‫الان چی میبینیم؟
‫این اتاق رو میبینیم.
‫بله، میتونم ببینمش. ‫ادامه بده.
‫و پیتر اونجاست
‫دنبال سایه اش میگرده.
‫یه آدم احمق سعی کرد اون رو با صابون بچسبونه.
‫و وقتی نتونست، گریه کرد.
‫و اون من رو بیدار کرد ‫و من اون رو براش دوختم.
‫یه کم رو جا انداختی
‫وقتی دیدی رو زمین نشسته گریه میکنه.
‫چی گفتی؟
‫گفتم "پسر، چرا گریه میکنی؟"
‫خب...
‫همه چیز رو... بهم بگو.
‫نه، یه چیز کوچیک رو بهم بگو
‫یه چیزی که بتونم هضمش کنم.
‫نمیتونم
‫چرا نه؟
‫چون هنوز به نظر واقعی نمیای.
‫برای همه زن های خانواده ام
‫خط بین باور کردن و واقعیت
‫همیشه تار بوده.
‫همه چیز با مادر بزرگم شروع شد.
‫اسم من رو از رو اون گذاشتن.
‫وندی دارلینگ
‫وقتی جوون بود خیلی قشنگ بود.
‫جوون بودن قشنگ بود.
‫تو خیلی قشنگی.
‫ترجیح میدم برم جهنم تا وارد زندگی ای بشم
‫که بهشت یه بیابونه.
‫میبینی، فقط ار بهشت
‫هر کدوممون میتونیم سقوط کنیم
‫و تو هم قراره سقوط کنی و ‫بهتره درست سقوط کنی.
‫نانا، واقعا؟
‫به من نگو "اوه نانا".
‫زودباش، پسر خوبی باش، ما رو ول کن.
‫یه چیزی هست که باید درباره اش بحث کنیم.
‫باشه، میام تو راهرو.
‫اگه کسی احتمالا پدر لازم داره...
‫حالا گوش کن، دلقک
‫وقتی 12 یا 13 ساله بشی
‫با یه پسری ملاقات میکنی.
‫پسر خوبیه؟
‫اون خیلی خوبه.
‫اون حسابی خوش تیپه.
‫بدون اینکه بتونی کنترلش کنی، عاشقش میشی.
‫یه شب پر ستاره بیدار میشی...
‫و میبینی که یه پسری کف زمین نشسته
‫سرش رو بلند میکنه، ‫حسابی گریه میکنه.
‫چون...
‫سایه اش رو گم کرده؟
‫یا آخر یه داستان رو فراموش کرده؟
‫این پسر تو رو برای سواری
‫تو آسمون میبره.
‫بهت میگه که چقدر ارزشمندی.
‫و این برات خیلی اغوا کننده ست.
‫"اغوا کننده" چیه نانا؟
‫میفهمی
‫اون غر میزنه
‫خیلی وقته که مادرش رو ندیده
‫ازت میخواد که برای خودش و دوست هاش
‫یه کم تمیزکاری کنی.
‫پسران گم شده.
‫و دوختن یه دکمه
‫و یه کم آشپزی و ‫یه کم شیرینی پزی.
‫اسم پسره...
‫پیتره.
‫اما اون من رو کجا میبره؟
‫اون تو رو جایی میبره
‫که هیچوقت هیچوقت حوصله ات سر نمیره.
‫وقتی بزرگ شی
‫دختر خودت رو تشویق میکنی
‫تا دنبال این پسر بره
‫درست مثل کاری که من کردم.
‫نانا، مامان من با این پسره غیبش زد؟
‫جین...
‫اون بعد از ظهر من با
‫عقلانیت خداحافظی کردم.
‫اما داشتم به چی سلام میکردم؟
‫خانم ها و آقایان
‫درحال فرود به شهر نیویورک هستیم.
‫لطفا مطمئن شید که کمربند هاتون بسته ست
‫و میزهاتون سر جای خودشونه.
‫ممنون
‫اینجا
‫آره
‫میخوام تا پنج دقیقه دیگه از ‫تخت بیای بیرون، باشه؟
‫درست نیست.
‫میخوای این سوال رو
‫هر روز صبح بپرسی؟
‫بله
‫باشه
‫بابا، اصلا چرا نمیتونم برم مدرسه؟
‫چون تو مدرسه حوصله ات سر میره.
‫تو...
‫دختر خارق العاده ای هستی
‫و من پدرتم.
‫و فکر میکنم بهتره که تو خونه بمونی
‫و تا چند سال دیگه با من درس بخونی.
‫تموم شد؟
‫بله
‫میبینی
‫یه روز بابت این ازم تشکر میکنی.
‫به کجا رسیدیم؟
‫بله
‫در این زمان، کشتی خوب ما
‫با یه باد عالی برای روندنش
‫به سرعت به جزیره آژیر نزدیک شد.
‫"وندی، عزیز من
‫همیشه با پدرت خوب باش
‫و همیشه یادت باشه
‫باور کردن حق مادرزادی توئه.
‫عاشقتم، مامان"
‫وندز؟
‫داری چی کار میکنی؟
‫هیچی
‫باشه...
‫برنامه امروز عصر چیه؟
‫یادگیری غیر رسمی.
‫باشه
‫آماده ای؟
‫بفرما
‫انجامش دادیم، وندز. ‫عالیه، انجامش دادیم.
‫عالی نیست؟
‫اوه نه...
‫عجب دختر دوست داشتنی ای هستی.
‫یه هلوی واقعی.
‫الان نوبت توئه.
‫آسمون اون روز رو یادمه.
‫کل بچگی من
‫واقعا یه ماجراجویی بزرگ وحشتناک بود.
‫واقعا تو حرف زدن استعداد داری.
‫منظورم اینه، کلماتش...
‫خیلی تحت تاثیر
‫سطح تحصیلاتت قرار گرفتم.
‫ممنونم خانم لارنس.
‫لازم نیست ازم تشکر کنی.
‫میتونی از بابام تشکر کنی.
‫خب...
‫خب، جدی گفتم آقای براورمن.
‫کارتون بی عیب و نقص بوده.
‫خب...
‫مشتاقم جایی که میخوای بری رو ببینم.
‫- آقای براورمن... ‫- فقط داشتم فکر میکردم
‫از اونجایی که تا اینجا نتایج خوبی داشتیم
‫شاید برای وندی بهتر باشه
‫که به تحصیل در منزل ادامه بده.
‫اونطوری واقعا میتونه تمرکز کنه و... و...
‫اطلاعاتش رو تو
‫چیزهایی که بهشون علاقه داره، عمیق تر کنه.
‫بابا
‫نه، ما درباره اش صحبت کردیم.
‫موافقت کردی که الان واقعا وقتشه ‫که برم مدرسه.
‫مطمئنم که اون دانش آموز عالی ای میشه.
‫ملانی. ‫لطفا بیا داخل.
‫میخوام تو رو به وندی دارلینگ براورمن معرفی کنم.
‫قراره تو کلاس تو باشه.
‫سلام
‫چرا شما دخترها تو مدرسه یه گشتی نمیزنید؟
‫ملانی میشه اطراف رو لطفا به وندی نشون بدی؟
‫نگران نباش بابا. ‫چیزیم نمیشه.
‫البته که چیزی نمیشه.
‫"تولدت مبارک وندی دارلینگ"
‫"و سفر به سلامت"
‫"عاشقتم"
‫"مامان"
‫تو مشکل داری.
‫چی؟
‫پسر، چرا گریه میکنی؟
‫اومدم دنبال تو وندی؟
‫چی انقدر خنده داره؟
‫فکر میکنی من خنده دارم، نه؟
‫نه، اصلا فکر نمیکنم خنده داری.
‫فقط باورم نمیشه که واقعا تویی.
‫حتما یه کابوس دیگه ای که دارم میبینم.
‫لعنتی، من از کابوس متنفرم.
‫از طوفان هم بدتر هستن.
‫پسرهایی رو داریم که بدون مادرشون ‫نمیتونن از پس اون ها بربیان.
‫درباره اش بهم بگو.
‫تو دختر عجیب غریبی هستی وندی.
‫چرا، ممنونم.
‫اما اندازه ای که حق با منه، اشتباه میکنی.
‫- کی میگه؟ ‫- من میگم.
‫خیلی اشتباه میکنی. ‫همش اشتباه. دختر اشتباه.
‫وندی، وقتشه.
‫بیا مثل یه برگ رهاش کنیم و بذاریم بره.
‫گوش کن پیتر...
‫مشکل اینه...
‫من خیلی تو آشپزی و تمیزکاری خوب نیستم.
‫من یه دختر امروزی ام.
‫غذای آماده میخورم
‫و تا جایی که میتونم تمیزکاری رو انجام نمیدم
‫تا وقتم برای کارهای دیگه باز بشه.
‫- چه جور کارهایی؟ ‫- من فعالیت های خودم رو دارم.
‫مثل تلوزیون دیدن ‫آهنگ پخش کردن
‫شعر نوشتن.
‫شعر؟
‫چی هست؟
‫شعر مثل یه آرزوی عجیبه.
‫یا لالایی برای بچه ها.
‫بعضی وقت ها شعر میتونه تو رو به گریه بندازه.
‫اما برای من، نوشتن...
‫آرومم میکنه.
‫چرا بهم شلیک نمیکنی؟
‫من رو تو پارک ول کردن
‫پس واقعا به اشعار غمگین اهمیت نمیدم.
‫من به ماجراجویی اهمیت میدم.
‫واقعا متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫میدونی تصمیم گرفتم که...
‫با رفتن دخترها تو...
‫نماینده دلپذیری هستی.
‫یه هلوی واقعی.
‫نه، نیستم.
‫و میتونم ثابتش کنم.
‫من یه پودر جادویی یا همچین چیزی لازم ندارم؟
‫فقط به افکار شاد نیاز داری.
‫خواب دیدم که من رو تو خواب جادو کردی.
‫بهم گفتی مهتاب.
‫کاملا دیوونه ام کردی.
‫من رو ببین.
‫پیتر. ببین.
‫هیچی ندیدی.
‫باید یه سوالی ازت بپرسم.
‫یه چیزی رو بهم قول میدی، وندی؟
‫قول هر چی رو بهت میدم.
‫باید بهم قول بدی که ‫هیچوقت بزرگ نشی.
‫میفهمی؟
‫این من رو میکشه
‫اگه مثل بقیه بزرگ بشی من رو میکشه.
‫بله، قول میدم.
‫بهت قول میدم که هیچوقت بزرگ نشم.
‫فکر کنم الان باید یه چیزی بگی.
‫آره، متاسفم.
‫اون رو فراموش کن.
‫داری کجا میری؟
‫پیتر
‫دوست داری چیزی بخوری؟
‫نه ممنونم.
‫تولدت مبارک عزیزم.
‫مامان؟
‫این یه ماجراجویی وحشتناک نیست؟
‫پیتر
‫بهم قول داد که بهار بعد بیاد دنبالم.
‫پس من صبر کردم.
‫و صبر کردم.
‫بیشترش باور کردم که این تقصیر من بود.
‫من قولم رو شکستم.
‫پیتر لعنتی
‫وندی، عزیزم.
‫بذار ببینمت.
‫لاغر شدی.
‫اصلا حس نمیکنم که لاغر شدم.
‫چند سالته؟
‫17 سالمه، اما واقعا نمیخوام
‫درباره اون چیزها فکر کنم.
‫نه، نمیخوای، مگه نه؟
‫عزیزم، بهم بگو دقیقا
‫چی داره ناراحتت میکنه؟
‫پیتر. ‫اون من رو کاملا فراموش کرده.
‫چهار سال پیش قول داد که برمیگرده دنبالم.
‫منظورم اینه، چی ممکنه پیش اومده باشه
‫که این همه مدت تمام
‫وقتش رو گرفته باشه؟
‫گوش کن عزیزم.
‫اینجام تا درباره نا کجا آباد بهت هشدار بدم.
‫اما عصبانی نشو و مثل جین غیبت نزنه.
‫نانا، میدونی جین ممکنه کجا...
‫مادرم کجاست؟
‫یه عالمه احتمال دارم.
‫گوش کن عزیزم، تو از این جون سالم به در میبری.
‫و بهم شک نکن
‫چون مامان بزرگت چیزهایی رو ‫ میبینه که تو نمیتونی ببینی.
‫الان چی میبینی نانا؟
‫خب...
‫خیلی خسته ام.
‫لطفا یه چیزی بهم بگو
‫فقط یه چیز.
‫یه پسری رو میبینی...
‫و اون از صمیم قلب عاشقته.
‫من آدام هستم.
‫من وندی هستم.
‫اما برات کافی نیست.
‫چرا نه؟
‫چون...
‫عشق یه پسر
‫تمام چیزی که یه دختر میخواد نیست.
‫تازه فارغ التحصیل شدی؟
‫کارشناسی ارشد هنر.
‫تبریک میگم.
‫ممنونم
‫و اینجا بعد از
‫فارق التحصیلیت چی کار میکنی؟
‫راستش فقط...
‫فقط داشتم برای خودم یه کارت تبریک مینوشتم.
‫من همین نزدیکی زندگی میکنم.
‫هنوز با... بابام زندگی میکنم.
‫چیه زمین خاصه؟
‫حشرات هستن.
‫گوش کن
‫ایرادی نداره وقتی این رو میگی صدات رو ضبط کنم؟
‫"حشرات هستن."
‫واقعا از صداش خوشم میاد.
‫حشرات هستن.
‫اینطوری؟
‫آره، درست همون طوری.
‫حشرات هستن. حشرات هستن.
‫حشرات هستن.
‫حشرات هستن. حشرات هستن. ‫حشرات هستن.
‫حشرات هستن. حشرات هستن.
‫حشرات هستن.
‫با گذشت زمان، شعرهای بچگونه ام
‫جای خودشون رو به داستان های ‫ موجودات کوچیک خنده دار داده بود.
‫هنوز یه ذره کار داره
‫اما داره درست میشه، ‫میخوای بشنوی؟
‫نه
‫چرا همیشه حالت خوبه؟
‫دوباره به کارم حسودی میکنی؟
‫من حسود نیستم.
‫بیخیال
‫برای این خیلی بزرگ نشدیم؟
‫اشکالی نداره.
‫ممکنه اینطوری شه.
‫عزیزم
‫صبر کن، صبر کن، یه لحظه.
‫عزیز دلم
‫برای سربلندی تحمل کن.
‫عزیزم.
‫شیرش خرابه؟
‫نه
‫نه، فکر کنم لازمه یه چیزی رو بهت بگم.
‫چی رو بهم بگی؟
‫خب اگه اون دستگاه لعنتی رو ‫خاموش کنی میتونیم حرف بزنیم.
‫باشه
‫میخواستم بهت بگم...
‫باشه، وقتی بچه بودم
‫مامان بزرگم بهم گفت که قراره یه پسری رو ببینم
‫و دیدم.
‫اسمش پیتر بود
‫و بهم یاد داد که چطوری پرواز کنم
‫و من رو برد جایی که زندگی ‫ هیچوقت هیچوقت حوصله سر بر نیست
‫غیر از اینکه اونجا
‫یه چهره تاریک و وحشتناک رو دیدم
‫که میخواست من رو مجبور به کاری کنه
‫در حالی که پسر پرنده هیچوقت این کار رو نکرد.
‫اون به من یه سری دکمه داد.
‫هوشمندانه نیست؟
‫وندز، حرفات با عقل جور در نمیاد.
‫حس میکنم که زندگیم میخواد خراب شه
‫مثل دزدان دریایی.
‫جوجه وندی
‫خدارو شکر، ما دختر قوی ای داریم.
‫دختری که به فکر هدف های بزرگ تره.
‫هدفم
‫جوجه وندی؟
‫شاید لازمه با کسی صحبت کنی که بتونه کمکت کنه
‫گیجیت رو رفع کنه، ‫چون من کاری از دستم برنمیاد.
‫نمیدونم این آدم ها کی هستن.
‫مرد وحشتناک، پسره...
‫اون ها آدم های واقعی هستن؟
‫یا شخصیت های داستانی هستن که روش کار میکنی؟
‫من تو رو میشناسم.
‫البته که میشناسی.
‫همه دخترها من رو میشناسن.
‫برو
‫عزیزم، نمیتونم.
‫واقعا نمیتونم.
‫به علاوه، مطمئنی که میخوای از این بیشتر
‫با این... یارو باشی؟
‫چطور جرئت میکنی؟
‫خفه شو
‫منظورم اینه، میدونم...
‫با رفتن مامانت سخت بوده.
‫تو واقعا دختر دوست داشتنی ای هستی.
‫آدام
‫تبریک میگم.
‫ممنونم پسر.
‫خیلی قشنگ شدی.
‫ممنونم
‫پس پرنسس من داره ازدواج میکنه.
‫اصلا نمیدونم بهش چی بگم.
‫بابا، اشکالی نداره.
‫حقیقت اینه، من...
‫هیچوقت فکر نمیکردم که زن خانه دار بشی.
‫قرار نیست خانه دار باشم.
‫البته که نه.
‫منظورم...
‫خب، دنیا خیلی بزرگه و...
‫فکر کنم میخوام که اون رو بگردی.
‫واقعا؟
‫خب، فقط از تعهدات دوری کن، میدونی، زندگی...
‫مثلا شوهرها.
‫بابا، من حامله ام و قراره ازدواج کنم.
‫همچین نقشه ای نداشتم اما حالا دیگه همینه.
‫البته
‫عصر بخیر
‫به این لحظه مهم
‫تو زندگی این زوج خوش اومدید.
‫دعوتتون کردیم تا
‫نگرانی های زندگیتون رو کنار بگذارید
‫و تو جشن ازدواج به ما بپیوندید.
‫آدام اولمن تو این زن رو
‫وندی مارگارت دارلینگ براورمن
‫به عنوان همسرت قبول میکنی؟
‫عهد میبندی که زندگیت رو ‫ آشکارا باهاش به اشتراک بذاری
‫و با عشق حقیقت رو بهش بگی؟
‫بله
‫وندی مارگارت دارلینگ براورمن
‫این مرد رو، آدام اولمن
‫به همسری قبول میکنی؟
‫عهد میبندی که زندگیت رو
‫ آشکارا باهاش به اشتراک بذاری ‫ و با عشق حقیقت رو بهش بگی؟
‫بله. ‫بله، انجامش میدم.
‫خوبه. ‫حالا مفتخرم
‫شما رو زن و شوهر اعلام کنم.
‫چرا یه جوری بهم زل زدی که انگار روح دیدی؟
‫چون یه روح دیدم.
‫تو همیشه روحی پیتر.
‫همه این...
‫این داستان ارواح بزرگ
‫در مقایسه با داستان محکمی که توش زندگی میکنم.
‫چی شده خانم کوچولو؟
‫به خاطر اینه که یه کوچولو چاق شدی؟
‫و خیلی بلند تر؟
‫خب میتونستم با تو و پسرهای گم شده بمونم
‫و زندگی خیلی جالبی داشته باشم
‫یه عنوان یه جور مادر.
‫اما حتی نمیدونم که میخوام مادر بشم یا نه.
‫پیتر، مادرم جین، اون تو جزیره ست؟
‫جین
‫اون پرنده رو سال هاست که ندیدم.
‫چه شکلی بود؟
‫شبیه من بود؟
‫آره. ‫یه جورایی شبیه تو بود.
‫اما بلندتر بود.
‫و لاغرتر.
‫منظورم اخلاقش بود.
‫خب...
‫چیزی که عجیبه، اینه که از درون
‫جین دقیقا شبیه من بود.
‫میدونی، دختره عاشق من بود.
‫پس سعی کردم خواسته هاش رو براورده کنم اما...
‫کابوس بود.
‫چی شد؟
‫بچه؟
‫پیتر، خیلی اتفاق ها داره میوفته
‫حتی نمیدونم از کجا شروع کنم.
‫مثلا، من ازدواج کردم.
‫ازدواج کردی؟
‫قول داده بودی.
‫تو بهم قول داده بودی وندی.
‫گوش کن، راه خوبی نبود که بتونم بهت بگم.
‫منظورم اینه که، تو حتی ذره ای هم ‫ بهم نشون ندادی که بهم علاقه داری.
‫الان یه چیزی بهت نشون میدم.
‫همه دکمه هایی که این چند روزه
‫جمع کردم رو برات آوردم.
‫پیتر
‫ببخشید که دوست کوچولوت اینجا نیست.
‫فقط منم.
‫تو با من تموم کردی.
‫برام سواله که اصلا برات کافی هست یا نه.
‫و بعد دخترم اومد.
‫بری
‫فکر کردم اون بهترین کسیه
‫که میتونم داستان هام رو بهش بگم.
‫ممنونم بابا.
‫قشنگن
‫نه، تو قشنگی.
‫پرنسس خوشگل من رو ببین.
‫بیا اینجا.
‫ببین چقدر بزرگ شدی.
‫خب، خوشمزه بود.
‫ممنونم
‫خدایا. ‫هرچی بیشتر نگاهت میکنم...
‫باور نکردنیه.
‫یه چیزی درباره اون هست.
‫بیشتر از تو من رو یاد جین میندازه.
‫جین کیه؟
‫راستش ما نمیدونیم اون کیه
‫پس نمیدونم چرا این رو گفتی.
‫فهمیدم. ‫نه، میتونم انجامش بدم.
‫میخوای ببینیش؟
‫البته که میخوام ببینمش.
‫کپی اول امروز رسید، ‫خیالم خیلی راحت شد.
‫به نظر خیلی طولانی میرسید، ‫و با بودن بری سخت بود.
‫خدارو شکر که حالا دیگه میری مدرسه.
‫مامان هیچوقت نمیخواست من دور و اطرافش باشم.
‫عزیزم، فقط باید بفهمی
‫همه بچه ها مامانشون همیشه پیششون نیست.
‫بری میشه بری کتاب مامان رو بیاری
‫تا بتونیم به بابا بزرگ نشونش بدیم؟
‫بری، برو برو. برو.
‫آدام یه جور سمفونی تو وقت اضافه اش نوشته.
‫کتابم
‫- کتابم ‫- چرا این کار رو کردی؟
‫کتابم
‫کتابم کتابم کتابم
‫کتابم
‫عزیزم، آروم باش.
‫این فقط یه کپیه.
‫البته که تو این رو میگی.
‫این اولین چاپ کتابم بود.
‫و خیلی طول کشید تا بنویسمش
‫چون باید مراقب اون میبودم
‫وقتی تو داشتی آهنک میساختی
‫پس حالا تو اون رو میخوابونیش
‫و من میرم بیرون یه چیزی بخورم.
‫- وندی، یه دقیقه صبر کن... ‫- ولم کن.
‫خوبی؟
‫نوشیدنی میخوای؟
‫مامان؟
‫بله؟
‫بو میدی.
‫و تو بوی هلو میدی.
‫یه هلوی واقعی.
‫مامان؟ چرا به ویدیو گربه ها نگاه میکنی؟
‫مثلا قراره سیستم عصبی رو آروم کنه.
‫هرچند کار نمیکنه.
‫صبر کن. بیا اینجا.
‫برای مادرت خیلی خوب میشه که باهات صحبت کنه
‫قبل از اینکه امشب برای مردم کتاب بخونه.
‫خواهش میکنم
‫لازم نیست برای من بخونی
‫چون من هیچوقت ازش خوشم نمیاد.
‫هیچوقت؟ ‫منظورت واقعا هیچوقته؟
‫بله
‫خب، نمیدونم.
‫شاید یه روز کنجکاو داستان هام باشی.
‫هیچوقت
‫هیچوقت به نظر یه زمان طولانی وحشتناک میاد.
‫باشه بچه ها.
‫باعث افتخارمه که
‫نویسنده امشب رو معرفی کنم.
‫اون یه مجموعه داستان معاصر رو نوشته
‫که واقعا... الهیه.
‫"کنجکاوای رایگانه"
‫"دنیا بر اساس کلوئی گربه"
‫"راسوها این کار رو برای خودشون میکنن"
‫فال حقیقته
‫چیزی که عادت به شنیدنش نداریم.
‫پس لطفا مهمون ما
‫وندی دارلینگ عزیز رو تشویق کنید.
‫ممنونم... متاسفم.
‫"راسوها این کار رو برای خودشون میکنن"
‫مطمئنا عنوان احمقانه ایه
‫که هم قدرت میده
‫و قدرت رو مسخره میکنه.
‫ایده من اینجا اینه که قدرت رو مسخره کنم
‫چون این چه جور دنیاییه
‫جایی که ذاتا قدرتی نداریم
‫جایی که مجبوریم قدرت رو به دست بیاریم؟
‫به علاوه چیزهایی که باید بگیری
‫همیشه درحال فرار هستن.
‫پس از خودم پرسیدم
‫ذات راسوها چیه؟
‫دیوونگی، اشتیاق
‫عجیب و غریب بودن.
‫- شام حاضره. ‫ -ممنونم بابا.
‫مامان من برای صلح سبز کار میکنه.
‫پس همیشه با قایق میره جایی.
‫خانم دارلینگ واقعا از خوندن کتابتون لذت برم.
‫میشه سیب زمینی بیشتری داشته باشم؟
‫حتماو کدوم یکی؟
‫"خرگوش آبی"
‫لازم نیست بچه سر راهی باشی ‫ تا روح تاریکی داشته باشی.
‫خیلی ممنونم.
‫یه کپی میخوای؟
‫بذار برات بیارمش.
‫میخواد کل این رو به کتابش ربط بده؟
‫بری اون همین الان خواست "خرگوش آبی" رو ببینه.
‫نه، نخواست.
‫ببخشید، بعدا میدمش بهتون.
‫بری هچوقت خیلی از داستان های من خوشش نمیاد.
‫درسته، خوشم نمیاد.
‫منظورم اینه، بیاید باهاش رو به رو شیم. ‫اون هم فقط یه جور تنوع
‫از ماجراجویی های بزرگی هستن که ‫تو بچگی تو ناکجاآباد داشتی.
‫چرا درباره ناکجاآباد حرف میزنی؟
‫دقیقا
‫یه مشت چرت و پرته.
‫و چی باعث میشه این رو بگی؟
‫چون همینطوره.
‫منظورم اینه، بیخیال، بیا جدی باشیم.
‫مادرت جین، سال ها پیش گم شد
‫و از اون موقع
‫نانا بزرگ همش میرفته بیمارستان روانی و میومده
‫و هنوز فقط درباره
‫یه جای فرضی به اسم ناکجاآباد حرف میزنیم
‫انگار که حتی وجود داره؟
‫چون هیچکس نمیتونه حقیقت رو درباره جین بگه.
‫من جدی ام.
‫و تو داری ما رو تحقیر میکنی.
‫داری مسخره مون میکنی.
‫پس داری میگی باید یه مشت آشغال رو باور کنم
‫تا بتونی عاشقم باشی؟ ‫داری همین رو میگی؟
‫بله. باید به یه مشت آشغال باور داشته باشی.
‫خب، ندارم.
‫خداحافظ مامان.
‫بیا بریم.
‫بابت شام دوست داشتنی ممنونم.
‫البته که قراره تقصیر من باشه.
‫من این رو نمیگم.
‫فقط فکر میکنم شما دوتا
‫باید یه وقت مادر دختری مفید داشته باشید.
‫اون چیه؟
‫با هم خوش بگذرونید.
‫نمیدونم چطوری اون کار رو بکنم.
‫من اصلا باحال نیستم.
‫اصلا به ذهنم نرسید که عصبانیت بری
‫میتونه خشم سرکوب شده نسل هایی باشه
‫هرگز از طرف مادر و دخترهای دیگه
‫رفع نشده.
‫خدای من
‫خیلی خوشحالم که میریم پیش مامان بزرگ.
‫چرا مثل بزرگ ها حرف نمیزنی؟
‫یا کلا صحبت نکن.
‫نانا
‫نانا، پنجره چشه؟
‫این یه آزمایشه.
‫پروفسور اسمیتسون میخواد ببینه
‫میتونه پرواز رو به جای سقوط تصور کنم یا نه.
‫مثل پیتر لباس پوشیدی.
‫بری
‫مامان بزرگ
‫عزیزم
‫اوه...
‫داری خرابش میکنی.
‫منظورم اینه الان هم یه کم خراب شده اما...
‫من کلافه ام.
‫برای اینکه اینجا با همدیگه ایم؟
‫نه نه نه نه.
‫چون جین، مادرت، اینجا کنارمون نیست.
‫کجاست؟
‫اصرار داشت که یه جای دور زندگی کنه.
‫قابل ملاحظه نیست، نه بری؟
‫فکر کنم نه.
‫کیفم رو بده بهم.
‫- ببخشید؟ ‫- کیفم رو بده.
‫داریم از اینجا میریم.
‫عاقلانه ست؟
‫منظورم اینه تو... یه ذره خسته به نظر میای.
‫همه چیز رو خراب نکن مامان.
‫فقط میخواد بره تو شهر، مگه نه؟
‫♪اون از من دور شد♪
‫♪همونطور که داشت میرفت♪
‫♪و من مشتاقانه نگاهش کردم♪
‫♪اینجا و اونجا♪
‫♪و اون رفت خونه♪
‫♪با یه ستاره بیدار♪
‫♪مثل قوها تو بعد از ظهر♪
‫♪روی دریاچه حرکت کرد♪
‫و بعد ما رو برد به ناکجاآباد.
‫و کشتی ها و دزدان دریایی
‫و سرخ پوست ها و مرداب پری دریایی
‫و پسران گم شده
‫خونه کوچولو.
‫مامان، اون دوباره داره کار اسرارآمیزش رو میکنه.
‫اسرارآمیز بودن چشه؟
‫نمیدونم، فقط...
‫فکر کنم حس میکنم اسرار و خیال مردم رو دور میکنن.
‫انگار هیچکس واقعا خیلی وقته که
‫تو این خانواده حضور نداره.
‫مردم میرن.
‫مردم همیشه یه کار بهتر برای انجام دادن پیدا میکنن.
‫وندی
‫هممون خیلی چیزها رو هل میدیم زیر فرش.
‫من؟ من...
‫من چیزی رو هل نمیدم اون زیر.
‫شک دارم.
‫بری، وقتی فکر میکنی مردم میرن
‫اون ها میرن به خاطرات سر بزنن.
‫تو سیزده سالگی تو خاطرات زیادی برای سر زدن نداری.
‫یه عمر وقت داری تا خاطره بسازی.
‫وندی، عزیزم، ایراد نداره یه لحظه تنهامون بذاری؟
‫نه. چرا؟
‫پیتر الان هاست که برای بری بیاد.
‫راستش باور نمیکنم که اون برای بری بیاد.
‫باور نمیکنی؟
‫اینطور نیست که باور نداشته باشم.
‫فقط...
‫فکر نکنم اون رو بخوام.
‫اما مهم نیست که چی میخوای.
‫من میرم دنبال یه کم شکلات.
‫یه شب پر ستاره بیدار میشی...
‫و یه بچه رو میبینی که رو زمین نشسته.
‫سرش رو میاره بالا ‫داره گریه میکنه.
‫خب این همون پسر عجیب نیست.
‫نمیفهمم
‫انگار...
‫چرا گریه نمیکنی؟
‫واقعا الان حسش رو ندارم.
‫آره؟
‫آره
‫"این همون لحظه ایه که به خودت میگی
‫حق با صدای کوچولو بود
‫من مجبور نیستم این رو بگیرم
‫مجبور نیستم مثل بقیه باشم."
‫دختر، تو باید روشن شی.
‫پسش بده.
‫اصلا چی اون انقدر خاصه؟
‫اون قدرت هایی شگفت انگیزی داره.
‫راستش اون باحال ترین ابر قهرمان تاریخه.
‫متاسفم عشقم، اما تو خیلی اشتباه میکنی.
‫ابرقهرمانی وجود نداره.
‫فقط منم. پن.
‫من قهرمان همه داستان ها هستم.
‫میدونم
‫از چیزی که تصورش رو هم میکنی ‫بیشتر آماده ام تا از این سرزمین برم.
‫اونجا
‫بیا بریم.
‫یه ذره هم نترسیدی؟
‫نه
‫و حتی تو بدترین حالت
‫مردن ماجراجویی وحشتناکیه.
‫باشه
‫حالا میتونیم بریم؟
‫تا یه لحظه دیگه میریم، فقط...
‫فقط یه چیزی رو بهم بگو.
‫آره، من داستان ها رو میدونم.
‫باشه، خورشید.
‫باور میکنم که میدونی.
‫حتما پسر پرنده.
‫مدیتیشن افکار شاد؟
‫درسته، درسته. اما وندی ‫باید حقیقت داشته باشه.
‫بری. اسم من بریه.
‫میدونی، مثل بری (توت).
‫نه، میدونم، میدونم، من فقط...
‫فقط داشتم به داستان وندی فکر میکردم.
‫اون ها شگفت انگیز هستن.
‫داستان های وندی وحشتناک ترین پایان ها رو دارن.
‫یا بد تموم میشن
‫یا اینطوری تموم میشن.
‫راستش وقتی من به دنیا اومدم داستان هاش تموم شدن.
‫برای همینه که بهش امتیاز نمیدی؟
‫آره، اما...
‫واقعا، مشکل تویی.
‫من چه ربطی به همه چیز دارم؟
‫تو همه ربط ها رو به همه چیز داری.
‫عملا تو این خانواده رو میگردونی.
‫اون دیگه نمیخواد خودش باشه
‫چون وقتی بچه بود تو حسابی خرابش کردی.
‫و حدس بزن چیه؟
‫الان
‫من هم نمیخوام اینجا باشم.
‫بری
‫پنه
‫پن چیه؟
‫این. ‫این تصادف.
‫ما نمیدونیم این چیه.
‫بری پرواز کرده و افتاده؟
‫تا حالا از زمین بلند شده؟
‫مصمم بودم که کشف کنم
‫خیلی خوبه که دوباره میبینمت و حالت انقدر خوبه.
‫حالا کجا بودیم؟
‫بله، اونجایی که دزدیدمت.
‫سلام. ‫سلام.
‫من تو دردسرم، هوک اینجاست.
‫حداقل فکر میکنم اینجاست.
‫بهت نیاز دارم، خواهش میکنم عجله کن.
‫وندز، الان نمیتونم به این برسم.
‫خب، بهم بگو
‫وقت مناسبش کیه ‫تا بتونم اونجا باشم.
‫وندی، خواهش میکنم.
‫واقعا دارم سعی میکنم ‫ این خانواده رو کنار هم نگه دارم.
‫تو داری چی کار میکنی؟
‫من هم دارم سعی میکنم.
‫خب، سخت تر سعی کن
‫نه اینکه سعی کنی بفهمی چه اتفاقی داره میوفته.
‫چه اتفاقی داره میوفته.
‫به نظر باحاله، نه؟
‫مثلا، پسر، چه اتفاقی داره میوفته.
‫وندی
‫بری و من باید قوی باشیم.
‫خب، ببخشید که نا امدیتون میکنم.
‫ببخشید که من فقط...
‫این رو تموم کن وندی.
‫وقتشه واقعی شیم.
‫خوب بود.
‫فقط به نظر میرسه تو کارت ها نیست.
‫وندی. ‫دیگه نمیتونم تحملش کنم.
‫نمیتونم عصبانیت رو تحمل کنم
‫روح ها، دیوونگی...
‫پس مجبور نیستی.
‫اون چیه؟
‫چیزی برای گفتن نداری؟
‫من له شدم.
‫راستش من توقع بیشتری از دارلینگ داشتم.
‫واقعا باید یه نسل رو رد کنم؟
‫برم سراغ دخترت؟
‫نه ازش دور شو.
‫بهتره
‫حالا شاید بالاخره دختر جین باشی.
‫جین؟ تو از جین چی میدونی؟
‫من چی از جین نمیدونم؟
‫زنده ست؟
‫فاجعه
‫عذاب و شکست مطلق.
‫میخوای بیای داخل؟
‫دوست دارم.
‫چیز مهمی رو فراموش کردم؟
‫رمز؟ قافیه؟
‫نه نه
‫خب، یه تاریخی هست.
‫چرا فکر میکنی پلیس رو خبر نمیکنم؟
‫"چرا فکر میکنی پلیس رو خبر نمیکنم؟"
‫فقط شاید چون دخترت تو چنگ منه.
‫اشتباه میکنی. ‫اون نزدیکت هم نیست.
‫کی رپه.
‫ما آهنگ رپ پخش میکنیم.
‫ایستگاه رادیو ایه؟
‫بله خانم. رادیو دزدان دریایی.
‫میبینی؟
‫من آدم بدی نیستم.
‫من آدم باحالی هستم.
‫من یه جو معمولی ام.
‫به سختی
‫یه کم از پن تو هوکه، و یه کم از هوک تو پن.
‫یا متوجه نشدی؟
‫من اینجا چی کار میکنم؟
‫تو عاشق اینجا میشی.
‫دور از سرزمین اصلی
‫و همه اون نگرانی های کسل کننده و پیش پا افتاده.
‫داری من رو میبری تو کشتی.
‫نمیبینم که مقاومت کنی.
‫مثل یه پرنده آزادی.
‫چرا اینجایی؟
‫من؟
‫من رو باد بلند کرد.
‫درست مثل پیتر و پسران گم شده.
‫نادیده گرفتن یا حماقت جا مونده.
‫ما هممون...
‫خشن بودیم.
‫ازمون سو استفاده کرده بودن.
‫ناکجا آباد هدیه آزادی واقعی رو بهمون داد.
‫اما آزاد بودن چه فایده ای داره
‫اگه هیچوقت عشق رو پیدا نکنی؟
‫لعنتی، من از کابوس متنفرم.
‫من و پسران گم شده بدون یه مادر
‫نمیتونم اون ها رو تحمل کنیم.
‫من اینجام تا درباره ناکجاآباد بهت هشدار بدم.
‫بهت قول میدم هیچوقت بزرگ نشم.
‫هیچقوت
‫هیچوقت به نظر زمان وحشتناک طولانی ایه.
‫مامانی هیچوقت نمیخواست من اونجا باشم.
‫تو هیچوقت بزرگ نمیشی.
‫هیچکس واقعا تو این خانواده حضور نداره.
‫مامانم با این پسره غیبش زد؟
‫هیچکس نمیتونه حقیقت رو درباره جین بگه.
‫وندی؟
‫من و بری میخوایم که قوی باشی.
‫پیتر، من خیلی وقت پیش بزرگ شدم.
‫چرا برمیگردی پیش ما؟
‫به خاطر داستان ها.
‫به همین سادگی.
‫هیچی ساده نیست.
‫خب، فکر کنم دوستت دارم چون
‫خب، بوی خوبی میدی
‫و ارزش اسمی همه این ها رو قبول میکنی.
‫خودت رو برای اینکه این ها
‫واقعی هستن یا ساختگی عذاب نمیدی.
‫هیچوقت ناکجا آبادی ها برات مهم نبودن.
‫نا کجا آبادی ها
‫تو هیچوقت نمیترسی.
‫تو هیچوقت مثل این رو نمیبینی.
‫هیچوقت بزرگ نمیشی.
‫میدونی پیتر، برای من
‫ناکجا آباد...
‫همیشه جایی بوده که...
‫هیچوقت تنها نیستی
‫و قطعا دیوونه هم نیستی.
‫اما اگه
‫این یعنی هیچوقت راه خونه رو پیدا نمیکنی چی؟
‫داری نکته اش رو جا میندازی.
‫پس ما لبه پنجره ایم
‫و حسابی شوق رفتن رو دارم
‫اما اون هیچی از گرد لعنتی رو نمیده.
‫میگه خودم تنهای میتونم پرواز کنم
‫و من میدونم که نمیتونم
‫اما بدون گرد باید راه اون رو امتحان کنم.
‫برای یه لحظه
‫اون نقطه هایی که همه میبینن رو دیدم
‫وقتی که به اندازه کافی چشمک میزنن
‫و بعد وقتی چشمام رو باز کردم
‫دنیا همون شکلی بود که وقتی چشمام رو بسته بودم بود
‫غیر از اینکه تاریکی الان تبدیل به خیسی شده بود
‫و نقطه های چشمک زن واقی بودن.
‫اون ها ستاره هستن مادر.
‫همه چیز خیلی شگفت انگیزه
‫و من شروع به گریه کردم
‫چون همه اون قشنگی من رو ناراحت میکنه.
‫چون همیشه باور داشتم
‫که چیز قشنگ کافی ای نیست
‫تا باعث شه بمونم.
‫و بعد همه چیز تاریک شد.
‫درست مثل قبل از یه بازی.
‫و نمیتونم چیزی ببینم.
‫پیتری نیست، شهری نیست، ستاره ای نیست.
‫عدم حضور ستاره ها تایید میکنن که من گم شدم.
‫بالاخره از دستش دادم.
‫من اولین دارلین هستم که ‫ تو میلیون ها سال تونست خرابش کنه.
‫و بعد صدای جیغ ها من رو بیدار میکنه.
‫جیغ های خودم.
‫و هنوز نمیتونم چیزی ببینم.
‫و...
‫فکر میکنم اگه این ناکجا آباد باشه چی؟
‫مقصد آخر دخترهایی مثل من.
‫پایان
‫توسط بری دارلینگ.
‫تو خرابش نکردی.
‫کردم
‫و خیلی خیلی متاسفم.
‫امیدوارم من رو ببخشی.
‫من وندی دارلینگ هستم.
‫وندی دارلینگ دختر
‫با افتخار میگم که ازش کوچیک ترم.
‫همونطور که هممون میدونیم
‫قلب و ذهن مادربزرگم بزرگ بود
‫برای سرگرمی بیشتر از یه دنیا باز بود
‫و یه جوری این قابلیت رو به نسل های بعدیش هم داد.
‫و امروز
‫نمیتونم بهتون بگم که ‫واقعا چی رو دیدیم
‫چی رو تو بقیه دنیاها
‫تجربه کردیم.
‫اما نگران ما نباشید.
‫اگه یه کم ناپایدار باشیم چی میشه؟
‫نانام بهم گفت
‫"هیچوقت به ثابت ها حسودی نکن
‫چون به هر حال اون ها دارن دروغ میگن."
‫وقتی که برای
‫خیریه بیمارستان کودکان خیابان بزرگ اورموند میرید
‫یه مجموعه بزرگ که همیشه ‫ به قلب مادربزرگ من نزدیک بود اونجاست.
‫خیلی ممنونم
‫مامان؟
‫تو و مامان بزرگ
‫یه چیز باحال داشتید.
‫و اون... ‫واقعا خاصه.
‫ممنونم
‫خیلی عاشقتم.
‫جین
‫وندی
‫دختر عزیزم.
‫خیلی خوبه که میبینمت.
‫زمان طولانی وحشتناکی بوده.
‫بله
‫میشه گفت یه عمر.
‫میشه بشینیم؟
‫خب...
‫همه چیز رو بهم بگو.
‫نمیتونم
‫چون هنوز به نظر واقعی نیستی.
‫بهتره اول تو شروع کنی.
‫بهتره درباره خودت بهم بگی.
‫میفهمم. ‫اینطوری درسته.
‫خب، فکر کنم پدرت
‫چیزهای وحشتناکی درباره من گفته.
‫که من... ولت کردم.
‫تو واقعا ولم کردی.
‫اما راستش بابا هیچوقت چیزی درباره تو نگفت.
‫هر جزئیات کوچیکی درباره تو
‫باید از خودم درشون میاوردم.
‫من آدم بدی ام.
‫نه تو مثل یه روحی.
‫میخوای اینطوری بذاریش؟
‫نه
‫خواهش میکنم...
‫داستانت رو بهم بگو.
‫لیاقت شنیدنش رو دارم.
‫خواهش میکنم مامان.
‫وندی
‫فکر میکنی لیاقت چه جور داستانی رو داری؟
‫حقیقت
‫همونی که درسته.
‫حقیقت
‫مامان
‫خوبی؟
‫بله، فقط...فقط...
‫حتی الان هم نمیدونم حقیقت چیه.
‫میبینی، من... با این حس بزرگ شدم که
‫واقعیت میتونه مدام من رو ناامید کنه.
‫من هم همینطور.
‫من این رو برای تو نمیخواستم.
‫نمیخواستم این رو تحمل کنی.
‫من باید تحملش میکردم
‫و بقیه چیزها رو هم همینطور.
‫وندی، من خیلی متاسفم.
‫من خیلی خیلی متاسفم.
‫میدونم یه کلمه کوچیکیه.
‫من رفتم چون مجبور بودم.
‫بهونه ای ندارم.
‫و چاره ای نداشتم.
‫واقعیت من تبدیل به این قفس شد
‫و من آزادی رو میخواستم.
‫من خودخواه بودم.
‫باید برای مراقبت ازت اونجا میبودم.
‫من هم آرزو دارم کاش کارم رو بهت انجام میدادم.
‫میتونستی بهتر انجامش بدی.
‫اما...
‫این برای همه حقیقت نداره؟
‫به نظر حالت خیلی خوبه.
‫من؟
‫من یه فاجعه ام مامان.
‫اما دارم سعی میکنم بهتر شم.
‫مخصوصا با بری.
‫بری
‫عجب موجود وحشی ایه.
‫درست مثل تو.
‫و تو.
‫و مادرم.
‫میبینی وندی
‫وقتی یه دختر بچه بودم، من...
‫نمیتونستم صبر کنم تا...
‫بزرگ شم و پرواز کنم برم.
‫چون خیلی میخواستم شبیه اون باشم.
‫و کشتی ها و دزدان دریایی
‫و سرخ پوست ها و پسران گم شده
‫و خونه زیر زمین
‫خونه کوچیک.
‫سلام وندی.
‫سلام پیتر.
‫این جدیده؟
‫بله
‫پسر یا دختر؟
‫دختر
‫پیتر، توقع داری باهات پرواز کنم؟
‫البته، برای همین اینجام.
‫یادت رفته الان وقت خونه تکونی بهاریه؟
‫نمیتونم باهات بیام پیتر.
‫پرواز کردن رو فراموش کردم.
‫دوباره یادت میدم.
‫پیتر...
‫گرد جادویی رو روی من هدر نده.
‫این چیه؟
‫من چراغ رو روشن میکنم
‫و بعد خودت میبینی.
‫نه چراغ رو روشن نکن.
‫وندی، چراغ رو روشن نکن.
‫من پیرم پیتر.
‫خیلی وقت پیش بزرگ شدم.
‫قول دادی بزرگ نشی.
‫نتونستم کاریش کنم.
‫و اون دختر کوچولو تو تخت...
‫بچه منه.
‫نه نه نه، نیستش.
‫نه، اون...
‫نه، نیستش.
‫پسر
‫چرا گریه میکنی؟
‫من اومدم دنبال مادرم.
‫تا ببرش به ناکجا آباد.
‫اون واقعا عاشقش بود.
‫اون عاشق هممون بود ‫انگار که یه دختر بودیم.
‫وقتشه وندی.
‫بیا مثل یه برگ فوتش کنیم.
‫وندی
‫همه چیز اینجا مرتبه.
‫میدونی که من به همه جا سفر میکنم
‫و هر چیز مهمی
‫درست همینجا تو خونه ست.
‫دختر عزیزم.
‫من یه زن بالغم مادر.
‫انگار هیچکس توجه نمیکنه.
‫فکر کنم وقتشه...
‫که داستانت رو بهم بگی.
‫کدوم نسخه؟
‫اونی که حقیقت داره.
‫اونی که برات از همه بیشتر حقیقت داره.
‫پس بقیه شب
‫به نوشتن داستان زندگیم گذشت
‫صعودها و فرودها
‫عاشقانه ها
‫زگیل و همه اون ها
‫به جین گفتم که واقعا خوشحال نیستم.
‫♪ثابت بمون♪
‫♪محکم بچسب♪
‫♪ببین کجا میره♪
‫این همون چیز بامزه درباره بخششه.
‫یه چیز خیره کننده داره
‫که میشه تقریبا بهش گفت جادوییه.
‫کی چیزی از بخشش گفت؟
‫سلام واحد والدین.
‫سلام بچه ها
‫یه کم قهوه میخواید؟
‫نه راستش میخواستم یه چیزی رو قرض بگیرم.
‫میدونی...
‫کتابت رو.
‫اونی که درباره یه خرگوشه که میره ترک اعتیاد.
‫آره حتما. بذار بیارمش.
‫♪و با دوتا قلب سرد شروع شد♪
‫♪بچه هایی که چیزی برای از دست دادن نداشتن♪
‫اون کیه؟
‫چی؟
‫خانم اسرارآمیز.
‫اون
‫فکر کنم میخوای اون رو ببینی.
‫به نظر یه جورایی آشنا میاد.
‫و داستان عجیبی داره.
‫همه ندارن؟
‫خب مال اون بلند و درهمه.
‫منظورم اینه، اون ها به نظر بهترین میان.
‫بذار کتاب رو برات بیارم.
‫♪محکم بچسب♪
‫♪برگشتیم به بازی♪
‫♪فقط یه ذره ‫فقط یه ذره♪
‫♪فقط یه ذره بیشتر♪
‫♪فقط یه ذره ‫فقط یه ذره♪
‫♪دوباره فقط یه ذره بیشتر♪
‫لعنتی
‫مراقب کالاها باش.
‫خدایا
‫آخرش پیتر اشتباه میکرد.
‫این زندگیه، نه مردن
‫این یه ماجراجویی بزرگ وحشتناکه.
‫زندگی کردن خیال بیشتری میخواد.
‫من فقط دنبال اون کتابم، ‫خرگوش آبی، یادته؟
‫بله؟
‫فکر کنم میخوام رو آخرش کار کنم.
‫♪برگشتیم به بازی♪
‫♪محکم بچسب♪
‫♪حالا ثابت بمون♪
‫♪محکم بچسب♪
‫♪صبر کن♪
‫♪محکم بچسب♪
‫♪ثابت بمون♪
‫♪محکم بچسب♪
‫♪برگشتیم به بازی♪
‫♪فقط یه ذره ‫فقط یه ذره♪
‫♪دوباره فقط یه ذره بیشتر♪
‫♪فقط یه ذره ‫فقط یه ذره♪
‫♪دوباره فقط یه ذره بیشتر♪
‫♪تو مهتاب♪
‫♪شب تو پارک قدم زدیم♪
‫♪گلف بازی کردیم♪
‫♪زیر مجسمه های لنین♪
‫♪ قلب ما برای شکستن در سحر آماده شد ♪
‫♪و فکر کنم این معنی خاصی نمیده♪
‫♪و فکر کنم تو هم اینطور فکر میکنی♪
‫♪اما محکم بچسب♪
‫♪ثابت بمون♪
‫♪محکم بچسب♪
‫♪برگشتیم به بازی♪
‫♪فقط یه ذره ‫فقط یه ذره♪
‫♪دوباره فقط یه ذره بیشتر♪
‫♪فقط یه ذره ‫فقط یه ذره♪
‫♪دوباره فقط یه ذره بیشتر♪
‫♪و فکر کنم تو زیاد به چیزی فکر نمیکنی♪
‫♪اما واقعا امیدوارم هنوز به من فکر کنی♪
‫♪چون محکم بچسب♪
‫♪ثابت بمون♪
‫♪محکم بچسب♪
‫♪برگشتیم به بازی♪
‫♪محکم بچسب♪
‫♪حالا محکم بچسب♪
‫♪محکم بچسب♪
‫♪ثابت بمون♪
‫♪محکم بچسب♪
‫♪برگشتیم به بازی♪
‫♪فقط یه ذره ‫فقط یه ذره♪
‫♪دوباره فقط یه ذره بیشتر♪
‫♪فقط یه ذره ‫فقط یه ذره♪
‫♪دوباره فقط یه ذره بیشتر♪