تاریک؟
کجایی پسر؟
چیزی نیست که بترسی، پسر جون.
تاریک؟
آره، ادامه بده، خمیر رو پهن کن.
چای هم می‌خوای وقتی داری این کارو می‌کنی؟
تاریک گم شده، و تو اینجایی داری خمیر پهن می‌کنی.
چطوری اینقدر آرومی؟
اگه پسرت بزرگتر بود
دیوانه می‌شدی، و همه‌جا رو می‌گشتی.
گم نشده، فقط می‌گرده و بعد برمی‌گرده.
این اولین بار نیست، پس آرام باش.
خودت رو خسته می‌کنی.
هر لحظه پیداش می‌شه، مثل گرگ گرسنه.
من اینا رو برای خودم درست نمی‌کنم، به خدا!
دیشب کجا بودی؟
نگاه کن، آخرین بار ازت می‌پرسم، نرگس.
-دیشب کجا بودی؟ -می‌خوای منو زندانی کنی؟
بهت گفتم، رفتم خواهرم رو ببینم.
باید بهت توضیح بدم؟
اگه تانر وسوست کرده یه کار مشکوک بکنی
قسم می‌خورم یه جنجال واقعی به پا می‌کنم.
جودت، ولم کن، به خدا.
برو داخل، با من کاری نداشته باش، ولم کن.
خدایا، لطفاً کمک کن پسرم.
خدایا ما رو ببخش، ما آدم‌های بدی نیستیم.
خدای عزیز، لطفاً به تانر من کمک کن.
نترس.
یادت میاد؟ من تانرم.
-یادت میاد، درسته؟ -اون کجاست؟
-کی؟
برادرت.
برادرت کجاست؟
نمیدونم، تازه از در اومدم، نمیدونم.
تاریک کجاست؟
نمیدونم، تازه از در اومدم داخل.
اون کجاست؟
چقدر وقته من...
نمیدونم، من...
تازه اومدم داخل و سعی کردم بیدارت کنم.
فکر کنم افتادی و سرت خورد به جایی.
من... من اونجا بودم.
اونجا بودم وقتی افتادم.
اونجا نبودم.
اینجا بودم وقتی افتادم.
نمیدونم، وقتی اومدم دیدمت.
خواستم بیدارت کنم، سعی کردم بیدارت کنم.
خوبی، درسته؟
خوبه که اومدم.
-واقعا، اون کجاست؟ -سیگار.
سیگارت.
چقدر وقته اینجایی؟
اینجا چه خبره؟
واقعا، تاریک کجاست؟
امروز برگشتی، درسته؟
فقط سر زدم. فکر کردم خونه‌ای.
-گل‌ها... -اون کجاست؟
بهت می‌گم، نمیدونم. نمیدونم.
فکر کنم افتادی و سرت خورد به جایی.
-من نیفتادم. -چی می‌گی؟
برادرت، برادرت می‌خواست بکشه...
برادرت سعی کرد منو بکشه!
چی می‌گی؟ مسخره است به خدا.
ممکن نیست، داری چی می‌گی؟
چقدر وقته اینجایی؟
خوبی، درسته؟
خوبی؟ برات آب بیارم؟ برات آب میارم.
اون کشت...
اون کشتش!
داری چی می‌گی؟ کی کیو کشت؟
الان خودت نیستی. برات آب میارم.
سرت خیلی بد خورد، تکون نخور.
بهت می‌گم، خودم نیفتادم.
از حال رفتم.
برادرت فکر کرد من مردم، واسه همین فرار کرد.
داری چی می‌گی؟ چرت و پرت نگو!
خودت نیستی!
چرا اینجوری رفتار می‌کنی؟
نمیدونم، خواب بود لعنتی؟
-چرت و پرت نگو! -چرت و پرت نمی‌گم!
چرا اینجایی؟
اینجا چی کار می‌کنی؟ چی از من می‌خوای؟
عجیب رفتار می‌کنی. ببخشید، ولی من نمی‌فهمم.
سعی کردم کمکت کنم، اشتباه بود؟
اشتباه کردم؟ چرا اینجوری رفتار می‌کنی؟
من کاری باهات ندارم، چرا اینجوری رفتار می‌کنی؟
لطفا، بسه، لطفا.
خوش اومدی خونه.
مرسی.
آب؟
حتما.
برادرم گفت برو خونه،
و هیچی بهت نگو تا وقتی که خودش بیاد.
گفتم بریم به پلیس یا بیمارستان، ولی گوش نکرد.
گفت، چی کار کنیم، با یه جسد بریم اورژانس؟
گفت ولش کن به من، من درستش می‌کنم.
احمق!
بابا؟
احمق لعنتی!
-داری در مورد من حرف میزنی، بابا؟ -هردوتون!
تو و برادرت!
لعنت به هردوتون!
کاش بچه‌هایی مثل شما نداشتم.
تو راه که میومدم خیلی فکر کردم.
فکر کردم که باید فقط از یه صخره پرت شم و بمیرم.
دوبار تلاش کردم ولی نتونستم.
کنار جاده پیچیدم که میرفت سمت ده.
همون جایی که میبردیمون تا منظره رو ببینیم.
اونجا ایستادم.
کنار زدم، نگاه کردم پایین...
و فکر کردم باید بپرم.
بعد صدای یه عروسی رو از دور شنیدم.
فکم شروع کرد به لرزیدن.
و حس کردم قلبم هم باهاش میلرزه.
شب عروسی‌م، یادم اومد که اون شب چی بهم گفتی.
منو کشیدی کنار وقتی داشتیم سوار ماشین می‌شدیم، یادت هست؟
یه سیگار تو دهنم بود.
و گرفتی‌ش، از دهنم کشیدی بیرون.
بعد یه پک زدی و انداختی زمین، یادت هست؟
بهم گفتی، هر غلطی که میخوای بکنی،
هیچ وقت با دعوا سر رو بالشت نذار.
یادت هست، بابا؟
بهش فکر کردم.
من بهت رضایت نمیدم.
این واسه تو و برادرت صدق میکنه.
مرده، بابا، مرده.
من کشتمش.
من، پسرت.
من زنی که دوستش داشتمو کشتم.
مرسی.
این مال توئه؟
چیه این؟
مال توئه یا نه؟
آخرین بار کی دیدیش؟
کی؟
برادرت.
نمیدونم، یادم نمیاد.
خیلی وقت پیش.
لطفا یاد بیار.
قبل یا بعد اینکه رفتم؟ کی؟
وقتی رفته بودی. تو...
آره، تو رفته بودی.
حدود دو هفته.
بهم گفت که خونۀ بابات بود. تمام مدتی که من نبودم اونجا بود.
اونجا رفتی؟ اونجا دیدیش؟
چی شده؟
داری منو بازجویی میکنی؟
چرا بهم دروغ گفتی؟
گفتی وقتی وارد در شدم بیدارم کردی.
سیگارت داشت تموم میشد. چرا بهم دروغ گفتی؟
وقتی اومدم تو دهنم بود. گذاشتمش اونجا و بیدارت کردم.
چه خبره؟ چرا اینجوری رفتار میکنی؟ چی...
چرا، منظورم اینه...
مشکلش چیه؟
فقط اینجا سر زدم، همین.
داری عجیب حرف میزنی و رفتار میکنی. چی شده، به خدا؟
بیا، بلند شو، بریم بیمارستان، یه کاری بکنیم. برادرم کجاست؟
قبلا بهت گفتم، نشنیدی؟
چی؟
برادرت سعی کرد منو بکشه!
بعدش رفت!
شاید تو رو فرستاده، از کجا باید بدونم؟
چرا باید همچین کاری بکنه؟ چرا برادرم باید بخواد تو رو بکشه؟
خیلی دلش برات تنگ شده بود، روزها رو میشمرد.
یه مدت طولانی نبودى.
ببخشید، ولی نمی‌فهمم! نمی‌گیرم!
باز مثل یه ماهی داری نوشیدنی می‌خوری. بویت میاد!
گوشاتو تیز کن و به حرفم گوش کن.
میریم برادرت رو پیدا میکنیم، و میبریمش پلیس.
برادرت یه نفر رو کشته.
حالت خوبه، مامان؟
چی کار کردیم باهات؟
چی کار اشتباهی کردیم، پسرم؟
چی کم بود؟
بابات اون تو داره میلرزه.
چی باهاش حرف زدی؟ چی گفتی؟
چی گفتی که باعث شد اونجوری بلرزه؟
قرصت رو خوردی، مامان؟
بابا گفت باید بخوریش.
نابود شدیم، پسر.
به خدا، بخاطر تو نابود شدیم.
دیگه تمومه.
به خدا قسم دعا میکنم که فقط بمیرم.
اینطوری نباش، مامان.
برادرت یه موضوع دیگه‌س.
همونه، هرچی که هست.
مثل یه کلون از باباته.
مثل دو تا نخود تو یه غلاف میمونن.
هزار بار بهش گفتم حرف بزنه، ولی نمی‌زد.
ازش پرسیدم چرا زنش خونه رو ترک کرد.
گفتم این چیزا پیش میاد.
بهش گفتم ازدواج کار سختیه.
کار کردن روش سخته، و باید حرف بزنی.
ولی نه. فقط مثل یه خوک نگات میکنه.
مامان، بی‌خیال.
بی‌خیال شدیم، و اینجایی رسیدیم.
نگام کن.
واقعا برادرت زنش رو میزنه؟
یه بار رفتیم خونشون، و چشم روییا سیاه شده بود.
نگاه کن، باید بهم بگی که حقیقت داره یا نه.
نباید چیزی مثل اینو از ما پنهون کنی.
- اون دختر هم خانواده داره. آدم‌هایی... - نمی‌دونم مامان، نمی‌دونم.
فکر نمی‌کنم کتکش بزنه، چرا باید این کارو بکنه؟
نمی‌دونم، شاید فقط احساساتش رو تو خودش میریزه و بعد...
نگاه کن، اگه این‌جوریه، لطفاً بهم بگو.
داره نوشیدنی می‌خوره؟
نمی‌دونم مامان. بس کن سوال پرسیدن، داری منو می‌کشی. نمی‌دونم.
سر من داد نزن! نزن!
سگ بی‌احترام!
هی میای اینجا با سر پایین افتاده، هان؟
زبان درازی می‌کنی و با بی‌شرمی منو سرزنش می‌کنی، هان؟
من سگ به دنیا آوردم!
فقط کاسه غذاش رو بهش بده، تا بخوره بعد دستتو گاز بگیره.
جونمو گرفتی ازم!
زندگیمو به جهنم تبدیل کردی!
برو داخل، یه سری شیرینی روی کانتر هست.
گرمشون کن و بخور.
تقریباً صبح شده و تو چیزی نخوردی.
برا برادرت درست کردم.
داره دیر می‌شه، کجا بوده؟
چرا برادرم باید بخواد تو رو بکشه؟
برو از خودش بپرس.
چرا باید بخواد یه همچین کاری بکنه؟
چرا زنت رو کتک زدی؟
من زنم رو کتک نمی‌زنم. به کار خودت برس.
آره، اون عینک‌های دودی گنده خیلی مُده، نه؟
مشکلی بینتون هست؟
دعوا کردین یا چیزی؟
چرا می‌خواد تو رو بکشه؟
نمی‌دونم.
خیلی دوستم داشت، شاید به همین خاطر.
واقعاً دوست داشت.
شک داری که دوستت داشته؟
چه فرقی میکنه؟
شاید تو هم خیلی رویا رو دوست داری.
پای اون رو وسط نکش، بس کن.
زن من به تو ربطی نداره!
دارم ازت در مورد برادرم می‌پرسم!
برادرت مریضه.
همتون می‌دونین.
همتون خیلی خوب می‌دونین! و هیچ کاری براش نمی‌کنین!
نه تو، نه مادرت، نه پدرت!
آروم باش!
پاشو.
پاشو، میریم برادرت رو پیدا کنیم.
-بشین. -پاشو!
-بشین. -گفتم پاشو، داریم میریم!
بشین لعنتی! بشین!
من دست روی زنم بلند نکردم.
هرگز دست روی اون بلند نکردم.
رویا؟
رویا، بس کن.
رویا؟
اینجا چی کار می‌کنی؟ دنبال من بودی؟
چرا یه همچین کاری کردی؟
-تنر، بس کن، لطفاً. -ولم کن!
تنر بس کن، گوش کن به حرفم.
این قضیه رو سخت‌تر از این نکن.
ما در موردش صحبت کردیم و توافق کردیم، تو قبول کردی.
-الان این کار رو نکن. -ولم کن رویا.
به من نگاه کن، به من نگاه کن. به چشمام نگاه کن.
اگه اون در رو بزنی، دیگه منو نمی‌بینی. فهمیدی؟
خودتو نگاه کن!
چه دیوونگیه این، پسر؟
هان؟ چه دیوونگیه این؟
چطور گذاشتی یه همچین چیزی اتفاق بیفته؟
صدای من رو می‌شنوی، تنر؟
می‌خوام اون عوضی رو ببینم!
به روح مادرم قسم، ترکت می‌کنم و می‌رم!
ما با تو توافق کرده بودیم.
همه این‌ها رو می‌دونستی، حتی قبل از اینکه این حلقه رو دستم کنی.
من هیچ چیزی رو ازت پنهون نکردم.
گفتم اگه این رو نمی‌خوای می‌تونیم از هم جدا شیم.
ولی تو گفتی نه، گفتی نمی‌تونی بدون من باشی، پس قبول کردی.
تو بهم قول دادی.
برو اون در رو بزن.
اگه این چیزی که می‌خوای، برو بزن.
ولی بعدش دیگه می‌تونی منو فراموش کنی.
رویا؟
یا برو اون در رو بزن...
یا به قولت عمل کن و بریم خونه.
بیا تصمیم بگیر، اینجا زیاد نمونیم.
اون کتکش می‌زنه.
اون عوضی.
هیچ‌کس نمی‌دونه.
نه مادرم، نه پدرم، نه برادرم، هیچ‌کس...
ما اینو پنهان نگه داشتیم.
از وقتی که باهاش آشنا شدم تو زندگیش بوده.
ازدواج کرده و یه بچه بزرگ داره.
رویا رو خیلی وقته که می‌شناسه.
یه جورایی قطع و وصل بودن.
هر بار که قطع می‌کردن فکر می‌کردم دیگه تموم شد.
فکر می‌کردم کابوس تموم شد.
خوشحال بودم.
بعد یه تماس تلفنی...
و هر بار از اول شروع می‌کردیم.
تنر؟
داری چی‌کار می‌کنی؟
تَنِر!
الان برو.
رویا؟
-رویا؟ -با من حرف نزن.
-تو رو خدا گوش کن، رویا. -برو گمشو!
لازم نیست بری.
اون به من نیاز داره.
قشنگ بهت گفتم، گفتم که تقریبا شب شده.
روز ما رو خراب کردی.
چرا نتونستیم برگردیم خونه؟
ببین چیکار کردی، مثل بچه‌ها رفتار می‌کنی.
می‌تونستیم بریم خونه!
بعدش تو از ماشین می‌پریدی بیرون و مستقیم می‌رفتی پیش اون عوضی!
کی روز رو خراب کرد؟ من یا اون؟
من گند زدم.
من بودم، قبوله؟
من روزمون رو خراب کردم! من کردم!
من ازدواجمون رو خراب کردم، زندگیمون رو خراب کردم، تو رو خراب کردم!
من کردم! من گند زدم!
چند بار بهت گفتم؟
گفتم که من یه آشوبم، و تو باید خودتو نجات بدی!
گفتم، اگه می‌خوای برو، ولی تو گوش نکردی!
بیا کمک کن تا پیداش کنیم!
تنر، کمک کن کلیدو پیدا کنیم!
خیلی شب‌ها رو سپری کردم باهاش حرف می‌زدم.
مغزم یخ زد، و قلبم درد گرفت.
با صبر و حوصله فکر کردم شاید دست برداره.
ولی هر کاری کردم، جواب نداد.
دوباره رفت پیشش.
من بچه می‌خواستم، ولی اون نمی‌خواست.
بهش گفتم می‌تونیم از اینجا بریم.
از همه چیز دور بشیم.
ولی اون نمی‌خواست.
من شدم بی غیرت.
من دوست زنم شدم.
نقش شوهرش رو انگار نداشتم
اون نمی‌خواست.
واسه همین با من حرف نمی‌زد.
همیشه ازش درباره کبودی‌ها می‌پرسیدم.
ولی همیشه از موضوع طفره می‌رفت.
درسته که داداشم ممکنه مریض باشه.
مامان و بابام، می‌دونی...
برای پدر و مادرها راحت نیست که به همه بگن...
که بچه‌شون دیوونه‌ست.
باید اونا رو درک کنی.
تو هم حق داری.
تو هم مشخصا خیلی سختی کشیدی.
ازدواج و مسئولیت، احتمالا تعادلشو بهم زد.
وقتی تو ارتش بود، همین اتفاق افتاد.
وقتی تو ارتش بود کاملا آسیب دید.
یه افسری بود که خیلی بهش سخت می‌گرفت. پس اونم اونو بت کرد.
خیلی مشکل داشتیم.
پس بهش یه گزارش دادن و زودتر مرخصش کردن.
تو دفتر هم همینطوره.
وقتی بهش یه کار می‌دم، یه مسئولیت...
-و یه کم بهش فشار میارم... -هیچوقت بهش فشار نیاوردم.
هیچوقت، درباره هیچ چیز...
واقعیت این نیست.
نمی‌گم که عمدی یه کاری کردی.
اگه از مامانم بپرسی، می‌گه که هر کاری تونسته برامون کرده.
می‌گه که ما تو ناز و نعمت بودیم.
این مسائل حساسی هستن.
ما نمی‌دونیم مغزش چطور کار می‌کنه
یا چه فیلمی تو سرش پخش می‌شه.
طارق گیج می‌شه وقتی بهش یه کار یا مسئولیت می‌دی.
وقتی بچه بودیم...
می‌رفتیم ماهیگیری.
و بهش می‌گفتم که فرمانو نگه داره تا من ماهی رو بیارم بالا.
خیلی جدی می‌گرفت.
بدنش و دستش رو روی فرمان سفت می‌کرد.
کنترل قایق رو از دست می‌داد.
ولی اگه به حال خودش بذاریش...
اگه خودش داوطلبانه کار بگیره، خیلی خوب انجامش می‌ده.
تو کارای عجیب تبحر داره.
مثلا، نمی‌دونم...
می‌تونه این دیوار رو با تمام جزییات بکشه.
اون شیطون می‌تونه اینو مثل یه نقشه‌کش بکشه.
هر جزییات ریزی.
آره...
بچه عجیبیه.
داداشم عجیبه.
ولی تو رو دوست داره.
بدون اینو.
این رو تو سرت فرو کن.
واسه دوست داشتن، مغز و منطق نمی‌خوای.
لازم نیست همه پیچ و مهره‌های تو سرت...
سر جاش باشه.
واسه دوست داشتن، عشق لازمه.
همین.
حالت خوبه؟
آدم می‌تونه متفاوت باشه.
تو، من...
داداشت...
زنت...
یه کسی هست که من می‌بینمش...
از دفتر.
این ضبط صوت مال اونه.
می‌دونم که طارق اونو اینجا آورده.
داداشت خودشو تو قلب من جا کرد.
چرا همه اینا رو داری به من میگی؟
گم شده.
خونه نیست.
ترسیده بودم.
سه روزه نیستش.
گوشیش خاموشه.
رفتم خونه‌ش، رفتم دفترش...
اونجا نبود.
زنگ زدم انتشارات، نویسنده‌ست، رمان می‌نویسه.
هیچ جا پیداش نیست.
بعد اومدم خونه.
برادرت منتظرم بود، خیلی خوشحال بود.
بعد این ضبط‌صوت رو دیدم.
برادرت گذاشته بودش اونجا روی پیشخوان.
یخ زده بودم.
آوردش اینجا.
نمی‌دونم چطور فهمید یا کی بهش گفت.
نمی‌دونم، نمی‌فهمم.
ولی پیدا کردش وقتی من نبودم.
نمی‌دونم چطور راضیش کرد، چطور رفت تو سرش،
یا بینشون چی گذشت.
عکسش رو بهش نشون دادم، هیچی نگفت.
خیلی فشارش دادم، ولی خودشو به نفهمی زد.
به من دروغ گفت.
برادرت تو چشام نگاه کرد و به من دروغ گفت.
می‌خواست بکشه. منم می‌خواست بکشه.
برادرت تاوانش رو پس میده.
اون چیه؟
مال کیه؟
مال منه.
مال تو؟
چی؟
نمی‌دونم.
زنونه‌ست.
ولی قشنگه.
بگیرش، اگه دوست داری.
نه، مرسی.
بریم.
بریم!
هی!
یو!
لعنتی!
وایسا، وایسا!
شلیک نکن!
شلیک نکن، رفیق!
زودباش، زودباش!
چی، پسرم؟
اینجا یه نفره.
حالت خوبه؟
زدیمش؟
حالت خوبه؟
زدیمش؟
نه.
اینجا چیکار می‌کنی، رفیق؟ حالت خوبه؟
نزدیک بود به خاطر یه گراز بزنی منو!
چی میگی؟
هی داد زدم، نشنیدی؟
باد.
حتما باد بوده، برای همین صدات نرسیده.
به هر حال، نشد.
-باید زود برم شهر. -پسر، جلودار شو. ماشین اونجاست.
-کمکت می‌کنم. -خوبم.
-این طرف؟ -آره، این طرف.
یکم آب بده بهش، حالش خرابه.
ماشین اونجاست، ادامه بده.
وقتی آنتن داد، می‌تونم از گوشیت استفاده کنم؟
باید زنگ بزنم خونه.
دخترم حتما خیلی نگران شده.
گوشیمو بهت میدم، ولی آنتن نمیده.
می‌تونی به هر کی خواستي از ماشین زنگ بزنی.
باشه، مرسی.
فقط یه دختر داری؟
آره، همون برام بسه.
خدا حفظش کنه.
با پسرم اینطوری میریم شکار.
وقتی کوچیک بود، این یکی حتی از خرگوش مرده هم می‌ترسید.
الان با من میاد شکار گراز.
عالیه! ولی نزدیک بود بزنی منو.
به هر حال، خوبه که نشد.
خب، داشتن دختر خیلی فرق میکنه.
نمیشه بردش شکار، ولی...
نه، ما شکار نمی‌کنیم.
کارت بازی می‌کنیم، تخته، بازی‌های تخته‌ای...
اونم خوبه.
چی شده؟
لطفا، دست از سر مامان و بابام بردار.
مخصوصا طارق.
بنده خدا هیچی نمیدونه.
زنش داشته با یه عوضی ملاقات میکرده.
این ضبط‌صوت یادگاریشه.
طارق هیچی از اینا نمی‌دونه.
نه از اون مرده نه از ضبط‌صوت.
کجایی؟
الیف؟
بازی، آره، اون بازی با عکس، میدونی، بازی با عکس...
کجاست؟
کدوم بازی، بابا؟ داری چی میگی؟
یوسف، فقط بگو، آروم باش، به خدا.
ما رو نترسون.
عزیزم الیف، ما رفته بودیم کوه برای کمپینگ.
تو یه بازی آورده بودی، بعدش افتادی.
قبل اینکه بیفتی یه بازی بود، یه بازی نقاشی کشیدن...
خب؟
کجاست؟ اون کاغذا رو دور ننداختی؟
آره، فکر کنم همینه.
آفرین دختر خوب.
یوسف، چیزی شده؟
الیف، اینو کی کشیده؟
طارق، پسر رئیس، همون دیوونه.
این رو تو اون کمپ کشیده بود.
خوش اومدی، سرباز!
مرسی، قربان.
بیا پسر، کیک رو بیار.
از اینجا با قایق میریم به خلیج.
تو اونجا می‌مونی و همه جا رو تمیز می‌کنی، قبوله؟
قبوله، فهمیدم.