‫یه چیزی هست به نام داد و ستد “فرمس”
‫و ماهانه برگزار میشن
‫تا بتونی ایده بگیری
‫و یه شب اونجا بودم و این خانمه
‫از گروه دستیاری اومد
‫و داشت به همه میگفت که گروه چیکارا کرده
‫و اون جعبه‌ی بازمانده‌ها رو هم گفت
‫که برای قربانیان بود
‫و من گفتم: میشه یکی از اونا بهم بدید؟
‫و گرفتمش و یادم نمیومد چه سازمانی بود
‫که بهم اون جعبه رو داد
‫اسمش رو یادم نمیومد ولی گفتم:
‫اگه لوگوشون رو ببینم میفهمم همونه یا نه
‫خودشون بودن ولی حالا توی میشیگان بودن
‫پس یه بخش هست توی میشیگان
‫من جعبه رو از بخش آتلانتا گرفتم
‫و خیلی هیجان‌زده شدم...
‫وقتایی که هیجان‌زده میشم سریع صحبت میکنم
‫اینجوری... ‫و ‏بعد ‏مردم ‏میگن:
‫اوه خدای من ‫چی ‏میگی ‏تو؟
‫و بعدش فورا روز بعدش
‫رفتم‌توی فروشگاه
‫و داستانم رو سریع‌تر گفتم
‫و اونا هم گفتن: خیلی به یکی میگیم باهات تماس بگیره
‫و من رو با “جن” آشنا کردن
‫و من رو دعوت کرد که بیام باهاش حرف بزنم
‫توی یه مراسمی که ماهانه برگزارش میکنن
‫یه وقتایی میتونی یه کارهایی بکنی و یه وقتایی هم نه
‫اگه کمک به مردم محسوب بشه درسته؟
‫میخواستم بفهمن که کاراشون بیهوده نبوده
‫و بهشون بگم: آره آدم‌هایی هستن
‫با وجود این که من آتلانتا بودم
‫و از گروه دستیاری کمک دریافت کرده بودم
‫برای مردم واقعا فایده داره
‫و حتی مردم توی محله‌ی شما هم
‫از این برنامه‌ی به خصوص استفاده کردن
‫که توسط گروه دستیاری برگزار شده بود
‫یکی از خانم‌ها که توی تماشاچی‌ها بود
‫اومد پیش من
‫و داستان خودش رو باهام به اشتراک گذاشت
‫من روی یه برنامه کار میکردم
‫تا یه کار محققانه بکنم
‫اون‌موقع بود که این ایده به ذهنم رسید
‫که برم سراغ “گرنی پنتی درایو”
‫و به گروه دستیاری اهدا کنم
‫چطوری مکالمه‌های سخت رو انجام میدی؟
‫خب تنها راهش اینه که
‫حداقل باعث میشی یه نفر لبخند بزنه
‫خب اولین سال، ما حدود ۴۳۰۰ جفت لباس دریافت کردیم
‫و‌ من کسی بودم که از مردم خواستم
‫بیارنشون به استودیوم تا بعدش به گروه دستیاری
‫توی میشیگان اهداشون کنیم
‫من یه بازمانده‌ام و این حقیقت منه
‫قبلا “تیفانی” بودم و الان هم
‫و‌ میخوام مردم بدونن که من اهمیت میدم
‫به کمک جامعشون شتافتن
‫هالیوود خیلی وقت بود که به‌عنوان یه صنعت خودخواهانه
‫و حریص شناخته میشد. اما ان خلافش رو ثابت کرد
‫ولی مهم‌تر از هر چیز، وقتشون رو اهدا کردن
‫اونا توی مراسمات خیریه و چای‌خوری‌ها به‌عنوان پیشخدمت ‫فعالیت ‏میکردن
‫و توی مزایده‌ها ‫یا ‏مراسمات ‏فروشگاه‌ها ‏شرکت ‏میکردن
‫تا خودشون شخصا وسایلی که داشتن میفروختن ‫تا ‏پول ‏جمع ‏بشه ‏رو ‏به ‏دستشون ‏برسونن
‫اونا میخواستن که به طور مستقیم ‫با ‏عموم ‏مردم
‫توی مراسم‌های خیریه ‫ارتباط ‏داشته ‏باشن
‫و به شعار قدیمی این گروه عمل کنن:
‫همه برای خدمت‌رسانی و خدمت‌رسانی برای همه
‫نوزدهم دسامبر سال ۱۹۵۱
‫خانم بنینگ فوت کرد
‫وی ۸۰ ساله بود و بیشتر عمرش رو صرف
‫کمک به دیگران کرده بود
‫ خانم بنینگ تا همون آخرین روز ‫تمرکزش ‏روی ‏کمک ‏کردن ‏
‫به کسایی که نیازمند بودن ‫و ‏باور ‏داشت که ‏لایق ‏کمک ‏هستند، بود
‫در حالی که از خیلی لحاظ‌ها ‫میشه ‏گفت ‏زندگی ‏ثروتمندانه‌ای ‏داشت
‫هیچوقت فکر نمیکرد ‫که ‏این ‏کافیه
‫و میخواست که یه میراث اجتماعی رو
‫برای کسایی که فرصت کمتری داشتن به جا بذاره
‫اگه ارزش فقط به کمک به دیگران بستگی داشته باشه
‫پس میشه گفت که ان بی‌اندازه با ارزش بود
‫سمبل بی‌نهایت باید همواره کنار اسمش باشه
‫از اونجایی که چیزهایی که شروعشون کرد
‫تا به امروز ادامه دارن
‫و باعث عوض شدن زندگی خیلی‌ها میشن
‫بهترین مثال از کارهای ان بنینگ اینه که
‫میراثش همچنان ادامه داره
‫توسط یه خانم پویا و فعال دیگه
‫که حتی اسمش هم مثل انه
‫“روت ان مونتگومری” که یه معلم دبیرستان ‫توی ‏هالیوود ‏شمالی ‏بود
‫در سال ۱۹۵۰
‫اون زمان دره‌ی سن فرانسیسکو
‫که شمال لس‌آنجلس و هالیوود بود
‫یه مکان جذاب بود
‫هالیوود ثروتمند بود
‫اما دره‌ی سن فرناندو هنوز یه ناحیه‌ی روستایی بود
‫که پر از مزرعه بود
‫این یعنی کلاس روث پر از بچه‌هایی بود که
‫یا بچه‌های ستاره‌های سینماها بودن ‫یا ‏بچه‌های ‏کارگرهای ‏مزرعه‌ها
‫توزیع نامتوازن ثروت ‫که ‏همچنان ‏امروزه ‏هم ‏ادامه ‏داره
‫بیشتر از هر چیزی توی لباس‌هایی که این بچه‌ها داشتن
‫دیده ‏میشد
‫در واقع روث فهمید که خیلی خانواده‌ها
‫بچه‌هاشون رو مدرسه نمیبرن
‫چون لباساشون مثل همه
‫روث ان هم مثل ان قبل از خودش،
‫از خانواده‌های ثروتمند درخواست کرد که لباس‌های دست دومشون رو اهدا کنن
‫روث ان این لباس‌ها رو توی یه کمد توی کلاسش انبار میکرد
‫و ازشون به دانش‌آموزای نیازمند میداد
‫این فقط یه راه حل موقتی بود
‫از اونجایی که خیلی از بچه‌های خانواده‌های ثروتمند
‫لباس‌های قدیمیشون رو میشناختن
‫و اینجوری بچه‌های دیگه که پوشیده بودنشون رو مسخره میکردن
‫اما بذر کاشته شده بود
‫روث ان شروع به رؤیاپردازی درباره‌ی یه راهی ‫برای ‏انتقال ‏لباس‌ها ‏و ‏کالاهای ‏دست ‏دوم
‫به بچه‌های بی‌بضاعت کرد ‫بدون ‏این ‏که ‏کسی ‏خبردار ‏بشه
‫سال ۱۹۵۴ روث ان و شوهرش ‫باب ‏مونتگومری”
‫و دو تا بچه‌شون و سومی که توی راه بود
‫به زادگاه همسرش یعنی “بیکرفیلدز” کالیفرنیا مهاجرت کردن
‫اینجا بود که روث ان
‫جا پای ان گذاشت و میراثش رو ادامه داد
‫وقتی من و پاول برای اولین بار رفتیم یونیورسال
‫و دیدیم که بچه‌های کوچیک لباس میپوشن
‫دیدنش برای اولین بار خیلی قشنگ بود
‫من اصلا نمیدونستم همچین برنامه‌ای وجود داره
‫ولی از اون‌موقع خیلی چیزها راجع‌بهش یاد گرفتم
‫که چقدر وسیعه و به چند نفر کمک میکنن
‫مردم از تمام گروه‌های سنی نه تنها از عملیات زنگ مدرسه اونجا بودن
‫و یه برنامه‌ی جدید شروع کرده بودن
‫که بهش میگفتن: سوادآموزی
‫و ‏هدف ‏این ‏بود ‏که ‏این ‏بچه‌های ‏کوچیک ‏رو ‏ببرن ‏مهدکودک
‫و کلاس اول و بهشون خوندن یاد بدن
‫میز اول گفتن: این حال بهم زنه
‫“در واقع یه ترکیب مناسب از شوری و شیرینیه”
‫“باید امتحانش کنی”
‫خب اینا خرسای تدی کوچولو هستن
‫و ما به چند تا آژانس میدیمشون
‫اونا میرن اداره‌ی پلیس یا آتش‌نشانی
‫یا بیمارستان و مراکز مختلف دیگه
‫در واقع برای تسلی خاطر بچه‌هان
‫برای وقتایی که بچه‌ها توی شرایط وحشتناکی قرار میگیرن
‫ما هر سال برای بچه‌هایی که توی پیش‌دبستانی هستن
‫فستیوال برگزار میکنیم. پس عکسای قشنگی از اونجا داریم
‫-یه برنامه‌ی دیگه ‫-آره
‫و قسمت خوب “کامئو” اینجاست که این خانم‌ها حرفه‌ای هستن
‫که دانش‌آموزهای دبیرستانی رو و دانشجوهای کالج
‫لانگ بیچ رو راهنمایی میکنن
‫اون برنامه‌ای که راجع‌بهش حرف نزدیم اسمش هست “الا”
‫که مخفف گروه دستیاریه
‫-پس بهش میگن “الا کارته” ‫-بله
‫و ما داوطلبایی داریم که میرن به بیمارستان “کودکان و زنان میلر”
‫اونم اینجا توی لانگ بیچ
‫این برای بچه‌ها طراحی شده
‫اونایی که نمیتونن برن به اتاق‌های فعالیت
‫پس علاوه بر فعالیت
‫بازی و هنر و کاردستی هم دارن
‫اونا اغلب برای خانواده‌هاشون مهلت استراحت تعیین میکنن
‫تا بتونن استراحت کنن
‫و حدود دویست الی دویست و پنجاه تا کودک رو ماهانه دارن
‫پس در اصل یه جور مرکز مراقبت
‫و مهدکودک برای بچه‌ها بود
‫این برای سال ۱۹۲۰بود
‫و بعد در طی سال‌ها پیشرفت کرد
‫و تبدیل به چیزی شد که امروزه هست که یعنی پیش‌دبستانی
‫و ما توی اون مدرسه نه تا کارکن داریم
‫ساعت ۷:۳۰ صبح باز میشه
‫و ۶:۳۰ شب بسته میشه
‫ما تمام روز مراقبشونیم
‫معلم‌ها... از نه تاشون
‫هر کدوم زبونای مختلفی صحبت میکنن
‫اینم یه عکس دیگه از تحصیلات پیش‌دبستانی‌مون
‫-میتونید ببینید چقدر مفتخره ‫-بله ‏مشخصه
‫-و خونواده‌هاشون هم خیلی افتخار میکنن ‫باور ‏کنید ‏این ‏عالیه
‫خونواده‌هاشون وقتی که بچه‌ی پنج سالشون ‫از ‏راهرو ‏پایین ‏میاد
‫و لباس فارغ‌التحصیلی داره ‫خیلی ‏خوشحال ‏میشن
‫ما یه برنامه داریم ‫به ‏نام ‏کمد ‏لباسی ‏ای ‏ال
‫که ای ال بازم مخفف گروه دستیاری هستش
‫ما الان ۵۲ تا مدرسه‌ی در خطر داریم
‫پس در واقع همون لباسان
‫که توی عملیات زنگ مدرسه داریمشون
‫ولی ما به مدرسه یه بودجه میدیم
‫که برای مواقع ضروریه
‫مثلا اگه کسی حادثه‌ای براش پیش بیاد
‫مثلا یه بچه کوچیک چیزیش بشه، لباس‌هایی براش هست
‫من شنیدم معلم‌ها میگن که یه وقتایی ده نوع کفش عوض میکنن
‫چون اون بچه نمیتونه کفشش رو بپوشه
‫و گفت: من نگاهش کردم
‫به پسر بچه یه جفت کفش دادم
‫که دو سایز بزرگتر از پاش بود
‫بعد اون روز اومد مدرسه
‫ما برای کالج لانگ بیچ بورسیه هم تهیه میکنیم
‫و برای دانش‌آموزهای “کل استیت”
‫و همچنین یه بورسیه‌ی موسیقی هم
‫برای مدرسه‌ی لانگ بیچ داریم
‫عکسای بیشتری روی دیوار از تئاتر هستن
‫و یه اجرا و یه یادداشت تشکر
‫برای بازیگرهای برنامه‌ی ساعت ۹ تئاترمون
‫ما یه برنامه هم داریم به نام “امید والا” که با
‫یه خیریه‌ی دیگه شریکیم
‫و اونا فقط به دانش‌آموزهای بی‌خانمان دبیرستانی ‫خدمت‌رسانی ‏میکنن
‫و ما میخواستیم برنامه‌هامون رو گسترش بدیم
‫و اونا بهمون گفتن که چیزی که واقعا نیاز دارن
‫کوله‌های با کیفیت هستن
‫چون یه دانش‌آموز دبیرستانی بی‌خانمان
‫میتونه داخل اون کوله زندگی کنه
‫چون میتونه هم جای کتاباش باشه هم غذا و هم لباساش
‫و بهشون کوله اهدا میکردن ولی اونقدرا با کیفیت نبودن
‫که مثلا بیشتر از یه هفته دووم بیارن
‫و بعدش دیگه یا زیپ‌هاشون خراب میشد یا...
‫آره خلاصه ‫بعدش ‏ما ‏یه ‏سری ‏کوله ‏با ‏قیمت ‏خوب ‏
‫پیدا ‏کردیم
‫از یه برندی که احتمالا هر بچه‌ی دیگه‌ای داشت
‫و اینجوری نبود که بفهمن و بگن:‏
‫اوه نگاه کن از کوله‌های خیریه داره
‫کوله‌ای بود که هر بچه‌ای داشت
‫درسته
‫برای توصیف گروه دستیاری میتونم از دو کلمه استفاده کنم
‫و این دو کلمه: عوض کردن زندگی هستن
‫این توی بیانیه‌ی عملیاتمون هست
‫ولی این دو تا کلمه مهمترین‌شونن
‫به‌نظرم گویای همه‌چیز هستن
‫-آره واقعا ‫-آره
‫در واقع روت ان به همراه 23 خانم دیگه ‫ از چند سال قبل
‫مشغول به جمع‌آوری و شستن لباس‌های دست دوم
‫و مرتب کردنشون هستن
‫و حتی در یک نقطه
‫از گاراژ یکیشون برای انبار این لباسا ‫استفاده کردن
‫سال 1956 اسم خودشون رو انجمن خدمات داوطلبانه ‫گذاشتن
‫و جامعه‌ی محلی
‫از این خدمات استقبال کردن
‫همچنین کسی که در رابطه با این مسئله ‫کمک زیادی کرد
‫عضو صاحب امتیاز، همسر "وینی دیوید"،تام بود
‫"تام دیویس" که یه کهنه سرباز جنگ جهانی دوم بود
‫با واژه‌شناسی ارتش آشنایی داشت
‫همچنین میدونست که تا وقتی که برای عملیاتی ‫اسمی نداشته باشی
‫نمیتونی شروعش کنی
‫تام کسی بود که اسم این سرمایه گذاری شرافتمندانه رو
‫عملیات زنگ مدرسه گذاشت
‫و چقدر مناسبشه
‫روز 28 می سال 1958
‫انجمن خدمات داوطلبانه روت ان تبدیل به
‫بیست و سومین بخش گروه شد
‫و تا 1965 این عملیات
‫توسط افراد داوطلب انجام میگرفت
‫که توی تیم کمکی "ان بنینگ" بودن
‫تا لباس‌های دست دوم رو برای بچه‌های مدرسه ‫تهیه کنن
‫از مهدکودک گرفته تا دبیرستان
‫یه ادای احترام مناسب برای ایده‌ی روت ان و میراثش
‫عملیات زنگ مدرسه از زمان پیدایشش و همچنین تبدیل شدنش به
‫یه برنامه‌ی مربوط به گروه دستیاری
‫به شدت گسترش پیدا کرده
‫جولای سال 1997 هیئت رئیسه‌ی ملی رای به ‫تبدیل این عملیات
‫به یه برنامه‌ی ملی داد
‫تمام افراد جدید گروه میبایست
‫یه عملیات داشته باشن
‫سال 2008 یاد روت ان توی کنفرانس ملی ‫گرامی داشته شد
‫این عملیات به طور مستقیم به میلیون‌ها کودک
‫در تمام طول آمریکا کمک کرده
‫همچنین این عملیات به یکپارچه شدن
‫میراث خانم بنینگ از فعالیت و خیریه کمک کرد
‫و ثابت کرد که یک فرد اگه ایده‌ی خوبی داشته باشه
‫و حاضر باشه دنبالش بره
‫قبل از اونا بودن
‫میتونستن امروزه گروه دستیاری
‫و کارهایی که انجام دادن رو ببینن
‫قطعا حس خوشنودی میکردن
‫یا شایدم انگیزه میگرفتن تا کارهای بیشتری بکنن
‫چیزی که ازش اطمینان دارم اینه که من و شما
‫باید این عملیات رو ادامه بدیم و ‫به نسل‌های آینده منتقل کنیم
‫به‌نظر میرسه که ان سال 1938
‫به یه چیزی رسیده بوده که گفته:
‫مردم عاشق کمک کردن به بقیه هستن
‫همه برای خدمت‌رسانی ‫خدمت‌رسانی برای همه
‫که همچنان حقیقت داره
‫یک سال از شروع این میگذره
‫و خیلی چیزها یاد ‫گرفتیم
‫و خیلی کارها کردیم ‫با آدم‌های مهربونی آشنا شدیم
‫هیجان‌زده شدن خیلی از بچه‌ها رو دیدیم
‫این که یه بخشی از عملیات زنگ مدرسه باشی
‫و ببینی که همه به همدیگه کمک میکنن ‫خیلی قشنگه
‫بابت کوله پشتی و یونیفرم‌ها ازتون خیلی ‫ممنونیم
‫"عملیات زنگ مدرسه عزیز
‫بابت تمام کارهای قشنگتون ازتون ممنونیم"
‫"گروه دستیاری عزیز
‫من برای مدرسه رفتن خیلی هیجان دارم
‫بابت تمام چیزهایی که به من و دوستام دادید ‫خیلی ممنونم"
‫"وقتی بزرگ بشم به ‫بچه‌ها کمک میکنم
‫مثل شماها"
‫"بابت کوله‌پشتی خیلی ممنونم
‫واقعا از تجهیزات مدرسه‌ای و لباس‌ها لذت بردم
‫خیلی مناسب بودن و وسایل مدرسه رو هم ‫برای مشق نوشتن استفاده میکنم"
‫"به‌خاطر یونیفرم‌ها خیلی ممنونم
‫خیلی خوشحالم که لباس‌های جدید دارم"
‫"بابت این کوله‌ی خفن خیلی ممنونم ازتون"
‫"میخواستیم ازتون تشکر کنیم که
‫این همه کار برامون کردید"
‫"عملیات زنگ مدرسه عزیز
‫ممنون عملیات زنگ مدرسه!
‫خوشحالم که به این سازمان پیوستم
‫جوری روم تاثیر گذاشت که اصلا ‫نمیتونم توصیفش کنم
‫فقط میدونم که اولین بار که اومدم
‫این بچه‌ها رو دیدم ‫گریه کردم
‫و حالا یک سال گذشته و من ‫جلوی دوربینم
‫و نزدیکه گریه کنم
‫ولی من عاشق کارهایی هستم که ‫انجام دادیم
‫و خیلی مفتخرم که یه بخشی ‫از اینا هستم
‫و امیدوارم از تماشای چیزی که میبینید ‫لذت ببرید
‫زیرنویس اختصاصی از تماشاخونه