« بازیگر »
‫پاول؟
‫- پاول؟ ‫- پاول؟
‫درستـه
‫اسم من مِیـه
‫من دکتر کرافت هستم
‫اونقدری هشیار هستی که به ‫چندتا سوال جواب بدی؟
‫- سرم ‫- اسمت رو بگو لطفاً
‫- اوم، پاول ‫- شغل‌؟
‫من... یادم نمیاد
‫- شما بازیگرید ‫- چی؟
‫اوهوم. گروه بازیگرهاتون از شهر رفتن
‫اما شما موقع اجرای روز شنبه توی سالن پالاس
‫اینجا بودید
‫شما بازیگرید
‫بازیگر؟
،‫درمورد حادثه‌ای که براتون اتفاق افتاده ‫به کی اطلاع بدیم؟
‫کدوم حادثه؟
‫مچت رو گرفتن، مگه نه؟
‫حادثه این بود
‫مچم رو گرفتن؟ کی؟
‫تو کی هستی؟
‫انگار حافظه‌ی بلندمدتش رو پاک از دست داده
‫اما درمورد حافظه‌ی کوتاه‌مدتش چیزی نمی‌دونم
‫مدت فراموشی غیرقابل‌پیش‌بینـه
،‫ممکنه یه چندهفته‌ای طول بکشـه ‫شایدم بیشتر
‫ببینیم چی میشه
‫بازیگر؟
‫تعریف کن پاول
‫نیویورک رو نمی‌دونم اما
‫خیانت توی اوهایو غیرقانونیـه
‫قرارمون اینـه
‫با اتوبوس بعدی از شهر خارج میشی
،‫اگه یه بار دیگه ببینمت
‫زندونیت می‌کنم و ‫کلیدش رو هم می‌اندازم دور
‫فهمیدی؟
‫اوهوم
‫بعد از ظهرتون بخیر
‫قیمت بلیط نیویورک سیتی چقدره؟
،‫۳۳ دلار ‫یه طرفه
‫با ۷ دلار تا کجای شرق می‌تونم برم؟
...‫اوم
‫اِملی
‫که میشه ۳ دلار و ۹۷ سنت
‫بعدش هم جفوردز
‫- میشه ۵ دلار و ۶۴ سنت ‫- همین عالیـه
‫جفوردز عالیـه
‫اولین باره که دارید میرید جفوردز؟
‫این همه راه از نیویورک اومدی که
‫فقط با همسر یکی دیگه قرار بذاری
‫از خودت خجالت نمی‌کشی پاول؟
...‫خب، من توی یه اتاق هتل توی
‫اینجا دیگه کدوم گوریـه؟
‫پاول ادوین کول
.‫خیابان گروو، پلاک ۱۲۵ ‫نیویورک، نیویورک
...‫گندش بزنن
‫خیابان گروو، پلاک ۱۲۵
...‫۱۲۵
‫حالا چجوری خودم رو برسونم خونه؟
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫بله. این بوی بد از کجا میاد؟
‫بوی دباغ‌خونه‌ست
‫فکر کردی نیویورکی‌ها
‫کفشای لوفرشون رو از کجا میارن؟
‫چه کمکی می‌تونم بهتون بکنم قربان؟
‫بلیط نیویورک چقدره؟
‫۳۰ دلار و ۴۱ سنت
‫ممنون
‫میشه بهم بگید که این اطراف
‫- کجا می‌تونم کار پیدا کنم؟ ‫- برو دنبال همین بوی گند
‫نه تا جایی که اطلاع دارم
‫اوه
‫آم، نه
‫کارگر بدون مهارت
‫اوه، من بازیگرم
‫احتمال داره توی قسمت باربری ‫کارگر بگیریم
‫در اصل فقط باید گونی جابجا کنی
‫چیزی نیست که یه بازیگر ‫نتونه از پسش بربیاد
.‫دارم میارم ‫دارم میارم
.‫بجنبین بچه‌ها ‫بجنبین
‫هی، راسته که میگن تا جمعه‌ حقوق نمیدن؟
‫متاسفانه
...‫گوش کن، من تازه اومدم به این شهر و
‫راستش بدتر از این نمیشه اما
‫من یه قرون هم پول ندارم
‫حتی واسه غذا خوردن
.‫ای وای، رفیق ...‫نمی‌دونم والا
‫گرودی بلمن اونجاس
بعضی‌وقتا پول قرض میده که باید ۴ قسطه پسش بدی
‫می‌تونم ۲۰ دلار بهت بدم
.‫می‌کنمش ۲۴ تا .‫ساعتت رو بده بهم
‫واسه چی؟
‫اگه پول می‌خوای ‫باید یه چیزی گرو بذاری
‫فکر نکنم بتونم بیشتر از ۲۰ دلار ‫واسه این بدم
به جهنم
‫ممنون
‫چه عجیب، اون آقاهه که توی ماهـه ‫مهربون به‌نظر میاد
‫گالی، من میرم بالا تا ‫یه سری بهش بزنم
‫خدایا، اصلاً کسی توی ماه نیست
‫فقط سنگ و سوراخ هست
‫وای، چقدر خستم
‫یالا رفیق، فیلم تموم شده
‫همم
‫هی
‫ای وروجک‌های شیطون
‫هنوز سه هفته به هالووین مونده
‫ببخشید خانم
‫اومدی اتاق اجاره کنی؟
‫هفته‌ای ۹ دلاره
،‫اما اگه یکم بیشتر بدی ‫واست صبحونه و ناهار هم
‫درست می‌کنم
‫البته به‌جز ساعت ۱۱ تا ۱۲
‫چون اون موقع «قلبی خاموش» پخش میشه
‫اوه
‫یعنی چقدر میشه؟
‫در مجموع ۱۲ دلار
‫خیلی هم... عالی
‫چمدونی چیزی ندارید؟
‫نه، به گمونم میشه گفت که ‫سبک سفر می‌کنم
.‫خیلی‌خب ...‫خب، راستش
‫می‌تونی لباس‌های بابی رو قرض بگیری
‫راستش، انگار اندازه‌هاتون یکیـه
‫- ممنونم ‫- خواهش می‌کنم
‫تنهاتون می‌ذارم که مستقر بشید
‫خیلی‌خب
‫« هرروز به‌جز یک‌شنبه‌ها ‫توی دباغ‌خونه کار می‌کنی »
،‫« نیویورک، نیویورک سیتی ‫خیابان گروو، پلاک ۱۲۵ »
.‫نیک. نیکی
‫پاولی و نیکی
‫تا قبل کریسمس خونه باش، نیکی
‫قسم می‌خورم
‫بعدی
‫پهلوون، چیزی یادت نرفته؟
‫هردفعه باید همین روال رو طی کنیم؟
‫طی چهار روز و ‫هردفعه هم ۱۰ دلار،‌ یادت رفته؟
،‫درست میگی ‫درست میگی
‫اسم کیف پول به گوشت خورده؟
.‫من... حتماً‌ گمش کردم .‫ببخشید
.‫وایسا. ساعتت پیش منـه
‫ساعت من؟
‫آره، دیگه تسویه کردی
‫بیا بریم
،‫من همیشه کسی رو که بدهیش رو صاف می‌کنه ‫یه دور نوشیدنی مهمون می‌کنم
‫ یه گربه‌ی از حال رفته هست که ‫اسمش فرانکشتاینـه
‫ یه خونه‌ی خیلی بزرگ داره و
‫ قد رفیقش هم ۲ متره
،‫ حالا هم برید کنار ‫خوشگلا و رفقای من
‫ چون امشب همون شبیـه که هیولا...
‫خیلی‌خب
‫- اسمش اِدناس ‫- کی؟
‫همین دلقکه
‫باید بری باهاش حرف بزنی پاولی
‫دختر خیلی خوبیـه
.‫راه بیفت .‫باهاش حرف بزن
!‫یالا دیگه ‫چیزی رو که از دست نمیدی
‫این چندوقته فیلم خوبی ندیدی؟
‫جانم؟
.‫توی سینما دیدمت ‫یادت رفته؟
‫فقط ما اونجا بودیم
‫درستـه، درستـه
‫تازه اومدی به این شهر، درستـه؟
‫آره، یه چندهفته‌ای میشه
‫شایدم بیشتر
،‫وقتی داره بهت خوش می‌گذره ‫زمان عین برق و باد می‌گذره
‫- اسم من ادناس ‫- منم پاولم
‫می‌خوای بشینی؟
‫ عاشق اون هیولام
‫اهلِ... اجرا کردن هستی؟
با آهنگای با ریتم تند نه
‫شاید بعداً یه آهنگ آروم‌تر گذاشتن
‫شاید
‫تو بازیگری،‌ درستـه؟
‫توی جفوردز خبرها زود پخش میشه
...‫قبلاً بودم
‫توی نیویورک بازیگری می‌کنم
‫تو هم... تو هم بازیگری؟
‫من؟ نه
‫نه، من اصلاً نمی‌تونم بازیگر باشم
‫معلومـه که می‌تونی
...‫قطعاً اون چیزه رو داری
‫خب، ظاهرت خیلی تئاتریـه
‫همون لحظه‌ی اول متوجه شدم
‫خب، لباس دلقک پوشیدم
...‫چه جالب! حالا که می‌بینم ‫آره انگار
...‫حالا بدون شوخی ‫چرا این رو پوشیدی؟
‫مگه توی نیویورک هالووین ندارین؟
‫هالووین شده؟
‫آخه فقط تویی که لباس مخصوص پوشیدی
‫یعنی می‌خوای بهم بگی که ‫مردای اینجا همیشه این شکلی‌ان؟
‫پس تو واقعاً‌ بازیگری،‌ آره؟
‫بازیگر جدی
‫آره به گمونم
...‫- بیشتر تئاتر کار می‌کنم ‫- من عاشق تئاترم
‫قبلاً واسه‌ تئاترها نامه می‌نوشتم و ‫درخواست برنامه می‌کردم تا
‫وانمود کنم که قبلاً حضوری دیدم‌شون
‫آخه زنده‌ست
‫همه‌چیز درست روبروی آدم اتفاق می‌افته
‫درست روبروی آدم
‫حالا یه بازیگر نیویورکی ‫توی جفوردز چی‌کار می‌کنه؟
‫اون شهر گنده دلت رو زده؟
...‫نه، من دارم ‫درمورد یه نقشی تحقیق می‌کنم
‫جداً؟‌ چه‌جور نقشی؟
...‫اوه، درمورد کسیـه که ‫حافظه‌ش رو از دست داده و
‫گم شده و می‌خواد برگرده خونه
‫- واسه چی لازمـه برگرده خونه؟ ‫- منظورت چیه؟
‫خب، اگه یادش نمیاد که ‫کی بوده
‫چرا از اول شروع نمی‌کنه و ‫آدم جدیدی نمیشه؟
‫من اگه بودم همچین کاری می‌کردم
‫یعنی همینطوری بی‌خبر بمونه؟
‫بهش نمی‌خوره پایان خیلی خوشی داشته باشه
‫مردم همش درمورد پایان‌های خوش حرف می زنن
‫به‌نظر من شروع فیلم‌ها خیلی شادتره
‫چون هنوز کلِ فیلم مونده
‫شنیدی میگن آخر زندگی ‫همه‌چیز دوباره برامون پخش میشه؟
‫- اوهوم ‫- از جلوی چشمات رد میشن
،‫این که کی بودی ‫چه کارهایی کردی
‫انگار داری فیلم می‌بینی و
‫بین تماشاگرها گیر کردی
‫و نمی‌تونی هیچیش رو تغییر بدی
‫اما این یارو یه شانس دیگه داره
‫از کجا می‌دونی که تا الان خیلی دیر نشده؟
‫شاید همین الان داری اون فیلم رو تماشا می‌کنی
!‫آخ
‫اینطوری می‌فهمی واقعیـه یا نه
‫جداً؟
‫باید این رو یادم بمونه
‫اینجا خونه‌ی منـه
‫نمی‌دونم بگم که چقدر از ‫آشنایی باهات خوشحال شدم ادنا
،‫اگه فقط واسه تحقیق درمورد یه نقش اینجایی
‫به گمونم زودی هم میری
.‫شایدم به نصیحت تو گوش کردم ‫از اول شروع کردم و یه آدم جدید شدم
‫فکر نمی‌کنم شهر کوچیکی مثل جفوردز ‫چیزای جالبی
‫در مقایسه با نیویورک داشته باشه
‫ستاره‌هاش که بیشتره
‫اوه، تاحالا اینطوری بهش نگاه نکرده بودم
‫یهو حس کردم که
‫شاید دیگه هیچوقت نبینمت
‫اگه دلت خواست، می‌تونی فردا ‫دوباره من رو ببینی
‫بعد از کار
‫سه یک دو، لارک
‫خیابون لارک، پلاک ۳۱۲
‫لـ-ا-ر-ک
‫- مثل پرنده‌ی لارک؟ ‫- مثل پرنده‌ی لارک
‫هی، قسمت قشنگی بود
،‫هیچی مثل یه صحنه‌ی رمانتیک کوچیک ‫نمی‌تونه غم و غصه‌هات رو بشوره و ببره
،‫نگاه کن خانم مالوی ‫یه قسمت دیگه هم داره پخش میشه
‫باید ماراتون باشه
‫خب، مگه تو با ادنا قرار نداری؟
‫انگار این اواخر زیاد همدیگه رو دیدین
‫دارید می‌شمارید؟
.‫همینطوری میگم .‫راستش ادنا دختر خوبیـه
‫از اون دخترهاس که یه مرد ‫می‌تونه باهاش زندگی تشکیل بده
‫هروقت این ژاکت رو می‌پوشی ‫خیلی خوشتیپ میشی
.‫تا دیروقت بیرون نمونی‌ها .‫نگران میشم
‫چشم
‫اینجا توی راکفلر پلازا
‫مردم در آستانه‌ی کریسمس دور هم جمع شدن تا
‫نورافشانی درخت عظیم‌الجثه‌ی ‫کریسمس رو تماشا کنند
...‫درختی به طول ۲۰ متر
...‫نیویورک خیلی ‫خیلی زیبا به‌نظر میاد
‫- خنده‌داره که تو این رو میگی ‫- جداً؟
‫آخه خودت از اونجا اومدی
‫آره
.‫آره، آخه یه چندوقتی گذشته .‫آدم هم فراموش می‌کنه
‫چندوقت شده؟
‫حس می‌کنم یه عمر شده
‫تاحالا به برگشتن فکر کردی؟
‫خب، چیـه که اینجا نگهت داشته؟
‫اینجا و کنار تو بودن
‫حس و حال عجیبی داره
...‫من
‫خیلی خوشحالم که باهات آشنا شدم پاول
‫منم همینطور
‫اشکالی نداره
‫وقت دارم
‫ساعت چنده؟
‫نمی‌دونم
.‫داره دیر میشه .‫بهتره دیگه راه بیفتم
‫اوه
‫اشکالی نداره این رو بهم قرض بدی؟
‫نه
...‫ببخشید که با این عجله دارم میرم اما
‫اگه دیر برگردم خانم مالوی نگران میشه
.‫اشکالی نداره .‫وقت داریم
،‫« نیویورک، نیویورک سیتی ‫خیابان گروو، پلاک ۱۲۵ »
‫تا قبل کریسمس خونه باش
‫« ادنا، خیابون لارک، پلاک ۳۱۲ »
‫یعنی چی که نمی‌دونی؟ ‫داری بامزه‌بازی در میاری؟
‫نه، من یه مشکلی دارم ادنا
...‫من نمی‌دونم کی‌‌ام یا این که ‫یادم رفته
‫من این آدم نیستم
.‫خب؟ من یه نفر دیگم .‫یکی که نمی‌شناسمش
،‫و می‌ترسم اگه الان نرم ‫دیگه هیچوقت نفهمم
‫چی داری میگی؟
‫اصلاً یعنی چی؟
‫نمی‌دونم
‫فقط می‌دونم باید برم نیویورک
.‫کلی نوشته دارم .‫واسه پول بلیط پس‌انداز کردم
‫پس‌انداز؟ ‫تموم این مدت داشتی پس‌انداز می‌کردی؟
.‫نه، نه، منظورم این نبود .‫من یادم رفته
‫هیچی از زندگی‌ای که قبل از اینجا داشتم رو
‫یادم نمیاد
...‫احمقانـ
‫می‌تونی باهام بیای
‫بیا
‫باهام بیا
‫خواهش می‌کنم
‫دیگه چیا رو فراموش کردی؟
‫از کجا می‌دونی که زن و بچه‌هات
‫توی نیویورک منتظرت نیستن؟
‫واقعاً شرمندم ادنا
‫به اطلاع‌تان می‌رسانیم که
‫با تاخیرهای طولانی‌تری نسبت به روزهای عادی مواجه هستیم
‫اوم، خیابون گروو، پلاک ۱۲۵ لطفاً
‫خیابون گروو؟ ‫محله‌ی ویلج دیگه؟
‫- فقط آدرس خیابون گروو، پلاک ۱۲۵ رو دارم ‫- همون ویلجـه
« پاول ای کول »
‫- اوه،‌ سلام ‫- سلام
!‫بنی !‫بنی، یکی اومده اینجا
‫پاول؟
‫هی، چه مرگت شده رفیق؟
‫تاحالا اسم تلفن به گوشت خورده؟
‫فکر نمی‌کردم لازم باشه
‫هی، تقصیر من ننداز
‫قرار نبود به این زودی برگردی
...‫خب
...‫ببین، حداقل یه کاری کن
‫پنج دقیقه بهم وقت بده، خب؟
‫- من کجا برم؟ ‫- نمی‌دونم. برو قهوه بگیر
.‫پیاده‌روی کن ‫فقط پنج‌دقیقه. اگه زنگ می‌زدی
‫اصلاً نمی‌آوردمش اینجا، خب؟
‫- پنج دقیقه ‫- هی، رفیق
‫فقط پنج‌دقیقه‌ی کوفتی پاول
!‫هی
!‫خفه‌خون بگیر
.‫هی، هی، هی، هی ‫چه غلطی میکنی بابا؟
‫هی، باید بری
.‫خب یه دقیقه دندون به جیگر بذار ‫۲۵ دلار بهت داده بودم
‫یه چیزی رو می‌دونستی پاولی؟
‫خیلی آشغالی
‫همیشه هم آشغال بودی
‫به خونه خوش‌برگشتی
‫پاولی
‫هوف
‫همم
‫« ادنا، خیابون لارک، پلاک ۳۱۲ »
‫نیکی
‫فکر می‌کردم گمت کردم رفیق
‫هی، خیلی از دیدنت خوشحال شدم
‫خوبی داداش؟
.‫خب دیگه ‫حالت خوبه؟
‫ببخشید
‫چه بلایی سرت اومده داداش؟
اصلاً نمی‌دونم از کجا شروع کنم
‫با یه نوشیدنی شروع می‌کنیم، خوبه؟
‫بشین
‫شنیدم بنی رو با تیپا بیرون کردی
‫چی؟ نه، نه
،‫اگه نظر من برو بخوای ‫حق اون عوضی مفت‌خور
‫خیلی کمتر از این بود
‫همم
‫راستی، آهنگم رو گوش کردی؟
.‫عه، آره، آره .‫گوش کردم
‫می‌خوای پسش بگیری؟
.‫نه، مال خودتـه رفیق .‫خودم دادمش بهت
.‫اوه، راست میگی .‫راست میگی
‫الان... الان بذارمش؟
‫فقط می‌خواستم نظرت رو ‫درموردش بدونم، همین
.‫عالی بود داداش ‫عاشقش شدم
‫اگه فرصت نکردی گوش بدی
‫عصبانی نمیشم داداش
‫یه بلایی سرم اومده
‫دوباره مریضی گرفتی؟
.‫چی؟ نه ‫دوباره؟
.‫سر به سرت می‌ذارم ‫چیشده؟
‫بیخیال، خودت که می‌دونی می‌تونی ‫همه‌چی رو واسم تعریف کنی پاولس
‫قضیه حافظمـه
‫همه‌چی رو یادم میره
‫مثلاً حتی اسم کوفتیم هم یادم میره
‫خب چیشده؟
.‫نمی‌دونم داداش ‫یه جور حادثه بوده
‫یه‌جایی گیر افتاده بودم
‫تو یه شهر کوچیک، توی اوهایو
‫اوهایو؟ عجب کابوسی
‫گفتم اگه برگردم نیویورک
‫همه‌چیز برمی‌گرده اما برنگشته
...‫- اومدم اینجا و ‫- هی. من رو که یادت اومد
‫معلومـه که تو رو یادم اومد اما
دیگه ‫هیچ چیز یادم نیست
،‫بس کن تو رو خدا ‫اینقدر نگران نباش
.‫می‌بریمت پیش دکتر ‫اون درمونت می‌کنه
‫این جور مشکلات راحت حل میشن
‫چیزی که مهمـه اینـه که ‫تو من رو داری، خب؟
.‫هیشکی هم اندازه‌ی من تو رو نمی‌شناسه ،‫اگه هم من می‌شناسمت که قطعاً همینطوره
‫نمی‌ذارم اوقات خوش توی «پونی» رو از دست بدی
.‫یالا پاولی .‫کریسمسه‌ها
‫به خودت بیا
‫خب دیگه،‌ خب دیگه
‫- ردیفی؟ ‫- آره
.‫داداش خودمی ‫بیا بریم
‫ببینید کی رو آوردم
‫سلام، من پاولم
‫هنوزم گوله‌ی نمکی پاولی
‫کدوم گوری بودی رفیق؟
‫معلوم نیست؟ ‫مشخصـه که
‫اروپایی جایی بوده که ‫اون سیبیل رو گذاشته
‫- انگار فرانسه بوده ‫- شایدم اسپانیا
‫یالا. بشین رفیق
.‫راحت باش ‫بیا دیگه
‫- خیلی‌خب ‫- کتت رو در بیار
‫پاولی، می‌دونی اون روز کی رو دیدم که
‫- یاد تو افتادم؟ ‫- کی رو دیدی؟
،‫تو رو خدا قربان ‫میشه لطفاً ۲ پنی بهم بدید؟
‫تو رو خدا یه شیلینگ بهم بدید
‫- اداش رو در بیار ‫- آره
‫- اداش رو در بیار ‫- همونطوری که درمی‌آوردی
‫- درمی‌آوردم؟ ‫- بیخیال، یادت که نرفته
‫همون ولگرده دیگه، یادتـه؟
.‫همون بی‌خانمانه که تو سنت‌مارکس بود .‫اداش رو در می‌آوردی
.‫واسه پول خُرد التماس می‌کردی .‫تهِ خنده بود
‫واسه‌چی... واسه‌چی خنده‌دار بود؟
‫چی؟ شوخی خودت بود
‫خندیدن در شأنت نیست؟
‫داداش، نظرت چیه بری یه چندتا نوشیدنی واسه‌مون بگیری؟
‫باشه، حتماً
...‫سلام غریبه
‫به دختر تنهایی که
‫نامزدش یادش رفته کریسمس رو ‫ بهش تبریک بگه،‌ سیگار میدی؟
.‫باید برگردم پیش دوستام ‫کریسمس مبارک
‫اون نامزدتـه داداش
‫ریتا
!‫وایسا
!‫لطفاً وایسا
!‫دستت رو بکش عوضی
‫پاول؟
‫زده به سرت؟
...‫ریتا، نه. من فقط
.‫وایسا ریتا ‫آره، آره، زده به سرم
‫- منظورت چیه؟ ‫- ببین، من معذرت می‌خوام
‫تو رو یادم نمیاد
‫- آره، واقعاً زده به سرت ‫- نه، جدی میگم
‫- یه بلایی سرم اومده ‫- نه بابا؟
‫خب اگه من رو یادت نمیاد ‫واسه چی افتادی دنبالم؟
‫فکر می‌کردم یه نفر دیگه‌ای
‫تو چت شده پاولی؟
‫می‌دونم به‌جز من نامزدای دیگه‌ای داشتی
‫اما حداقل دروغگوی بهتری بودی
‫زودی خوب شو، خب؟
‫پاول
‫الو. بله؟
‫یعنی ممکنـه؟ ‫واقعاً خودشـه؟
« اگه فقط تو خواب ببینم که ‫واسه کریسمس خونه باشم »
‫روزبخیر قربان ‫پاول کولِ یکی‌یه‌دونه
‫بالاخره با حضورش مفتخرمون کرده؟
‫البته
‫کدوم گوری بودی عزیزم؟
‫لندن، پاریس
،‫من رو که می‌شناسی ‫اینا رو قاتی می‌کنم
!‫صبر کن ‫باید رو در رو ازت بشنوم
.‫اول صبح، دفترم ‫قهوه‌ هم مهمون من، خب؟
‫حتماً اما میشه یه یادآوری بکنی که ‫کجا بود؟
،‫وای عزیزم ‫دیگه هیچ امیدی بهت نیست
‫خیابون ۴۵م غربی، طبقه‌ی دهم، پلاک ۱۰۶
‫یه دقیقه هم معطلم نکن
‫« هلن آرندت » ‫« مدیربرنامه‌ی هنرمندان تئاتر »
‫روح اومده؟
‫نه، متاسفانه فقط منم
‫بیا اینجا ببینم خوشگله
‫خدایا، چه بلایی سرت اومده؟
‫باید تقریباً ۲۰ کیلو وزن کم کرده باشی
‫خب چه اتفاقی افتاد، عزیزم؟
‫دوست‌هات توی نیویورک رو فراموش کردی؟
‫چطور می‌تونم فراموش کنم؟
‫ببین، نیازی به خجالت کشیدن نیست
‫- می‌دونم چه اتفاقی افتاد، عزیزم ‫- واقعاً؟
‫گربا زنگ زد. بهم گفت عاشق شدی
‫ولی می‌خوام از زبونِ خودت بشنوم
،‫من با یه نفر آشنا شدم .‫یه دخترِ خیلی خوب
‫تا جایی که شنیدم یه دخترِ متأهل خیلی خوب
‫- متأهل؟ ‫- شنیدم شوهرش
‫دل خوشی از این قضیه نداشت
‫شنیدم تو رو فرستاده ‫سوئیتِ لوکس بیمارستان عمومی
،‫ولی باید زنگ می‌زدی، می‌دونی .‫خیلی نگرانت شده بودم
‫و بعد دیشب نیک بهم زنگ زد
‫و بهم گفت که یه جور مشکل حافظه پیدا کردی؟
‫نه، نه
.‫فقط خاطراتم یکم مبهم هستن .‫همین. رفع میشه
‫خب، بهتره رفع شه
‫بازیگری که نتونه دیالوگ‌هاش رو ‫به یاد بیاره به چه درد می‌خوره؟
رفع میشه
‫بهم گفتن موقته
‫- این چیه؟ ‫- فقط یه مبلغ ناچیزه
‫که کمکت کنه دوباره سر پا شی
...‫مرسی، ولی وضعم خوبه. واقعاً
‫می‌خوام برگردم سرِ کارم
‫و برمی‌گردی، تا جایی که به من مربوط باشه
‫این رو یه پیش‌پرداخت بدون
‫می‌دونم که می‌تونی پسش بدی
‫مرسی، ولی واقعاً نیازی ندارم
‫باشه، ولی می‌خوام دکترم ،‫یه نگاهی بهت بندازه
‫پس یه وقت ازش می‌گیرم ‫و تو برو پیشش، قبوله؟
‫قبوله
‫خب، هنوز هیچکدوم از خانم‌هات رو ندیدی؟
‫نه، نه. خانمی ندیدم
‫- خوبی؟ ‫- آره، آره
‫خیلی خب. سرگیجه نداری ‫و مردمک‌هات گشاد نشدن
.‫نه، خوب به نظر میای .‫یکم راه برو ببینم
‫مستقیم راه برو. مستقیم راه برو
.‫دست‌هات رو باز کن !‫وودی استرود
‫سلام
‫لباس نپوشیدی؟
‫بجنب، داداش. دیرمون شده
‫دیرمون شده؟
‫شب سال نوئه
.‫آهان، درسته، آره .‫فقط یه لحظه بهم فرصت بده
‫این رکورد منه؟
‫واقعاً؟ عالیه
‫هی، نیکی، می‌تونم یه سؤالی ازت بپرسم؟
‫هر چیزی، پاولی
‫از من چی یادت میاد؟
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونی، یعنی یه چیز شخصی از قدیم
‫آهنگ جاز خوب دوست داری
...‫آره، ولی دیگه چی؟ مثلاً
‫من چجور آدمی هستم؟
‫خدایا، پاول، از کجا باید بدونم؟
‫تو دوستمی
.‫آره. من دوستتم، آره .‫نامزدت که نیستم
‫واقعاً؟
،‫نمی‌تونی هیچی در مورد آدمی که هستم بهم بگی
‫به جز این که از جاز خوشم میاد؟
‫بیخیال، داداش. بیا بریم مهمونی
.‫گروه موسیقی منتظرمه .‫تازه هیلی هم هست
‫ببین، فکر نکنم برای مهمونی آماده باشم
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫هیچی، شرمنده
‫ببین، چطوره قبلش یکم آماده‌ات کنیم؟
‫- باشه ‫- خیلی خب
‫کی مهمونی رو گرفته؟
‫مردی که توی کافه بود
‫یالا، کریسمس. با هِد هم‌وزنه
‫- فرد ‫- آفرین
‫پاولی، اونا رفقات هستن
‫تو همون پسری هستی که ‫فراموشی گرفته، درسته؟
‫آره، درسته
‫شرمنده. حتماً اسمت رو یادم رفته
‫برام عجیب نیست
.‫من با بیلی لومیس هستم ‫اون رو یادت میاد؟
‫فکر نکنم یادم بیاد
‫اون پسره که اونجاست
‫پس واقعاً فراموشی داری؟
‫آره، آره. واقعاً فراموشی دارم
‫- ضربه به سر رو امتحان کردی؟ ‫- چی؟
.‫می‌دونی، مثل توی فیلم‌ها .‫با ضربه‌ی اول فراموشی می‌گیری
‫با ضربه‌ی دوم کل حافظه‌ات برمی‌گرده
‫درسته
...‫نه، خب من یه چیزهایی رو یادم میاد، پس
‫پس واقعاً اونقدر بد نیست؟
،‫مثلاً اگه اسمم رو بهت بگم ‫یادت می‌مونه، درسته؟
‫برای یه مدت
‫خب، اگه کارِ به یاد موندنی‌تری انجام بدم چی؟
‫مثلاً تمام لباس‌هام کثیف کنم
‫یا نوشیدنیم رو بریزم روی سرت؟
‫یا خونه رو آتیش بزنم؟
،‫آره، خب
‫احتمالاً مدتِ بیشتری ‫این رو یادم بمونه
‫خب، من جودی فیتزگیبنز هستم. فهمیدی؟
‫پس بگو
‫عه، جودی فیتزگیبنز
‫نکن
‫ببین چی میگی. می‌ترسی، مگه نه؟
‫فقط دارم سر به سرت میذارم
‫می‌دونی، یه جورایی خوش‌شانسی
‫این که می‌تونی یه چیزهایی رو فراموش کنی
‫چیزهای زیادی هستن که ‫ترجیح میدم فراموش کنم
‫- نپرس ‫- نمی‌پرسم
...‫- من باید ‫- هنوز اسمم رو یادته؟
...‫عه
...‫فیتز
‫گیبنز، فیتزگیبنز
‫و؟
‫تازگی‌ها سردرد نداشتی؟
‫نه
‫مشکل در خواب چی؟
‫نه
،‫من... گاهی اوقات خواب‌های بد می‌بینم
‫ولی وقتی بیدار میشم ‫اونا رو یادم نمیاد
‫می‌خوام نارکو آنالیز رو روت امتحان کنم
‫اگه فکر می‌کنید ممکنه کمک کنه
‫شاید حافظه‌ات رو یکم باز کنه
‫حداقل به طور موقت
‫می‌دونی، من نمی‌تونم بگم
‫هیچکس نمی‌تونه بگه ‫وضعیتت بهتر میشه یا نه، پاول
‫یا اگه بهتر شد، کِی
‫پس فکر می‌کنی شاید هیچوقت بهتر نشم؟
،‫خب، ببخشید که مجبورم این رو بهت بگم
‫ولی این یه امکانه
‫باید یه چیزی باشه
‫این حکمِ مرگ نیست، پاول
‫تو یه مرد محکوم نیستی
،‫خب، شاید بتونی از نو شروع کنی .‫یه چیز دیگه باشی
‫- اینم یه دیدگاهه ‫- ولی من بازیگرم
‫این هویتِ منه
‫هویتی که باید داشته باشم
‫دیگه چیکار می‌تونم بکنم؟
‫حالا دراز بکش
‫بذار ببینیم سرم نارکو می‌تونه ‫جواب‌هایی بهمون بده
،‫این رو به دستت وصل می‌کنیم
‫و بعدش چند دقیقه‌ای میرم
‫وقتی سرم اثر می‌کنه
‫آروم باش. برو بریم
‫- من برمی‌گردم ‫- خیلی خب
‫صدام رو می‌شنوی، پاول؟
‫بله
‫میشه لطفاً اسم کاملت رو بگی؟
‫پاول کول
‫پاول ادوین کول
‫چه اتفاقی برات افتاده، پاول؟
‫نمی‌دونم
‫بیا بیشتر به عقب برگردیم
‫بهم بگو از پدر و مادرت چی یادت میاد؟
‫خاکسپاری
‫جوری که تابوت زیر نور آفتاب می‌درخشید
،‫تو خواب‌های بد می‌بینی ‫مگه نه، پاول؟
‫آره
‫اونا در مورد چی هستن؟
‫من توی تاریکی هستم
‫تنهام
‫مطمئنی هیچکس دیگه اونجا نیست؟
‫ادنا؟
‫گاهی ادنا
‫از ادنا برام بگو
‫اون چیکار می‌کنه؟
‫اون دنبالم می‌گرده
!‫ادنا
‫چیزی نیست. فقط سعی کن آروم باشی
‫چرا نمی‌تونه تو رو ببینه، پاول؟
!‫ادنا
‫تو چجور مردی هستی، پاول؟
‫- الو؟ ‫- یه کار برات پیدا کردم، عزیزم
!‫- فردا ‫- واقعاً؟
‫- یه کارِ بازیگری؟ ‫- البته
‫تو بازیگری دیگه، مگه نه؟
‫البته
‫خب، بعد از تمام هزینه‌ای که برات کردم ‫بهتره باشی
.‫حالا، هربی رابط اصلی توئه ‫هربی رو یادته؟
‫هربی؟ فکر نکنم یادم باشه
‫کوتاه، قد ۱.۷۰، عینکی
،‫حتی تو هم می‌تونی این رو به یاد بیاری ‫درسته، عزیزم؟
‫البته، البته
‫ببین، یه نقشِ ساده‌ست
‫ولی نقشِ مهمی هم هست
‫این اولین گام برگشتته
‫از پسش برمیام
‫می‌دونم که برمیای
‫من وقتی یه ستاره رو می‌بینم ‫تشخیص میدم
‫« کارِ بازیگری! » ‫« تئاتر خیابانی استارلایت »
‫« ساعت ۷ صبح »
‫« ادنا » ‫« خیابان لارک، پلاک ۲۱۳ »
‫« پخش زنده »
‫یه ربع از برنامه عقبیم
‫بازیگرم کجاست؟
!‫خیلی خب، ریست !‫همه برگردید سر جاتون
!‫هی! با اون یکی رو به کشتن میدی
!‫عزیزم
‫هربی
‫الان وقت گپ زدن نیست
‫- بیا مستقیم بریم توی اتاق گریم، باشه؟ ‫- باشه
‫باید قبل از ناهار ازت استفاده کنیم
‫- آماده میشی؟ ‫- آره
‫خیلی خب، بیا بریم
‫یالا
‫سریع، عزیزم. سریع لطفاً، سریع
‫یالا
‫اینجاست
‫پاول، خیلی وقته ندیدمت
،‫بعداً باهم صحبت می‌کنیم ‫باشه، عزیزم؟
‫- فعلاً ‫- باشه
‫خیلی خب. تو کی هستی؟
‫من پاول کول هستم
‫پاول کول. کی؟ نه، نه
‫توی نمایش. توی نمایش لعنتی کی هستی؟
‫کسی بهم نگفته
‫خب، لعنتی
‫چطور انتظار دارن گریمت کنم ‫وقتی نمی‌دونم کی هستی؟
‫اینجا بمون
‫خیلی خب
‫تو یه مرد محکوم هستی
‫این یه جور شوخیه؟
‫فکر می‌کنی برای شوخی وقت دارم؟
‫مشکلی داری؟
‫چیه، دیوونه‌ای؟
‫نه، فقط یه جور اتفاق تصادفیه
.‫الان حرف نزن .‫باید صورتت رو گریم کنم
‫یه دقیقه! محض رضای خدا
‫تمومه
‫اگه خواستن دست‌هات ‫هم گریم بشن، برگرد
‫اگه هیچی نگفتن. تو هم هیچی نگو
!‫یالا، برو کنار. باید بریم
،‫اگه بعد از ظهر چرت نزنم
.‫خیلی بدخلق میشم .‫اگه بدخلق بشم، خوشحال نیستم
.‫باید چرت بزنم .‫باید شارژ بشم، عزیزم
!‫خواهش می‌کنم
.‫وای، فوق‌العاده شدی !‫بیا بریم
!‫سریع، کارن! کارن
‫- این کیه؟ ‫- مرد محکوم
.‫از کت شلوارش خوشم نمیاد .‫زیادی روشنه
‫مرد محکوم باید تیره‌تر و تاریک‌تر باشه
‫آدم با کت شلوارِ راه راه محکوم نمیشه
!‫- هاروی ‫- بله؟
!‫یه کت شلوار تیره‌تر تنِ این یارو کن، باشه
‫- اسمت چیه؟ ‫- من پاول کول هستم
،‫خب، پاول کول ،‫به کارن نگو من این رو گفتم
،‫ولی به نظرم کت شلوار راه راه ،‫رنگِ پریده
و روشنش در واقع تضاد زیبایی ‫با تیرگی مرد محکوم داره
،‫اگه نظر من رو بخوای ،‫که می‌دونم هیچکس نمی‌خواد
‫ولی من واسه این کار حقوق می‌گیرم
‫فقط یه ایده‌ست که من شخصاً داشتم
،‫اگه دستِ من بود .‫که البته نیست
‫خیلی خب
‫پاول کول، مرد محکوم رو آوردم
دستیارهای لعنتی رو آوردی؟
‫- کت شلوارها کجان؟ ‫- چی؟
‫منظورش لباس‌هاست
‫چرا نگفت لباس‌ها؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫اونا بهم گفتن کت شلوار تیره‌تر لازم دارم
.‫لباست رو در بیار .‫اونجا منتظر بمون
،‫کت شلوار راه راه رو ترجیح میدم .‫ولی کارن خوشحال میشه
‫هی، می‌دونی دیالوگم چیه؟
‫نمی‌دونم... کارن باید بدونه
‫خیلی بهتر شد
،‫کت شلوار بدی برای مُردن نیست ‫درسته، هاروی؟
‫درسته
‫ببخشید. می‌تونید بهم بگید دیالوگم چیه؟
‫هیس. باهام بیا
‫فکر کنم وقتی به دیالوگ برسن
‫از درونت بهت الهام میشه
‫فکر نکنم بشه
‫عالیه. هر وقت آماده بودیم ‫صدات می‌کنیم
‫شاید یکم طول بکشه ‫پس گریمت رو خراب نکن
‫- باشه، عزیزم؟ ‫- تهش نفهمیدم دیالوگم چیه
!‫هاروی
‫سلام، بچه‌ها
‫خیلی خب، بچه‌ها
‫می‌تونید برید استراحت و ناهار بخورید ‫ولی رأس ساعت ۱:۳۰ برگردید
‫یه ثانیه هم دیر نکنید، باشه؟
‫پاول، یه وقت دیگه صحبت می‌کنیم
‫کدوم گوری بودی؟
!‫یالا! نوبتِ توئه
‫- صبر کن، صبر کن ‫- لحظه‌ی حقیقت
‫الان؟ صبر کن، دیالوگم رو می‌دونی؟
‫هیچکس دیالوگ رو بهم نگفته
‫شخصیت از درونت میاد
‫آره، همین رو گفتی. تضاد
‫آره، دقیقاً
!‫نوبتِ توئه
‫تو کی هستی؟ مرد محکوم؟
‫این سرنخ سخنرانی توئه
‫اولین سرنخت اینه که ‫زندانی برمی‌خیزد، باشه؟
،‫بنابراین بلند میشی ،‫رو به قاضی می‌ایستی
‫قاضی حکم رو اعلام می‌کنه و غیره
‫و بعدش سرنخت حلق‌آویز شدن ‫تا زمانیه که بمیری
‫نباید حلق‌آویز شدن تا زمان مرگ باشه؟
،‫آماتورهای لعنتی. خیلی خب
‫بکنیدش «تا زمانِ مرگ»، حله؟ ‫فهمیدی؟
‫آره؟ خوبه. خیلی خب، باشه
،‫و بعدش شما دو نفر .‫بیاید این طرف
‫خب هر کدوم یه دستش رو می‌گیرید
،‫اون رو از صندلی‌اش بلند می‌کنید
‫و بعد محکم نگهش می‌دارید
‫می‌کشیدش این طرف
،‫و بعد اینجا ‫می‌بینید این صلیب کجاست؟
‫اینجا متوقف می‌شید ...‫و تو از دستشون
‫ول کن، ول کن، ول کن
‫تو از دستشون در میری ‫و به قاضی حمله‌ور میشی
،‫و بعدش دیالوگت رو داد می‌زنی ‫با صدای بلند داد می‌زنی، باشه؟
‫گرفتی؟
‫- نه، نگرفتم ‫- چی؟
‫هنوز نمی‌دونم دیالوگم چیه
.‫لعنت بر شیطون !‫هربی! هربی
‫- بله، عزیزم؟ ‫- اون دیالوگش رو نمی‌دونه
.‫باشه، دیالوگ، خیلی خب .‫اینجا نوشتمش
...‫و دیالوگت... پاول، پاول
‫دیالوگت اینه: «من نمی‌خوام بمیرم»
‫- فهمیدی؟ ‫- من نمی‌خوام بمیرم
‫ساده‌ست
.‫ساده‌ست، درسته ‫با صدای بلند داد بزن، خب؟
‫درسته
،‫وقتی این کارو کردی
،‫اونا دوباره می‌گیرنت
‫و میارنت اینجا و به سرعت می‌برنت بیرون
‫آسونه
.‫خیلی خب، خوبه .‫فکر کنم همینه، دوستان
‫آماده؟ خیلی خب
‫وکیل، قاضی، تماشاگرها، مرد محکوم
‫همه آماده. سؤال یا مشکلی نیست؟
.‫خوبه، خیلی خب .‫بیاید یه اجرای تمرینی داشته باشیم
.‫من نمی‌خوام بمیرم .‫من نمی‌خوام بمیرم
‫من نمی‌خوام بمیرم
‫دادگاه در حال برگزاریه
‫من نمی‌خوام بمیرم
‫جناب قاضی، اگه اجازه بدید ‫موکلم می‌خواد گزارش رو بخونه
‫خانواده لایق غرامته، جناب قاضی
‫موکلم به شدت پشیمونه
.‫من نمی‌خوام بمیرم .‫من نمی‌خوام بمیرم
‫من نمی‌خوام بمیرم
.‫من نمی‌خوام بمیرم .‫من نمی‌خوام بمیرم
‫صبر کنید. همه دست نگه دارید
‫- چیه، عزیزم؟ ‫- اون به دوربین نگاه می‌کنه
‫چی؟
.‫دوربین روی اونه .‫مستقیم بهش نگاه می‌کنه
.‫محض رضای خدا .‫گوش کن، این یه اجرای تمرینیه
‫هنوز داریم بازیگری می‌کنیم، درسته؟
‫داور قراره حکم رو اعلام کنه
‫به قاضی نگاه کن. قاضی
‫- شرمنده ‫- فهمیدی؟
‫آره. شرمنده
‫خیلی خب. بیاید از جایی که بودیم ادامه بدیم
‫جرج، هر وقت آماده بودی
‫زندانی برمی‌خیزد
‫بدین وسیله شما رو محکوم می‌کنم
‫به حلق‌آویز شدن تا زمان مرگ
.‫کات، کات، کات، کات ‫کجا میری؟
.‫بهت گفتم همونجا وایسی
‫ضربدر محل رو مشخص می‌کنه، خب؟ .‫اینجا
‫- ندیدمش ‫- ولی الان می‌بینیش، آره؟
‫- الان می‌بینیش، یه ضربدر بزرگ و قشنگ؟ ‫- آره
‫خیلی خب. خوبه
‫می‌دونی این پخش زنده‌ی تلویزیونیه، درسته؟
‫یعنی توی دو میلیون خونه پخش میشه
‫آره. متوجهم
‫خیلی خب، مطمئنی متوجه شدی؟ ‫واقعاً مطمئنی؟
‫خیلی خب، چون قراره بریم روی آنتن
.‫ظرف... خدایا، خیلی خب .‫بجنبید، دوستان
‫مستقر شید. همه سرِ جاشون قرار بگیرن
‫پخش زنده شروع میشه با شماره‌ی
!‫پنج، چهار، سه، دو، یک
‫دادگاه در حال برگزاریه
،‫جناب قاضی، اگه اجازه بدید ‫موکلم می‌خواد
...‫- یه اظهاریه‌ی کوتاه ارائه کنه ،‫- جناب قاضی
‫خانواده لایق غرامت ‫در ازای این جرائم شنیعه
‫جناب قاضی، موکلم پشیمانی چشمگیری نشون داده
‫وکیل مدافع صحبت دیگه‌ای نداره
‫دادگاه به حکم خود رسیده
‫زندانی برمی‌خیزد
‫بدین وسیله شما رو محکوم می‌کنم
‫به حلق‌آویز شدن تا زمان مرگ
،‫چیزی رو که از دست دادم .‫هرگز نمی‌تونم پس بگیرم
.‫من نمی‌خوام بمیرم .‫من نمی‌خوام بمیرم
!‫من نمی‌خوام بمیرم !‫من نمی‌خوام بمیرم
!‫من نمی‌خوام بمیرم
!‫ول کنید! ولم کنید
!‫من نمی‌خوام بمیرم .‫من نمی‌خوام بمیرم
.‫من نمی‌خوام بمیرم
‫من فقط می‌خوام برم خونه
!‫تبلیغات، تبلیغات ‫این یه شوخیه؟
‫- نه، نه ‫- این یه شوخی بی‌مزه‌ست؟
‫پاشو، پاشو
‫گیجی چیزی هستی؟
‫- فقط مریضم ‫- البته که مریضی
‫شرمنده، دیگه تکرار نمیشه
‫می‌دونم تکرار نمیشه
.‫بهم اعتماد کن، عزیزم .‫می‌دونم دیگه تکرار نمیشه
.‫خیلی خب، تموم شد، عزیزم .‫چکِ دستمزدت برات پست میشه
‫و یه لطفی بهم بکن، باشه؟
!‫نفست رو حبس کن تا بیاد
‫- سلام، هلن ‫- جری لوئیس هستم
‫ببخشید، نمی‌دونم چه اتفاقی افتاد
‫من به خاطر گندی که زدی ...‫توی موقعیتِ خیلی ناجوری هستم
‫آره، می‌دونم. می‌دونم که هستی
.‫و معذرت می‌خوام .‫هلن، هلن
‫چیه؟
‫اسم شهری رو که با شرکت رفته بودم یادته؟
‫- آخرین شهر؟ ‫- نمی‌دونم
‫- هرویل ‫- مطمئنی؟
،‫البته که مطمئنم !‫محض رضای خدا
‫عالیه، عالیه. ممنون
‫- موفق باشی ‫- و هلن
‫هرویل
.‫ببخشید، خانم .‫من راهم رو گُم کردم
‫میشه لطفاً بهم بگید ‫خیابون لارک کجاست؟
‫تقریباً ۴۰۰ متر به اون سمت
.‫سرِ ششم بپیچ به چپ .‫خیابون لارک سمت راستته
‫عالیه. مرسی
‫سلام، ادنا خونه‌ست؟
‫اینجا ادنایی نیست
‫از اینجا رفته؟
‫توی ۱۲ سالی که من اینجا زندگی می‌کنم نه
...‫یه
‫یه خیابون لارک دیگه توی این شهر هست؟
‫چرا باید توی یه شهر ‫دوتا خیابون لارک باشه؟
‫خب، پس اون باید اینجا باشه
‫باز چیه؟
.‫عه، دباغ‌خونه ‫چطور برم دباغ‌خونه؟
‫چی؟
‫دباغ‌خونه
‫کارخونه‌ی تولید چرم دیگه، دباغ‌خونه
‫اینجا دباغ‌خونه‌ای نیست
‫حالا دست از سرم بردار
‫- پس کجاست؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- اون سرِ شهره؟ ‫- چیکار می‌کنی؟
،‫قبلاً بهت گفتم .‫اینجا هیچ دباغ‌خونه‌ای نیست
...‫ولی این ممکن نیست
‫صبر کن
!‫باز کن! می‌دونم اون داخله
!‫ادنا
‫من نمی‌خوام بمیرم
.‫من نمی‌خوام بمیرم !‫من نمی‌خوام بمیرم
‫چی شده؟
‫توی نیویورک چیزی که دنبالش بودی تموم شده؟
‫- من رو می‌شناسی؟ ‫- چطور می‌تونم فراموشت کنم، پاول؟
‫یه سلول زندان برات نگه داشتم
برای روزی که به این طرف برگشتی
‫این همون مرده، سرکار
!‫هی
!‫همونجا وایسا، پاول
‫هی! فکر کردی داری کجا میری؟
‫تو خیلی رو داری
‫شما هم من رو می‌شناسی؟
‫البته که می‌شناسمت
‫تو همون مردی هستی که کارآگاه ‫پاییز گذشته از شهر فراری داد
‫نباید به اینجا برمی‌گشتی
...‫شرمنده. یه حادثه‌ای برام پیش اومده
‫اتفاقات رو خوب یادم نمیاد
،‫خب، اون گفت اگه دوباره اینجا پیدات بشه
‫میندازتت زندان
‫شما دوتا اونجا نشسته بودید ‫و منتظر اتوبوس بودید
اتوبوس به کجا؟
‫من کجا رفتم؟ .‫یه شهر با یه دباغ‌خونه بود
‫کدوم شهر، خواهش می‌کنم؟
‫من از کجا باید بدونم؟
‫می‌دونی من چندتا بلیت می‌فروشم، مرد جوان؟
‫- ولی من رو یادت میاد؟ ‫- البته که تو رو یادمه
‫هر روز کسی رو نمی‌بینم ‫که از شهر فراری داده میشه
ولی پس چرا؟
،‫نمی‌دونم توی چجور دردسری افتادی، مرد جوان
‫ولی فکر کنم بهتره از اینجا بری
‫خدایا، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم
‫آروم باش. آروم
‫فقط آروم و راحت حرفت رو بزن
...‫من می‌خوام
‫من شهری رو می‌خوام ‫که نزدیک اینجاست و دباغ‌خونه داره
‫و اتوبوس‌ها بهش میرن
‫« ادنا » ‫« خیابان لارک، پلاک ۳۱۲ »
‫ببخشید، خانم
‫می‌تونید بهم بگید این شهر ‫یه خیابون لارک داره؟
‫لطفاً ظاهرم رو ببخشید
‫یه حادثه‌ی کوچیک برام اتفاق افتاد
‫خیابون لارک، مثل همون پرنده؟
‫فقط مستقیم برو تا به اوک برسی
.‫بپیچ به چپ .‫لارک سه بلوک پایین‌تره
‫خیلی ممنون