زنِت کی برمی‌گرده؟
چرا اومدی اینجا، بابا؟
اومدم ببرمت خونه.
بیا پیش ما بمون تا زنت برگرده.
شنیدم که به هر حال نمی‌ری اداره.
برادرم اینو گفته؟
نمی‌خواد من اونجا باشم.
وقتی کار می‌کنم خوشش نمیاد، وقتی هم بیکارم غر می‌زنه.
جلوی اون جوونا سرزنشم می‌کنه.
بعدش میاد پیش تو و ازم شکایت می‌کنه؟ به جهنم!
برادرت ازت شکایت می‌کنه.
زنت ازت شکایت می‌کنه.
همه ازت شکایت می‌کنن، تاریک. باید باهات چی‌کار کنیم؟
امِل رفته بود ده، نه؟
برو پسر. یه کیف کوچیک ببند.
وقتی رسیدیم اونجا، قرص‌هامو میدی بخورم، درسته؟
با دکتر قدیمیت صحبت کردم.
یه قطره تجویز کرد، چیز سبک.
میتونی یه مدت پیش ما بمونی
و اضطرابت کم بشه تا زنت برگرده.
اگه مواد مصرف کنم، امِل برای همیشه ترکم می‌کنه.
خودت می‌دونی چطوریه، بابا.
به هیچ دردی نمی‌خورم، نه تو زندگی نه تو باقی چیزها.
ببین، امِل آدم خوبیه، این کارو نمی‌کنه.
شما ازدواج کردید، و اون واسه بازی کردن باهات ازدواج نکرده.
این یه بیماریه، کاری از دستمون بر نمیاد.
بعضیا دل‌درد می‌گیرن.
تو سردرد می‌گیری، هرچی که هست...
نگران نباش، اون می‌فهمه.
اگه نفهمید، یه دختر دیگه برات پیدا می‌کنم.
باشه؟
اگه مواد مصرف نکنی برای همیشه میره.
میدونی، همه‌چی جمع میشه و در نهایت می‌شکنه.
اون پدر و مادرت نیست، نمیاد پشتت وایسه.
درسته؟
بیا پسر. کیفتو ببند که قبل از تاریکی برسیم.
بیا.
گلا چی؟
خشک میشن. اونا رو هم ببریم.
به درک که گل‌هات خشک میشن، تاریک.
برادرت کلید داره، اون می‌تونه آبشون بده.
بیا پسر. برو کیفتو آماده کن. بیا.
امِل چه سفری رفته؟
کاری، با همکاراش...
خوبه.
اونم می‌تونه یه کم سرش راحت بشه.
چی شده؟
چرا زنگ زدی؟
آره.
باشه.
کی؟
باشه.
همه‌چی خوبه؟
امِل؟
آره، باشه، مرسی.
باید برم؟
در واقع، خوب میشه اگه بری.
باشه.
می‌تونم کیفامو ببندم.
-ببخشید. -نه، مشکلی نیست.
به هر حال میرم کیفامو ببندم.
اگه خواستی حرف بزنی، تو اتاقم هستم.
آره، امروز برمی‌گشتی، درسته؟
آره.
رمانت چطور پیش می‌ره؟
هیچ وقت فرصت نشد حرف بزنیم، و نمیذاری بخونمش...
امِل، واقعا خوبه،...
لطفا، آرام باش.
تاریک زنگ زد.
می‌بینم.
همه‌چی خوبه؟
داره می‌ره خونه‌ی والدینش تو ده.
می‌مونه اونجا تا من برگردم.
نمی‌دونم، صدایش خوب بود.
خوبه.
باید برم.
عجله نکن.
اگه خواستی می‌تونی صبر کنی.
میرم دوش بگیرم و وقتی اومدم صحبت می‌کنیم.
در مورد رمانت و این چیزا، اگه خواستی.
باشه. لازم نیست حتما در مورد رمان حرف بزنیم.
وقتی تمومش کردم می‌خونی.
یعنی، اگه خواستی...
عقلت رو از دست دادی؟ دوسش دارم.
برو، دوش بگیر.
امِل، میرم پذیرش برنامه اتوبوس رو چک کنم.
کلیدمو داری، درسته؟
سلیم؟
چی؟
کلید اتاق رو بردار اگه خواستی.
ممکنه وقتی برگشتی بیرون نیامده باشم.
باشه، برش می‌دارم.
رویا؟
این چیه بابا؟
دکتر گفت یه چیز ساده است، که آرومت میکنه.
بیا پسرم.
مامان، تو چی میگی؟
راجع به چی؟
اون دارو.
بخورمش؟
مثل روح میشم.
بابات کارش داروئه. منو وارد این قضیه نکن، اون داروسازه.
اخرین چیزی که نمی‌دونست رو یاد گرفت.
نرمین!
نمی‌خوادش، می‌خوای مجبورش کنی؟
مامان، نگفتم نمی‌خوام.
چی می‌گی تو؟
داری با من بازی می‌کنی؟
می‌گم می‌ترسم.
ازت می‌پرسم.
می‌تونستی بگی نترس پسرم.
یا بگو بخورش، خوب می‌شی.
بخورش پسرم، خوب می‌شی.
کاش فقط تو خواب‌هام می‌دیدمت مامان.
چی گفت؟
-نمی‌تونستی یواشکی سرش رو نوازش کنی؟ -درباره چی حرف می‌زنی؟
مجبورش می‌کردی بخورش اگه بزرگتر بود.
-با من سر به سر نذار. -دارم دروغ می‌گم؟ ها؟
هر چقدر می‌خوای دعا کن. ولی مگه تو آخرت پرسیده نمی‌شه درباره پسرت؟
درباره پسرت نمی‌پرسند؟
همه کار برای بزرگتره می‌کنی، وقتی کوچکترینش...
-جودت، بس کن. -بس نمی‌کنم!
زن اخمو، بس نمی‌کنم!
اون دیوونه است به خاطر ما. دکتر گفت ارثیه، یادت میاد؟
حتما یکی تو خانواده بوده که این مشکل رو داشته.
خجالت بکش! این بدبخت چی کرده؟ کسی رو کشته، آتیش زده، چی؟
داره ازت التماس می‌کنه
که سرش رو نوازش کنی، یا دستش رو بگیری یا چندتا حرف خوب بزنی.
فقط داره کمک می‌خواد!
من تو خانواده‌ام همچین بیماری‌ای ندارم!
لعنت به تو!
گوشیت زنگ می‌زنه.
پسرم؟
رویا اونجاست مامان؟
نه، چرا باید اینجا باشه؟ چی شده؟
بابا رو بده پای تلفن، اونجاست؟
نه.
مامان؟
یه چیزی بگو، داری منو می‌ترسونی.
مامان؟
شوهر امل، تاریک...
حال روحیش خوب نبود.
امل خیلی زجر کشید، همیشه بهم می‌گفت.
ما با هم حرف می‌زدیم.
و اون خیلی خشونت‌آمیز بود، و خیلی بهش حسادت می‌کرد.
امل اون موقع با یکی در ارتباط بود.
ولی نمی‌دونم تاریک ازش خبر داشت یا نه.
اون مرد رو می‌شناسی؟
نه، نمی‌شناسم. اسمش رو هم نمی‌دونم.
فکر کنم یه خواهر داره، امل ازش گفت.
اون یه روانشناسه. امل ازش کمک گرفت.
روانشناس خبره اصلی جیلان
خانواده تانر مثل یه چاه تاریکه، آقا.
یعنی، نمی‌دونم چقدر درباره‌شون می‌دونی، ولی...
من سال‌ها با اون‌ها زندگی کردم.
خوب می‌شناسمشون.
اون دختر خیلی زجر کشید.
به خاطر تاریک و خانواده‌اش...
و اون کسی رو نداشت.
پدرش وقتی بچه بود مرد، و مادرش رو هم از دست داد.
فکر می‌کنی تاریک هم اونجا بود موقع تصادف؟
شاید، نمی‌دونم...
اون موقع بهم گفتن که...
تاریک با خانواده‌اش تو روستا بود.
و تانر داشت امل رو می‌برد اونجا.
ماشین از جاده خارج شد و افتاد تو دریا.
جسد امل رو پیدا کردن ولی جسد تانر رو نه.
جسد امل رو از ماشین درآوردن چون کمربندش بسته بود.
و جسد تانر تو دریا گم شد، احتمالا غرق شده یا چیزی.
تانر و امل اصلا نزدیک به هم نبودن، آقا.
یعنی، عادی نبود که برادر تاریک تانر و امل
با هم به روستا برن.
امل می‌تونست اگه می‌خواست با اتوبوس بره.
حتی اگه تانر از روی ادب اصرار کرده باشه...
نمی‌دونم...
یعنی، یه حس بدی درباره این دارم.
ولی خیلی نمی‌دونم.
می‌تونم یه سوال بپرسم؟
یه سوال شخصی.
منظورت چیه؟
نمی‌خوام بهت توهین کنم به هیچ وجه.
اگه اشکالی نداره، صورتت...
بله؟
اون کبودی‌های صورتت رو چطوری گرفتی؟
خانم اصلی جیلان خیابان مثلت گ، شماره 31، کادیکوی، استانبول
همه چیز قاطی پاطی شده الان. چی کار کنیم؟
باید برگردی به روستا، یوسف.
مثل اینکه.
امشب در اسکله قدیمی، ترسو نباش
تنها بیا، باهات حرف می‌زنم
رویا!
باز کن!
رویا!
هیچ رویایی اینجا زندگی نمی‌کنه.
می‌دونم، خانم.
پس چرا نصف شب اینقدر داد می‌زنی؟
کسایی که اینجا زندگی می‌کردن کجان؟
-رفتن. -کجا؟
نمی‌دونم. اول شب رفتن.
کیف‌هاشون رو برداشتن گذاشتن توی ماشین، رفتن.
بله، بابا؟
رویا اومد؟
-نه بابا. -لعنتی!
این حرفو نزن بابا، تو هیچی نمیدونی.
دیگه چی باید بدونم؟
اون رو وسط ناکجا گذاشتی و رفتی، حیوون!
فقط زنگ زدی به من فحش بدی؟
اون برادرمونه؟
شاید توی جنگل باشه، مطمئنی برگشته؟
-مطمئنم. -چطور؟
همین‌جوری مطمئنم.
بابا بهش بگو گل‌هامو آب بده یادش نره.
طارق، لعنت به گل‌هات، یه لحظه صبر کن!
چی میگه؟
کلیدهای خونه برادرت رو داری، درسته؟
دارم.
باشه، هر وقت تونستی برو گل‌های طارق رو آب بده.
وقتی از زنت خبر گرفتی بهم زنگ بزن.
چشم آقا!
دم در کفشی نیست، راهرو خالیه.
یه خونه منظم و خسته‌کننده.
بیرون.
داخل.
داخل سرش مثل یه اتاق خالی پر از ساعت‌های مکانیکی بود.
بیرون.
داخل.
چند تا فنجون چای.
فنجون‌های قدیمی که مال خانواده اون مرده.
هدیه‌ای از طرف یه زن، یه زن مسن، مادرش.
بیرون.
داخل.
اونا از روتختی خوششون نمیاد.
مرده رنگش رو دوست نداره.
اونا درگاه، روی کانتر...
توی اتاق نشیمن، و نشستن زمین رو ترجیح میدن.
مرد با هیچ‌کس دیگه‌ای در ارتباط نیست.
اون خیلی به ارتباط برقرار کردن علاقه داره ولی...
وقتی با بقیه می‌خواد این کار رو بکنه ناشیه.
نه، اون می‌ترسه.
فقط می‌ترسه، و زن...
بیرون.
سلام؟
چه خبر؟
یه جلسه توی انتشارات دارم.
این وقت شب؟
راجع به کتابته؟
آره.
خوبه، چقدر عالی.
چهارشنبه صبح برمی‌گردی، درسته؟
یعنی، احتمالا عصر می‌رسم شهر.
میای خونه من؟
فوری؟
اگه تو بخوای...
من خونه‌ام، منتظرتم.
خواهرم آلمان رفته. تا اخر ماه برنمی‌گرده.
آره، اونم همینطور...
خواهرت، منظورم تو و من...
چی؟
نمی‌دونم.
یعنی، دارم فکر می‌کنم اگه بفهمه چی میگه.
میای خونه من؟
نمی‌دونم، فکر کنم بهت خبر می‌دم.
دلم واست مثل آب تنگ شده.
یعنی چی؟
نمی‌دونم، مثل آب.
یعنی، خیلی زیاد.
یعنی تشنه‌م.
نمی‌دونم، همینجوری به ذهنم رسید.
چرا می‌خندی؟ نخند.
باشه، باشه نمی‌خندم.
خوشت نیومد؟
چرا، خوشم اومد.
منتظرت هستم، چهارشنبه عصر.
اگه بخوای می‌تونیم تا شب وقت بگذرونیم.
بدون هیچ اجبار.
قابلی نداره.
باشه، خداحافظ.
ما خونه نیستیم، لطفا پیام بگذارید، ممنون.
سلام، منم، گوشیت خاموشه.
حتما هنوز خونه بابات هستی.
به هر حال، چهارشنبه شب برمی‌گردم.
در واقع این پیام رو گذاشتم که وقتی برگشتی بشنوی.
وقتی رسیدم بیا صحبت کنیم، لطفا.
خیلی خوب، مثل قدیما، باشه؟
من...
دلم برات مثل آب تنگ شده.
من...
لطفا...
نه...
لطفا، منو ول کن، لطفا.
لطفا، لطفا...
من یه کار خیلی بدی کردم، واقعاً.
خیلی معذرت می‌خوام.
لطفاً.
چطوری اومدی تو؟
چطور وارد شدی؟
کلید.
کلید داشتم.
با کلید.
از کجا آوردیشون؟ نه؟
دزدیدمشون. کلیدها رو دزدیدم، دزدیدمشون.
هیچی برنداشتم، نه، به هیچی دست نزدم.
من چیزی ندزدیدم.
توروخدا، من دزد نیستم.
من قصد بدی ندارم.
ببین، من...
من یه اشتباه بزرگ کردم. لطفاً.
منظورم اینه که...
من می‌نویسم...
می‌نویسم...
رمان...
رمان، من رمان می‌نویسم.
اون می‌دونه؟
اون می‌دونه تو اینجا هستی؟
نه.
بهت گفتم، کلیدها رو از کیفش دزدیدم و کپی کردم...
اون هیچی نمیدونه.
واقعاً، من یه اشتباه بزرگ کردم.
دیگه هیچ‌وقت صورتمو نمی‌بینی، واقعاً.
نه تو، نه اون، قسم می‌خورم...
دیگه هرگز.
منظورم اینه که، من نمی‌خوام مشکلی ایجاد کنم.
من نمی‌خوام به کسی آسیب برسونم.
من فقط...
چی؟
فقط چی؟
من فقط...
این چیه؟
هیچی.
لطفاً، بگیرش.
می‌تونی هر کاری که می‌خوای باهاش بکنی، واقعاً.
فقط یادداشت‌ها و مزخرفاته...
اونا از روتختی خوششون نمیاد.
پسره رنگش رو دوست نداره، اونا درگاه...
پیشخوان، توی اتاق نشیمن، و نشستن روی زمین رو ترجیح میدن...
پسره با کسی دیگه ارتباط برقرار نمیکنه.
اون خیلی به ارتباط برقرار کردن علاقه داره...
ولی وقتی نوبت به دیگران می‌رسه، توانایی نداره.
نه، اون می‌ترسه.
اون فقط می‌ترسه، و زنه...
برو بیرون.
این رمانه؟
بهت گفتم، اینا مزخرفاته.
مزخرفات، واقعاً.
هیچ معنی‌ای نداره.
چی معنی نداره؟
می‌تونم برم؟
کی هستی؟
برادر بزرگتر.
ولی اون برادر نداره.
مال اون نیست.
اوه؟
متوجه شدم.
من؟
من توی رمان نیستم؟
-بابا؟ -لعنت به تو!
احمق لعنتی! لعنت به تو!
پس حالا تو قاتلی؟ هان؟
قاتل؟ چه جور آدمی هستی؟
-چه جور آدمی هستی؟ -بابا!
تو باید پسر یه پلیس باشی! لعنت به تو!
من ۴۰ سال رئیس پلیس بودم.
حالا تو اسم منو به گند کشیدی! عوضی!
من از اون کوچیکه می‌ترسیدم ولی تویی که قاتلی!
آیا تو قاتلی؟ روانی تویی؟
لعنت به تو، شرم بر تو!
شرم بر تو، آشغال لعنتی!
من دیگه پسری به اسم تانر ندارم.
یه گور بکن، هر کاری که باید بکنی، انجام بده.
گمشو از اینجا قبل از طلوع خورشید.
چطور تنها انجامش بدم؟
همونطور که به تنهایی کشتیش!
الان دیگه تنها هستی.
دیگه خونه یا خانواده‌ای نداری.
زنت رو هم خراب کردی، و ازدواجت رو هم همینطور.
دیگه مادر یا پدری نداری!
-بابا؟ -به بابات لعنت!
تانر؟
خودت رو نشون بده، آقای مرده متحرک.
تانر؟
دست‌ها بالا، مرد.
بالا. بیا اینجا.
بالا، دست‌ها بالا، مرد!
وای خدای من!
چه غلطی کردی، تانر؟
تو یه دختر زیبا داری.
چی گفتی؟
خدا حفظش کنه.
خیلی دلم می‌خواست بچه‌دار بشم، ولی...
نشد.
گفتی حرف می‌زنیم، پس من اینجام. دست از چرت و پرت گفتن بردار.
چرا این همه وقت قایم شده بودی؟
یوسف، همه چیز رو عجله می‌کنی.
همیشه همینجوری بودی.
وای، رفیق قدیمی...
اون یوسف بی‌عرضه پلیس شده، هان؟
همیشه می‌خواستی مثل بابام باشی.
با تفنگش بازی می‌کردی.
نمیتونستیم با دو دست بلندش کنیم، تفنگش خیلی بزرگ بود، یادت میاد؟
دستت رو بالا نگه دار.
دستت رو بالا نگه دار، مرد، درش بیار!
سیگار می‌کشی؟
لعنتی، چرا اینقدر استرس داری؟
بیا یه مدت بریم اونجا بشینیم، بریم اسکله، مثل قدیما.
تو خونه من ورود کردی!
تو اتاق دخترم زدی تو سرم، مرد!
چی میگی؟
اون مرد رو برات دنبال کردم، مرد.
با اون زنه ازش فیلمش گرفتم.
اینقدر بد بود؟ کمکت کردم، مرد.
زنت رو از دست اون عوضی نجات دادم!
گردنبند رو هم برداشتی؟
آره.
گردنبندم برام ارزشمنده، رفیق. طبیعتاً، برداشتمش.
یادت میاد با این چند تا آتیش روشن کردیم؟
تو جنگل پیداش کردی، بخاطر دلت.
چطور اینو جا گذاشتم؟ تعجب می‌کنم. من همچین کاری نمی‌کنم.
و اون پدر احمقم بردت نزدیک چادر من، از بین همه جاهای دنیا.
تنر، حرکت کن.
-کجا؟ -داریم میریم کلانتری.
جدی میگی؟
برو، مرد!
-این یه مشکل کوچیکه، یوسف عزیز. -بریم!